← Sir Gawayne and the Green Knight / An Alliterative Romance-Poem (c. 1360 A.D.)
XXXIV
With care & wyth kyssyng he carppe3 hem tille,
& fele þryuande þonkke3 he þrat hom to haue,
& þay 3elden hym a3ay[n] 3eply þat ilk;
Þay bikende hym to Kryst, with ful colde sykynge3.
Syþen fro þe meyny he menskly de-partes;
Vche mon þat he mette, he made hem a þonke,
For his seruyse, & his solace, & his sere pyne,
Þat þay wyth busynes had ben, aboute hym to serue;
& vche segge as sore, to seuer with hym þere,
As þay hade wonde worþyly with þat wlonk euer.
Þen with ledes & ly3t he wat3 ladde to his chambre,
& blybely bro3t to his bedde, to be at his rest;
3if he ne slepe soundyly, say ne dar I,
For he hade muche on þe morn to mynne, 3if he wolde,
in þo3t;
Let hym ly3e þere stille,
He hat3 nere þat he so3t,
& 3e wyl a whyle be stylle,
I schal telle yow how þay wro3t.
wat3 (?).