← Sir Gawayne and the Green Knight / An Alliterative Romance-Poem (c. 1360 A.D.)

I

[Fytte the Fourth.]

Now ne3e3 þe nw3ere, & þe ny3t passe3,

Þe day dryue3 to þe derk, as dry3tyn bidde3;

Bot wylde wedere3 of þe worlde wakned þeroute,

Clowdes kesten kenly þe colde to þe erþe,

Wyth ny3e in-noghe of þe norþe, þe naked to tene;

Þe snawe snitered ful snart, þat snayped þe wylde;

Þe werbelande wynde wapped fro þe hy3e,

& drof vche dale ful of dryftes ful grete.

Þe leude lystened ful wel, þat le3 in his bedde,

Þa3 he lowke3 his lidde3, ful lyttel he slepes;

Bi vch kok þat crue, he knwe wel þe steuen.

De-liuerly he dressed vp, er þe day sprenged,

For þere wat3 ly3t of a lau[m]pe, þat lemed in his chambre;

He called to his chamberlayn, þat cofly hym swared,

& bede hym bryng hym his bruny, & his blonk sadel;

Þat oþer ferke3 hym vp, & feche3 hym his wede3,

& grayþe3 me sir Gawayn vpon a grett wyse.

Fyrst he clad hym in his cloþe3, þe colde for to were;

& syþen his oþer harnays, þat holdely wat3 keped,

Boþe his paunce, & his plate3, piked ful clene,

Þe rynge3 rokked of þe roust, of his riche bruny;

& al wat3 fresch as vpon fyrst, & he wat3 fayn þenne

to þonk;
He hade vpon vche pece,
Wypped ful wel & wlonk;
Þe gayest in to Grece,
Þe burne bede bryng his blonk.

nywe (?). rynke3 (?).