← Sir Gawayne and the Green Knight / An Alliterative Romance-Poem (c. 1360 A.D.)
I
[Fytte the Fourth.]
Now ne3e3 þe nw3ere, & þe ny3t passe3,
Þe day dryue3 to þe derk, as dry3tyn bidde3;
Bot wylde wedere3 of þe worlde wakned þeroute,
Clowdes kesten kenly þe colde to þe erþe,
Wyth ny3e in-noghe of þe norþe, þe naked to tene;
Þe snawe snitered ful snart, þat snayped þe wylde;
Þe werbelande wynde wapped fro þe hy3e,
& drof vche dale ful of dryftes ful grete.
Þe leude lystened ful wel, þat le3 in his bedde,
Þa3 he lowke3 his lidde3, ful lyttel he slepes;
Bi vch kok þat crue, he knwe wel þe steuen.
De-liuerly he dressed vp, er þe day sprenged,
For þere wat3 ly3t of a lau[m]pe, þat lemed in his chambre;
He called to his chamberlayn, þat cofly hym swared,
& bede hym bryng hym his bruny, & his blonk sadel;
Þat oþer ferke3 hym vp, & feche3 hym his wede3,
& grayþe3 me sir Gawayn vpon a grett wyse.
Fyrst he clad hym in his cloþe3, þe colde for to were;
& syþen his oþer harnays, þat holdely wat3 keped,
Boþe his paunce, & his plate3, piked ful clene,
Þe rynge3 rokked of þe roust, of his riche bruny;
& al wat3 fresch as vpon fyrst, & he wat3 fayn þenne
to þonk;
He hade vpon vche pece,
Wypped ful wel & wlonk;
Þe gayest in to Grece,
Þe burne bede bryng his blonk.
nywe (?). rynke3 (?).