← Sir Gawayne and the Green Knight / An Alliterative Romance-Poem (c. 1360 A.D.)

XXXIV

With care & wyth kyssyng he carppe3 hem tille,

& fele þryuande þonkke3 he þrat hom to haue,

& þay 3elden hym a3ay[n] 3eply þat ilk;

Þay bikende hym to Kryst, with ful colde sykynge3.

Syþen fro þe meyny he menskly de-partes;

Vche mon þat he mette, he made hem a þonke,

For his seruyse, & his solace, & his sere pyne,

Þat þay wyth busynes had ben, aboute hym to serue;

& vche segge as sore, to seuer with hym þere,

As þay hade wonde worþyly with þat wlonk euer.

Þen with ledes & ly3t he wat3 ladde to his chambre,

& blybely bro3t to his bedde, to be at his rest;

3if he ne slepe soundyly, say ne dar I,

For he hade muche on þe morn to mynne, 3if he wolde,

in þo3t;
Let hym ly3e þere stille,
He hat3 nere þat he so3t,
& 3e wyl a whyle be stylle,
I schal telle yow how þay wro3t.

wat3 (?).