Notes (part 1)

1. His elder brother was William Burton, the Leicestershire antiquary, born 24th August, 1575, educated at Sutton Coldfield, admitted commoner, or gentleman commoner, of Brazen Nose College, 1591; at the Inner Temple, 20th May, 1593; B. A. 22d June, 1594; and afterwards a barrister and reporter in the Court of Common Pleas. “But his natural genius,” says Wood, “leading him to the studies of heraldry, genealogies, and antiquities, he became excellent in those obscure and intricate matters; and look upon him as a gentleman, was accounted, by all that knew him, to be the best of his time for those studies, as may appear by his 'Description of Leicestershire.'” His weak constitution not permitting him to follow business, he retired into the country, and his greatest work, “The Description of Leicestershire,” was published in folio, 1623. He died at Falde, after suffering much in the civil war, 6th April, 1645, and was buried in the parish church belonging thereto, called Hanbury.

2. This is Wood's account. His will says, Nuneaton; but a passage in this work [see fol. 304,] mentions Sutton Coldfield; probably he may have been at both schools.

3. So in the Register.

4. So in the Register.

5. Originating, perhaps, in a note, p. 448, 6th edit. (p. 455 of the present), in which a book is quoted as having been “printed at Paris 1624, seven years after Burton's first edition.” As, however, the editions after that of 1621, are regularly marked in succession to the eighth, printed in 1676, there seems very little reason to doubt that, in the note above alluded to, either 1624 has been a misprint for 1628, or seven years for three years. The numerous typographical errata in other parts of the work strongly aid this latter supposition.

6. Haec comice dicta cave ne male capias.

7. Seneca in ludo in mortem Claudii Caesaris.

8. Lib. de Curiositate.

9. Modo haec tibi usui sint, quemvis auctorem fingito. Wecker.

10. Lib. 10, c. 12. Multa a male feriatis in Democriti nomine commenta data, nobilitatis, auctoritatisque ejus perfugio utentibus.

11. Martialis. lib. 10, epigr. 14.

12. Juv. sat. 1.

13. Auth. Pet. Besseo edit. Coloniae, 1616.

14. Hip. Epist. Dameget.

15. Laert. lib 9.

16. Hortulo sibi cellulam seligens, ibique seipsum includens, vixit solitarius.

17. Floruit Olympiade 80; 700 annis post Troiam.

18. Diacos. quod cunctis operibus facile excellit. Laert.

19. Col. lib. 1. c. 1.

20. Const. lib. de agric. passim.

21. Volucrum voces et linguas intelligere se dicit Abderitans Ep. Hip.

22. Sabellicus exempl., lib. 10. Oculis se privavit, ut melius contemplationi operam daret, sublimi vir ingenio, profundae cogitationis, &c.

23. Naturalia, moralia, mathematica, liberales disciplinas, artiumque omnium peritiam callebat.

24. Nothing in nature's power to contrive of which he has not written.

25. Veni Athenas, et nemo me novit.

26. Idem contemptui et admirationi habitus.

27. Solebat ad portam ambulare, et inde, &c. Hip. Ep. Dameg.

28. Perpetuorisu pulmonem agitare solebat Democritus. Juv. Sat. 7.

29. Non sum dignus praestare matella. Mart.

30. Christ Church in Oxford.

31. Praefat. Hist.

32. Keeper of our college library, lately revived by Otho Nicolson, Esquire.

33. Scaliger.

34. Somebody in everything, nobody in each thing.

35. In Theat.

36. Phil. Stoic. li. diff. 8. Dogma cupidis et curiosis ingeniis imprimendum, ut sit talis qui nulli rei serviat, aut exacte unum aliquid elaboret, alia negligens, ut artifices, &c.

37. Delibare gratum de quocunque cibo, et pittisare de quocunque dolio jucundum.

38. Essays, lib. 3.

39. He that is everywhere is nowhere.

40. Praefat. bibliothec.

41. Ambo fortes et fortunati, Mars idem magisterii dominus juxta primam Leovitii regulam.

42. Hensius.

43. Calide ambientes, solicite litigantes, aut misere excidentes, voces, strepitum contentiones, &c.

44. Cyp. ad Donat. Unice securus, ne excidam in foro, aut in mari Indico bonis eluam, de dote filiae, patrimonio filii non sum solicitus.

45. Not so sagacious an observer as simple a narrator.

46. Hor. Ep. lib. 1. xix., 20.

47. Per. A laughter with a petulant spleen.

48. Hor. lib. 1, sat. 9.

49. Secundum moenia locus erat frondosis populis opacus, vitibusque sponte natis, tenuis prope aqua defluebat, placide murmurans, ubi sedile et domus Democriti conspiciebatur.

50. Ipse composite considebat, super genua volumen habens, et utrinque alia patentia parata, dissectaque animalia cumulatim strata, quorum viscera rimabatur.

51. Cum mundus extra se sit, et mente captus sit, et nesciat se languere, ut medelam adhibeat.

52. Scaliger, Ep. ad Patisonem. Nihil magis lectorem invitat quam in opinatum argilinentum, neque vendibilior merx est quam petulans liber.

53. Lib. xx. c. 11. Miras sequuntur inscriptionum festivitates.

54. Praefat. Nat. Hist. Patri obstetricem parturienti filiae accersenti moram injicere possunt.

55. Anatomy of Popery, Anatomy of immortality, Angelus salas, Anatomy of Antimony, &c.

56. Cont. l. 4, c. 9. Non est cura melior quam labor.

57. Hor. De Arte Poet.

58. Non quod de novo quid addere, aut a veteribus praetermissum, sed propriae exercitationis causa.

59. Qui novit, neque id quod sentit exprimit, perinde est ac si nesciret.

60. Jovius Praef. Hist.

61. Erasmus.

62. Otium otio dolorem dolore sum solatus.

63. Observat. l. 1.

64. M. Joh. Rous, our Protobib. Oxon. M. Hopper, M. Guthridge, &c.

65. Quae illi audire et legere solent, eorum partim vidi egomet, alia gessi, quae illi literis, ego militando didici, nunc vos existimate facta an dicta pluris sint.

66. Dido Virg. “Taught by that Power that pities me, I learn to pity them.”

67. Camden, Ipsa elephantiasi correpta elephantiasis hospicium construxit.

68. Iliada post Homerum.

69. Nihil praetermissum quod a quovis dici possit.

70. Martialis.

71. Magis impium mortuorum lucubrationes, quam vestes furari.

72. Eccl. ult.

73. Libros Eunuchi gignunt, steriles pariunt.

74. D. King praefat. lect. Jonas, the late right reverend Lord B. of London.

75. Homines famelici gloriae ad ostentationem eruditionis undique congerunt. Buchananus.

76. Effacinati etiam laudis amore, &c. Justus Baronius.

77. Ex ruinis alienae existimationis sibi gradum ad famam struunt.

78. Exercit. 288.

79. Omnes sibi famam quaerunt et quovis modo in orbem spargi contendunt, ut novae alicujus rei habeantur auctores. Praef. biblioth.

80. Praefat. hist.

81. Plautus.

82. E Democriti puteo.

83. Non tam refertae bibliothecae quam cloacae.

84. Et quicquid cartis amicitur ineptis.

85. Epist. ad Petas. in regno Franciae omnibus scribendi datur libertas, paucis facultas.

86. Olim literae ob homines in precio, nunc sordent ob homines.

87. Ans. pac.

88. Inter tot mille volumina vix unus a cujus lectione quis melior evadat, immo potius non pejor.

89. Palingenius. What does any one, who reads such works, learn or know but dreams and trifling things.

90. Lib. 5. de Sap.

91. Sterile oportet esse ingenium quod in hoc scripturientum pruritus, &c.

92. Cardan, praef. ad Consol.

93. Hor. lib. 1, sat. 4.

94. Epist. lib. 1. Magnum poetarum proventum annus hic attulit, mense Aprili nullus fere dies quo non aliquis recitavit.

95. Idem.

96. Principibus et doctoribus deliberandum relinquo, ut arguantur auctorum furta et milies repetita tollantur, et temere scribendi libido coerceatur, aliter in infinitum progressura.

97. Onerabuntur ingenia, nemo legendis sufficit.

98. Libris obraimur, oculi legendo, manus volitando dolent. Fam. Strada Momo. Lucretius.

99. Quicquid ubique bene dictum facio meum, et illud nunc meis ad compendium, nunc ad fidem et auctoritatem alienis exprimo verbis, omnes auctores meos clientes esse arbitror, &c. Sarisburiensis ad Polycrat. prol.

100. In Epitaph. Nep. illud Cyp. hoc Lact. illud Hilar. est, ita Victorinus, in hunc modum loquutus est Arnobius, &c.

101. Praef. ad Syntax. med.

102. Until a later age and a happier lot produce something more truly grand.

103. In Luc. 10. tom. 2. Pigmei Gigantum humeris impositi plusquam ipsi Gigantes vident.

104. Nec aranearum textus ideo melior quia ex se fila gignuntur, nec noster ideo vilior, quia ex alienis libamus ut apes. Lipsius adversus dialogist.

105. Uno absurdo dato mille sequuntur.

106. Non dubito multos lectores hic fore stultos.

107. Martial, 13, 2.

108. Ut venatores feram e vestigio impresso, virum scriptiuncula. Lips.

109. Hor.

110. Hor.

111. Antwerp. fol. 1607.

112. Muretus.

113. Lipsius.

114. Hor.

115. Fieri non potest, ut quod quisque cogitat, dicat unus. Muretus.

116. Lib. 1. de ord., cap. 11.

117. Erasmus.

118. Annal. Tom. 3. ad annum 360. Est porcus ille qui sacerdotem ex amplitudine redituum sordide demeritur.

119. Erasm. dial.

120. Epist. lib. 6. Cujusque ingenium non statim emergit, nisi materiae fautor, occasio, commendatorque contingat.

121. Praef. hist.

122. Laudari a laudato laus est.

123. Vit. Persii.

124. Minuit praesentia famam.

125. Lipsius Judic. de Seneca.

126. Lib. 10. Plurirmum studii, multam rerum cognitionem, omnem studiorum materiam, &c. multa in eo probanda, multa admiranda.

127. Suet. Arena sine calce.

128. Introduct. ad Sen.

129. Judic. de Sen. Vix aliquis tam absolutus, ut alteri per omnia satisfaciat, nisi longa temporis praescripto, semota judicandi libertate, religione quidam animos occuparis.

130. Hor. Ep. 1, lib. 19.

131. Aeque turpe frigide laudari ac insectanter vituperari. Phavorinus A. Gel. lib. 19, cap. 2.

132. Ovid, trist. 11. eleg 6.

133. Juven. sat. 5.

134. Aut artis inscii aut quaestui magis quam literis student. hab. Cantab. et Lond. Excus. 1976.

135. Ovid. de pont. Eleg. l. 6.

136. Hor.

137. Tom. 3. Philopseud. accepto pessulo, quum carmen quoddam dixisset, effecit ut ambularet, aquam hauriret, urnam pararet, &c.

138. Eusebius, eccles. hist. lib. 6.

139. Stans pede in uno, as he made verses.

140. Virg.

141. Non eadem a summo expectes, minimoque poeta.

142. Stylus hic nullus, praeter parrhesiam.

143. Qui rebus se exercet, verba negligit, et qui callet artem dicendi, nullam disciplinam habet recognitam.

144. Palingenius. Words may be resplendent with ornament, but they contain no marrow within.

145. Cujuscunque orationem vides politam et sollicitam, scito animum in pusilis occupatum, in scriptis nil solidum. Epist. lib. 1. 21.

146. Philostratus, lib. 8. vit. Apol. Negligebat oratoriam facultatem, et penitus aspernabatur ejus professores, quod linguam duntaxat, non autem mentem redderent eruditiorem.

147. Hic enim, quod Seneca de Ponto, bos herbam, ciconia larisam, canis leporem, virgo florem legat.

148. Pet. Nannius not. in Hor.

149. Non hic colonus domicilium habeo, sed topiarii in morem, hinc inde florem vellico, ut canis Nilum lambens.

150. Supra bis mille notabiles errores Laurentii demonstravi, &c.

151. Philo de Con.

152. Virg.

153. Frambesarius, Sennertus, Ferandus, &c.

154. Ter. Adelph.

155. Heaut. Act 1. scen. 1.

156. Gellius. lib. 18, cap. 3.

157. Et inde catena quaedam fit, quae haeredes etiam ligat. Cardan. Hensius.

158. Malle se bellum cum magno principe gerere, quam cum uno ex fratrum mendicantium ordine.

159. Hor. epod. lib. od. 7.

160. Epist. 86, ad Casulam presb.

161. Lib. 12, cap. 1. Mutos nasci, et omni scientia egere satius fuisset, quam sic in propriam perniciem insanire.

162. But it would be better not to write, for silence is the safer course.

163. Infelix mortalitas inutilibus quaestionibus ac disceptationibus vitam traducimus, naturae principes thesauros, in quibus gravissimae morborum medicinae collocatae sunt, interim intactos relinquimus. Nec ipsi solum relinquimus, sed et allos prohibemus, impedimus, condemnamus, ludibriisque afficimus.

164. Quod in praxi minime fortunatus esset, medicinam reliquit, et ordinibus initiatus in Theologia postmodum scripsit. Gesner Bibliotheca.

165. P. Jovius.

166. M. W. Burton, preface to his description of Leicestershire, printed at London by W. Jaggard, for J. White, 1622.

167. In Hygiasticon, neque enim haec tractatio aliena videri debet a theologo, &c. agitur de morbo animae.

168. D. Clayton in comitiis, anno 1621.

169. Hor.

170. Lib. de pestil.

171. In Newark in Nottinghamshire. Cum duo edificasset castella, ad tollendam structionis invidiam, et expiandam maculam, duo instituit caenobia, et collegis relgiosis implevit.

172. Ferdinando de Quir. anno 1612. Amsterdami impress.

173. Praefat. ad Characteres: Spero enim (O Policles) libros nostros meliores inde futuros, quod istiusmodi memoriae mandata reliquerimus, ex preceptis et exemplis nostris ad vitam accommodatis, ut se inde corrigant.

174. Part 1. sect. 3.

175. praef. lectori.

176. Ep. 2. 1. 2. ad Donatum. Paulisper te crede subduci in ardui montis verticem celsiorem, speculare inde rerum jacentium facies, et oculis in diversa porrectis, fluctuantis mundi turbines intuere, jam simul aut ridebis aut misereberis, &c.

177. Controv. l. 2. cont. 7. et l. 6. cont.

178. Horatius.

179. Idem, Hor. l. 2. Satyra 3. Damasipus Stoicus probat omnes stultos insanire.

180. Tom. 2. sympos. lib. 5. c. 6. Animi affectiones, si diutius inhaereant, pravos generant habitus.

181. Lib. 28, cap. 1. Synt. art. mir. Morbus nihil est aliud quam dissolutio quaedam ac perturbatio foederis in corpore existentis, sicut et sanitas est consentientis bene corporis consummatio quaedam.

182. Lib. 9. Geogr. Plures olim gentes navigabant illuc sanitatis causa.

183. Eccles. i. 24.

184. Jure haereditario sapere jubentur. Euphormio Satyr.

185. Apud quos virtus, insania et furor esse dicitur.

186. Calcagninus Apol. omnes mirabantur, putantes illisam iri stultitiam. Sed praeter expectationem res evenit, Audax stultitia in eam irruit, &c. illa cedit irrisa, et plures hinc habet sectatores stultitia.

187. Non est respondendum stulto secundum stultitiam.

188. 2 Reg. 7.

189. Lib. 10. ep. 97.

190. Aug. ep. 178.

191. Quis nisi mentis inops, &c.

192. Quid insanius quam pro momentanea felicitate aeternis te mancipare suppliciis?

193. In fine Phaedonis. Hic finis fuit amici nostri o Eucrates, nostro quidem judicio omnium quos experti sumus optimi et apprime sapientissimi, et justissimi.

194. Xenop. l. 4. de dictis Socratis ad finem, talis fuit Socrates quem omnium optimum et felicissimum statuam.

195. Lib. 25. Platonis Convivio.

196. Lucretius.

197. Anaxagoras olim mens dictus ab antiquis.

198. Regula naturae, naturae miraculum, ipsa eruditio daemonium hominis, sol scientiarum, mare, sophia, antistes literarum et sapientiae, ut Scioppius olim de Scal, et Heinsius. Aquila In nubibus Imperator literatorum, columen literarum, abyssus eruditionis, ocellus Europae, Scaliger.

199. Lib. 3. de sap c. 17. et 20. omnes Philosophi, aut stulti, aut insani; nulla anus nullus aeger ineptius deliravit.

200. Democritus a Leucippo doctus, haeridatem stultitiae reliquit Epic.

201. Hor. car. lib. 1. od. 34. 1. epicur.

202. Nihil interest inter hos et bestias nisi quod loquantur. de sa. l. 26. c. 8.

203. Cap. de virt.

204. Neb. et Ranis.

205. Omnium disciplinarum ignarus.

206. Omnium disciplinarum ignarus.

207. Pulchrorum adolescentum causa frequentur gymnasium, obibat, &c.

208. Seneca. Seis rotunda metiri, sed non tuum animum.

209. Ab uberibus sapientia lactati caecutire non possunt.

210. Cor Xenodoti et jecur Cratetis.

211. Lib. de nat. boni.

212. Hic profundissimae Sophiae fodinae.

213. Panegyr. Trajano omnes actiones exprobrare stultitiam videntur.

214. Ser. 4. in domi Pal. Mundus qui ob antiquitatem deberet esse sapiens, semper stultizat, et nullis flagellis alteratur, sed ut puer vult rosis et floribus coronari.

215. Insanum te omnes pueri, clamantque puellae. Hor.

216. Plautus Aubular.

217. Adelph. act. 5. scen. 8.

218. Tully Tusc. 5. fortune, not wisdom, governs our lives.

219. Plato Apologia Socratis.

220. Ant. Dial.

221. Lib. 3. de sap. pauci ut video sanae mentis sunt.

222. Stulte et incaute omnia agi video.

223. Insania non omnibus eadem, Erasm. chil. 3. cent. 10. nemo mortalium qui non aliqua in re desipit, licet alius alio morbo laboret, hic libidinis, ille avaritiae, ambitionis, invidiae.

224. Hor. l. 2. sat. 3.

225. Lib. 1. de aulico. Est in unoquoque nostrum seminarium aliquod stultitiae, quod si quando excitetur, in infinitum facile excrescit.

226. Primaque lux vitae prima juroris erat.

227. Tibullus, stulti praetereunt dies, their wits are a wool-gathering. So fools commonly dote.

228. Dial. contemplantes, Tom: 2.

229. Catullus.

230. Sub ramosa platano sedentem, solum, discalceatum, super lapidem, valde pallidum ac macilentum, promissa barba, librum super genibus habentem.

231. De furore, mania melancholia scribo, ut sciam quo pacto in hominibus gignatur, fiat, crescat, cumuletur, minuatur; haec inquit animalia quae vides propterea seco, non Dei opera perosus, sed fellis bilisque naturam disquirens.

232. Aust. l. 1. in Gen. Jumenti & servi tui obsequium rigide postulas, et tu nullum praestas aliis, nec ipsi Deo.

233. Uxores ducunt, mox foras ejiciunt.

234. Pueros amant, mox fastidiunt.

235. Quid hoc ab insania deest?

236. Reges eligunt, deponunt.

237. Contra parentes, fratres, cives, perpetuo rixantur, et inimicitias agunt.

238. Idola inanimata amant, animata odio habent, sic pontificii.

239. Credo equidem vivos ducent e marmore vultus.

240. Suam stultitiam perspicit nemo, sed alter alterum deridet.

241. Denique sit finis querendi, cumque habeas plus, pauperiem metuas minis, et finire laborem incipias, partis quod avebas, utere Hor.

242. Astutam vapido servat sub pectore vulpem. Et cum vulpo positus pariter vulpinarier. Cretizan dum cum Crete.

243. Qui fit Mecaenas ut nemo quam sibi sortem. Seu ratio dederit, seu sors objecerit, illa contentus vivat, &c. Hor.

244. Diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis. Trajanus pontem struxit super Danubium, quem successor ejus Adrianus statim demolitus.

245. Qua quid in re ab infantibus differunt, quibus mens et sensus sine ratione inest, quicquid sese his offert volupe est.

246. Idem Plut.

247. Ut insaniae causam disquiram bruta macto et seco, cum hoc potius in hominibus investigandum esset.

248. Totus a nativitate morbus est.

249. In vigore furibundus, quum decrescit insanabilis.

250. Cyprian. ad Donatum. Qui sedet crimina judicaturus, &c.

251. Tu pessimus omnium latro es, as a thief told Alexander in Curtius. Damnat foras judex, quod intus operatur, Cyprian.

252. Vultus magna cura, magna animi incuria. Am. Marcel.

253. Horrenda res est, vix duo verba sine mendacio proferuntur: et quamvis solenniter homines ad veritatem dicendum invitentur, pejerare tamen non dubitant, ut ex decem testibus vix unus verum dicat. Calv. in 8 John, Serm 1.

254. Sapientiam insaniam esse dicunt.

255. Siquidem sapientiae suae admiratione me complevit, offendi sapientissimum virum, qui salvos potest omnes homines reddere.

256. E. Graec. epig.

257. Plures Democriti nunc non sufficiunt, opus Democrito qui Democritum rideat. Eras Moria.

258. Polycrat. lib. 3. cap. 8. e Petron.

259. Ubi omnes delirabant, omnes insani, &c. hodie nauta, cras philosophus; hodie faber, cras pharmacopola; hic modo regem agebat multo sattellitio, tiara, et sceptro ornatus, nunc vili amictus centiculo, asinum elitellarium impellit.

260. Calcagninus Apol. Crysalus e caeteris auro dives, manicato pepio et tiara conspicuus, levis alioquin et nullius consilii, &c. magno fastu ingredienti assurgunt dii, &c.

261. Sed hominis levitatem Jupiter perspiciens, at tu (iniquit) esto bombilio, &c. protinusque vestis illa manicata in alas versa est, et mortales inde Chrysalides vocant hujusmodi homines.

262. You will meet covetous fools and prodigal sycophants everywhere.

263. Juven.

264. Juven.

265. De bello Jud. l. 8. c. 11. Iniquitates vestrae neminem latent, inque dies singulos certamen habetis quis pejor sit.

266. Hor.

267. Lib. 5. Epist. 8.

268. Hor.

269. Superstitio est insanus error.

270. Lib. 8. hist. Belg.

271. Lucan.

272. Father Angelo, the Duke of Joyeux, going barefoot over the Alps to Rome, &c.

273. Si cui intueri vacet quae patiuntur superstitiosi, invenies tam indecora honestis, tam indigna liberis, tam dissimilia sanis, ut nemo fuerit dubitaturus furere eos, si cum paucioribus fuerent. Senec.

274. Quid dicam de eorum indulgentiis, oblationibus, votis, solutionibus, jejuniis, coenobiis, somniis, horis, organis, cantilenis, campanis, simulachris, missis, purgatoriis, mitris, breviariis, bullis, lustralibus, aquis, rasuris, unctionibus, candelis, calicibus, crucibus, mappis, cereis, thuribulis, incantationibus, exorcismis, sputis, legendis, &c. Baleus de actis Rom. Pont.

275. Pleasing spectacles to the ignorant poor.

276. Th. Neageor.

277. Dum simulant spernere, acquisiverunt sibi 30 annorum spatio bis centena millia librarum annua. Arnold.

278. Et quum interdiu de virtute loquuti sunt, sero in latibulis clunes agitant labore nocturno, Agryppa.

279. 1 Tim. iii. 13. But they shall prevail no longer, their madness shall be known to all men.

280. Benignitatis sinus solebat esse, nunc litium officina curia Romana Budaeus.

281. Quid tibi videtur facturus Democritus, si horum spectator contigisset?

282. Ob inanes ditionum titulos, ob prereptum locum, ob interceptam mulierculam, vel quod e stultitia natum, vel e malitia, quod cupido dominandi, libido nocendi, &c.

283. Bellum rem plane bellui nam vocat Morus. Utop. lib. 2.

284. Munster. Cosmog. l. 5, c. 3. E. Dict. Cretens.

285. Jovius vit. ejus.

286. Comineus.

287. Lib. 3.

288. Hist. of the siege of Ostend, fol. 23.

289. Erasmus de bello. Ut placidum illud animal benevoletiae natum tam ferina vecordia in mutuam rueret perniciem.

290. Rich. Dinoth. praefat. Belli civilis Gal.

291. Jovius.

292. Dolus, asperitas, in justitia propria bellorum negotia. Tertul.

293. Trully.

294. Lucan.

295. Pater in filium, affinis in affinem, amicus in amicum, &c. Regio cum regione, regnum regno colliditur. Populus populo in mutuam perniciem, belluarum instar sanguinolente ruentium.

296. Libanii declam.

297. Ira enim et furor Bellonae consultores, &c. dementes sacerdotes sunt.

298. Bellum quasi bellua et ad omnia scelera furor immissus.

299. Gallorum decies centum millia ceciderunt. Ecclesiaris 20 millia fundamentis excisa.

300. Belli civilis Gal. l. 1. hoc ferali bello et caedibus omnia repleverunt, et regnum amplissimum a fundamentis pene everterunt, plebis tot myriades gladio, bello, fame miserabiliter perierunt.

301. Pont. Huterus.

302. Comineus. Ut nullus non execretur et admiretur crudelitatem, et barbaram insaniam, quae inter homines eodem sub caelo natos, ejusdem linguae, sanguinis, religionis, exercebator.

303. Lucan.

304. Virg.

305. Bishop of Cuseo, an eyewitness.

306. Read Meteran of his stupend cruelties.

307. Hensius Austriaco.

308. Virg. Georg. “impious war rages throughout the whole world”

309. Jansenius Gallobelgicus 1596. Mundus furiosus, inscriptio libri.

310. Exercitat. 250. serm. 4.

311. Fleat Heraclitus an rideat Democritus.

312. Curae leves loquuntur, ingentes stupent.

313. Arma amens capio, nec sat rationis in armis.

314. Erasmus.

315. Pro Murena. Omnes urbanae res, omnia studia, omnis forensis laus et industria latet in tutela et praecidio bellicae virtutis, et simul atque increpuit suspicio tumultus, artes illico nostrae conticescunt.

316. Ser. 13.

317. Crudelissimos saevissimosque latrones, fortissimos haberi propugnatores, fidissimos duces habent, bruta persuasione donati.

318. Eobanus Hessus. Quibus omnis in armis vita placet, non ulla juvat nisi morte, nec ullam esse putant vitam, quae non assueverit armis.

319. Lib. 10. vit. Scanperbeg.

320. Nulli beatiores habiti, quam qui in praelus cecidissent. Brisonius de rep. Persarum. l. 3. fol. 3. 44. Idem Lactantius de Romanis et Graecis. Idem Ammianus, lib. 23. de Parthis. Judicatur is solus beatus apud eos, qui in praelio fuderit animam. De Benef. lib. 2. c. 1.

321. Nat. quaest. lib. 3.

322. Boterus Amphitridion. Busbequius Turc. hist. Per caedes et sanguinem parare hominibus ascensum in coelum putant, Lactan. de falsa relig. l. 1. cap. 8.

323. Quoniam bella acerbissima dei flagella sunt quibus hominum pertinaciam punit, ea perpetua oblivione sepelienda potius quam memoriae mandanda plerique judicant. Rich. Dinoth. praef. hist. Gall.

324. Cruentam humani generis pestem, et perniciem divinitatis nota insigniunt.

325. Et quod dolendum, applausum habent et occursum viri tales.

326. Herculi eadem porta ad coelum patuit, qui magnam generis humani partem perdidit.

327. Virg. Aeneid. 7.

328. Hominicidium quum committunt singuli, crimen est, quum publice geritur, virtus vocatur. Cyprianus.

329. Seneca. Successful vice is called virtue.

330. Juven.

331. De vanit. scient. de princip. nobilitatis.

332. Juven. Sat. 4.

333. Pausa rapit, quod Natta reliquit. Tu pessimus omnium latro es, as Demetrius the Pirate told Alexander in Curtius.

334. Non ausi mutire, &c. Aesop.

335. Improbum et stultum, si divitem multos bonos viros in servitutem habentem, ob id duntaxat quod ei contingat aureorum numismatum cumulus, ut appendices, et additamenta numismatum. Morus Utopia.

336. Eorumque detestantur Utopienses insaniam, qui divinos honores iis impendunt, quos sordidos et avaros agnoscunt; non alio respectu honorantes, quam quod dites sint. Idem. lib. 2.

337. Cyp. 2 ad Donat. ep. Ut reus innocens pereat, sit nocens. Judex damnat foras, quod intus operatur.

338. Sidonius Apo.

339. Salvianus l. 3. de providen.

340. Ergo judicium nihil est nisi publica merces. Petronius. Quid faciant leges ubi sola pecunia regnat? Idem.

341. Hic arcentur haerediatatibus liberi, hic donatur bonis alienis, falsum consulit, alter testamentum corrumpit, &c. Idem.

342. Vexat censura columbas.

343. Plaut. mostel.

344. Idem.

345. Juven. Sat. 4.

346. Quod tot sint fures et mendici, magistratuum culpa fit, qui malos imitantur praeceptores, qui discipulos libentius verberant quam docunt. Morus, Utop. lib. 1.

347. Decernuntur furi gravia et horrenda supplicia, quum potius providendum multo foret ne fures sint, ne cuiquam tam dira furandi aut pereundi sit necessitas. Idem.

348. Boterus de augment. urb lib. 3. cap. 3.

349. E fraterno corde sanguinem eliciunt.

350. Milvus rapit ac deglubit.

351. Petronius de Crotone civit.

352. Quid forum? locus quo alius alium circumvenit.

353. Vastum chaos, larvarum emporium, theatrum hypocrisios, &c.

354. Nemo coelum, nemo jusjurandum, nemo Jovem pluris facit, sed omnes apertis oculis bona sua computant. Petron.

355. Plutarch, vit. ejus. Indecorum animatis ut calceis uti aut vitris, quae ubi fracta abjicimus, nam ut de meipso dicam, nec bovem senem vendideram, nedum hominem natu grandem laboris socium.

356. Jovius. Cum innumera illius beneficia rependere non posset aliter, interfici jussit.

357. Beneficia eo usque lata sunt dum videntur solvi posse, ubi multum, antevenere pro gratia odium redditur. Tac.

358. Paucis charior est fides quam pecunia. Salust.

359. Prima fere vota et cunctis, &c.

360. Et genus et formam regina pecunia donat. Quantum quisque sua nummorum servat in arca, tantum habet et fidei.

361. Non a peritia sed ab ornatu et vulgi vocibus habemur excellentes. Cardan. l. 2. de cons.

362. Perjurata suo postponit numina lucro, Mercator. Ut necessarium sit vel Deo displicere, vel ab hominibus contemni, vexari, negligi.

363. Qui Curios simulant et Bacchanalia vivunt.

364. Tragelapho similes vel centauris, sursum homines, deorsum equi.

365. Praeceptis suis coelum promittunt, ipsi interim pulveris terreni vilia mancipia.

366. Aeneas Silv.

367. Arridere homines ut saeviant, blandiri ut fallant. Cyp. ad Donatum.

368. Love and hate are like the two ends of a perspective glass, the one multiplies, the other makes less.

369. Ministri locupletiores iis quibus ministratur, servus majores opes habens quam patronus.

370. Qui terram colunt equi paleis pascuntur, qui otiantur caballi avena saginantur, discalceatus discurrit qui calces aliis facit.

371. Juven. Do you laugh? he is shaken by still greater laughter; he weeps also when he has beheld the tears of his friend.

372. Bodin, lib. 4. de repub. cap. 6.

373. Plinius l. 37. cap. 3. capillos habuit succineos, exinde factum ut omnes puellae Romanae colorem illum affectarent.

374. Odit damnatos. Juv.

375. Agrippa ep. 38. l. 7. Quorum cerebrum est in ventre, ingenium in patinis.

376. Psal. They eat up my people as bread.

377. Absumit haeres caecuba lignior servata centum clavibus, et mero distinguet pavimentis superbo, pontificum potiore coenis. Hor.

378. Qui Thaidem pingere, inflare tibiam, crispare crines.

379. Doctus spectare lacunar.

380. Tullius. Est enim proprium stultitiae aliorum cernere vitia, oblivisci suorum. Idem Aristippus Charidemo apud Lucianum Omnino stultitiae cujusdam esse puto, &c.

381. Execrari publice quod occulte agat. Salvianus lib. de pro. acres ulciscendis vitiis quibus ipsi vehementer indulgent.

382. Adamus eccl. hist. cap. 212. Siquis damnatus fuerit, laetus esse gloria est; nam lachrymas et planctum caeteraque compunctionum genera quae nos salubria censemus, ita abominantur Dani, ut nec pro peccatis nec pro defunctis amicis ulli fiere liceat.

383. Orbi dat leges foras, vix famulum regit sine strepitu domi.

384. Quicquid ego volo hoc vult mater mea, et quod mater vult, facit pater.

385. Oves, olim mite pecus, nunc tam indomitum et edax ut homines devorent, &c. Morus. Utop. lib. 1.

386. Diversos variis tribuit natura furores.

387. Democrit. ep. praed. Hos. dejerantes et potantes deprehendet, hos vomentes, illos litigantes, insidias molientes, suffragantes, venena miscentes, in amicorum accusationem subscribentes, hos gloria, illos ambitione, cupiditate, mente captos, &c.

388. Ad Donat. ep. 2. l. 1. O si posses in specula sublimi constitutus, &c.

389. Lib. 1. de nup. Philol. in qua quid singuli nationum populi quotidianis motibus agitarent, relucebat.

390. O Jupiter contingat mihi aurum haereditas, &c. Multos da Jupiter annos, Dementia quanta est hominum, turpissima vota diis insusurrant, si quis admoverit aurem, conticescunt; et quod scire homines nolunt, Deo narrant. Senec. ep. 10. l. 1.

391. Plautus Menech. non potest haec res Hellebori jugere obtinerier.

392. Eoque gravior morbus quo ignotior periclitanti.

393. Quae laedunt oculos, festinas demere; si quid est animum, differs curandi tempus in annum. Hor.

394. Si caput, crus dolet, brachium, &c. Medicum accersimus, recte et honeste, si par etiam industria in animi morbis poneretur. Joh. Pelenus Jesuita. lib. 2. de hum. affec. morborumque cura.

395. Et quotusquisque tamen est qui contra tot pestes medicum requirat vel aegrotare se agnoscat? ebullit ira, &c. Et nos tamen aegros esse negamus. Incolumes medicum recusant. Praesens aetas stultitiam priscis exprobrat. Bud. de affec. lib. 5.

396. Senes pro stultis habent juvenes. Balth. Cast.

397. Clodius accusat maechos.

398. Omnium stultissimi qui auriculas studiose tegunt. Sat. Menip.

399. Hor. Epist. 2.

400. Prosper.

401. Statim sapiunt, statim sciunt, neminem reverentur, neminem imitantur, ipsi sibi exemplo. Plin. Epist. lib. 8.

402. Nulli alteri sapere concedit ne desipere videatur. Agrip.

403. Omnis orbis persechio a persis ad Lusitaniam.

404. 2 Florid.

405. August. Qualis in oculis hominum qui inversis pedibus ambulat, talis in oculis sapientum et angelorum qui sibi placet, aut cui passiones dominantur.

406. Plautus Menechmi.

407. Governor of Asnich by Caesar's appointment.

408. Nunc sanitatis patrocinium est insanientium turba. Sen.

409. Pro Roseio Amerino, et quod inter omnes constat insanissimus, nisi inter eos, qui ipsi quoque insaniunt.

410. Necesse est cum insanientibus furere, nisi solus relinqueris. Petronius.

411. Quoniam non est genus unum stultitiae qua me insanire putas.

412. Stultum me fateor, liceat concedere verum, Atque etiam insanum. Hor.

413. Odi nec possum cupiens nec esse quod odi. Ovid. Errore grato libenter omnes insanimus.

414. Amator scortum vitae praeponit, iracundus vindictam; fur praedam, parasitus gulam, ambitiosus honores, avarus opes, &c. odimus haec et accercimus. Cardan. l. 2. de conso.

415. Prov. xxvi. 11.

416. Although you call out, and confound the sea and sky, you still address a deaf man.

417. Plutarch. Gryllo. suilli homines sic Clem. Alex. vo.

418. Non persuadebis, etiamsi persuaseris.

419. Tully.

420. Malo cum illis insanire, quam cum aliis bene sentire.

421. Qui inter hos enutriuntur, non magis sapere possunt, quam qui in culina bene olere. Patron.

422. Persius.

423. Hor. 2. ser. which of these is the more mad.

424. Vesanum exagitant pueri, innuptaeque puellae.

425. Plautus.

426. Hor. l. 2. sat. 2. Superbam stultitiam Plinus vocat. 7. epist. 21. quod semel dixi, fixum ratumque sit.

427. 19 Multi sapientes proculdubio fuissent, si se non putassent ad sapientiae summum pervenisse.

428. Idem.

429. Plutarchus Solone. Detur sapientiori.

430. Tam praesentibus plena est numinibus, ut facilius possis Deum quam hominem invenire.

431. Pulchrum bis dicere non nocet.

432. Malefactors.

433. Who can find a faithful man? Prov. xx. 6.

434. In Psal. xlix. Qui momentanea sempiternis, qui delapidat heri absentis bona, mox in jus vocandus et damnandus.

435. Perquam ridiculum est homines ex animi sententia vivere, et quae Diis ingrata sunt exequi, et tamen a solis Diis vella solvos fieri, quum propriae salutis curam abjecerint. Theod. c. 6. de provid. lib. de curat. graec. affect.

436. Sapiens sibi qui imperiosus, &c. Hor. 2. ser. 7.

437. Conclus. lib. de vie. offer, certum est animi morbis laborantes pro mortuis consendos.

438. Lib. de sap. Ubi timor adest, sapientia adesse nequit.

439. He who is desirous is also fearful, and he who lives in fear never can be free.

440. Quid insanius Xerxe Hellespontum verberante, &c.

441. Eccl. xxi. 12. Where is bitterness, there is no understanding. Prov. xii. 16. An angry man is a fool.

442. B Tusc. Injuria in sapientem non cadit.

443. Hom. 6. in 2 Epist. ad Cor. Hominem te agnoscere nequeo, cum tanquam asinus recalcitres, lascivias ut taurus, hinnias ut equus post mulieres, ut ursus ventri indulgeas, quum rapias ut lupus, &c. at inquis formam hominis habeo, Id magis terret, quum feram humana specie videre me putem.

444. Epist. lib. 2. 13. Stultus semper incipit vivere, foeda hominum levitas, nova quotidie fundamenta vitae ponere, novas spes, &c.

445. De curial. miser. Stultus, qui quaerit quod nequit invenire, stultus qui quaerit quod nocet inventum, stultus qui cum plures habet calles, deteriorem deligit. Mihi videntur omnes deliri, amentes, &c.

446. Ep. Demagete.

447. Amicis nostris Rhodi dicito, ne nimium rideant, aut nimium tristes sint.

448. Per multum risum poteris cognoscere stultum. Offic. 3. c. 9.

449. Sapientes liberi, stulti servi, libertas est potestas, &c.

450. Hor. 2. ser. 7.

451. Juven. “Good people are scarce.”

452. Hypocrit.

453. Ut mulier aulica nullius pudens.

454. Epist. 33. Quando fatuo delectari volo, non est longe quaerendus, me video.

455. Primo contradicentium.

456. Lib. de causis corrupt. artium.

457. Actione ad subtil. in Scal. fol. 1226.

458. Lib. 1. de sap.

459. Vide miser homo, quia totum est vanitas, totum stultitia, totum dementia, quicquid facis in hoc mundo, praeter hoc solum quod propter Deum facis. Ser. de miser, hom.

460. In 2 Platonis dial. 1. de justo.

461. Dum iram et odium in Deo revera ponit.

462. Virg. 1. Eccl. 3.

463. Ps. inebriabuntur ab ubertate domus.

464. In Psal. civ. Austin.

465. In Platonis Tim. sacerdos Aegyptius.

466. Hor. vulgis insanum.

467. Patet ea diviso probabilis, &c. ex. Arist. Top. ib. l. c. 8. Rog. Bac. Epist. de secret. art. et nat. c. 8. non est judicium in vulgo.

468. De occult. Philosop. l. 1. c. 25 et 19. ejusd. l. Lib. 10. cap. 4.

469. See Lipsius epist.

470. De politai illustrium lib. 1. cap. 4. ut in humanis corporibus variae accidunt mutationes corporis, animique, sic in republica, &c.

471. Ubi reges philosophantur, Plato.

472. Lib. de re rust.

473. Vel publicam utilitatem: salus publica suprema lex esto. Beata civitas non ubi pauci beati, sed tota civitas beata. Plato quarto de republica.

474. Mantua vae miserae nimium vicina Cremonae.

475. Interdum a feris, ut olim Mauritania, &c.

476. Deliciis Hispaniae anno 1604. Nemo malus, nemo pauper, optimus quisque aetque ditissimus. Pie, sancteque vivebant summaque cum veneratione, et timore divino cultui, sacrisque rebus incumbebant.

477. Polit. l. 5. c. 3.

478. Boterus Polit. lib. 1. c. 1. Cum nempe princeps rerum gerendarum imperitus, segnis, oscitans, suique muneris immemor, aut fatuus est.

479. Non viget respublica cujus caput infirmatur. Salisburiensis, c. 22.

480. See Dr. Fletcher's relation, and Alexander Gaeninus' history.

481. Abundans omni divitiarum affluentia incolarum multitudine splendore ac potentia.

482. Not above 200 miles in length, 60 in breadth, according to Adricomius.

483. Romulus Amascus.

484. Sabellicus. Si quis incola vetus, non agnosceret, si quis peregrinus ingemisceret.

485. Polit. l. 5. c. 6. Crudelitas principum, impunitas scelerum, violatio legum, peculatus pecuniae publicae, etc.

486. Epist.

487. De increm. urb. cap. 20. subditi miseri, rebelles, desperati, &c.

488. R. Darlington. 1596. conclusio libri.

489. Boterus l. 9. c. 4. Polit. Quo fit ut aut rebus desperatis exulent, aut conjuratione subditorum crudelissime tandem trucidentur.

490. Mutuis odiis et caedibus exhausti, &c.

491. Lucra ex malis, scelerastisque causis.

492. Salust.

493. For most part we mistake the name of Politicians, accounting such as read Machiavel and Tacitus, great statesmen, that can dispute of political precepts, supplant and overthrow their adversaries, enrich themselves, get honours, dissemble; but what is this to the bene esse, or preservation of a Commonwealth?

494. Imperium suapte sponte corruit.

495. Apul. Prim. Flor. Ex innumerabilibus, pauci Senatores genere nobiles, e consularibus pauci boni, e bonis adhuc pauci eruditi.

496. Non solum vitia concipiunt ipsi principes, sed etiam infundunt in civitatem, plusque exemplo quam peccato nocent. Cic. l. de legibus.

497. Epist. ad Zen. Juven. Sat. 4. Paupertas seditionem gignit et maleficium, Arist. Pol. 2. c. 7.

498. Vicious domestic examples operate more quickly upon us when suggested to our minds by high authorities.

499. Salust. Semper in civitate quibus opes nullae sunt bonis invident, vetera odere, nova exoptant, odio suarum rerum mutari omnia petunt.

500. De legibus. profligatae in repub. disciplinae est indicium jurisperitorum numerus, et medicorum copia.

501. In praef. stud. juris. Multiplicantur nunc in terris ut locustae non patriae parentes, sed pestes, pessimi homines, majore ex parta superciliosi, contentiosi, &c. licitum latrocinium exercent.

502. Dousa epid. loquieleia turba, vultures togati.

503. Barc. Argen.

504. Juris consulti domus oraculum civitatis. Tully.

505. Lib. 3.

506. Lib. 3.

507. Lib. 1. de rep. Gallorum, incredibilem reipub. perniciem afferunt.

508. Polycrat. lib.

509. Is stipe contentus, et hi asses integros sibi multiplicari jubent.

510. Plus accipiunt tacere, quam nos loqui.

511. Totius injustitiae nulla capitalior, quam eorum qui cum maxime decipiunt, id agunt, ut boni viri esse videantur.

512. Nam quocunque modo causa procedat, hoc semper agitur, ut loculi impleantur, etsi avaritia nequit satiari.

513. Camden in Norfolk: qui si nihil sit litium e juris apicibus lites tamen serere callent.

514. Plutarch, vit. Cat. causas apud inferos quas in suam fidem receperunt, patrocinio suo tuebuntur.

515. Lib. 2. de Helvet. repub. non explicandis, sed moliendis controversiis operam dant, ita ut lites in multos annos extrabantur summa cum molestia utrisque; partis et dum interea patrimonia exhauriantur.

516. Lupum auribus tenent.

517. Hor.

518. Lib. de Helvet. repub. Judices quocunque pago constituunt qui amica aliqua transactione si fieri possit, lites tollant. Ego majorum nostrorum simplicitatem admiror, qui sic causas gravissimas composuerint, &c.

519. Clenard. l. 1. ep. Si quae controversiae utraque para judicem adit, is semel et simul rem transigit, audit: nec quid sit appellatio, lachrymosaeque morae noscunt.

520. Camden.

521. Lib. 10. epist. ad Atticum, epist. II.

522. Biblioth. l. 3.

523. Lib. de Anim.

524. Lib. major morb. corp. an animi. Hi non conveniunt ut diis more majorum sacra faciant, non ut Jovi primitias offerant, aut Baccho commessationes, sed anniversarius morbus exasperans Asiam huc eos coegit, ut contentiones hic peragant.

525. I Cor. vi. 5, 6.

526. Stulti quando demum sapietis? Ps. xlix. 8.

527. So intituled, and preached by our Regius Professor, D. Prideaux; printed at London by Felix Kingston, 1621.

528. Of which Text read two learned Sermons.

529. Saepius bona materia cessat sine artifice. Sabellicus de Germania. Si quis videret Germaniam urbibus hodie excultam, non diceret ut olim tristem cultu, asperam coelo, terram informem.

530. By his Majesty's Attorney General there.

531. As Zeipland, Bemster in Holland, &c.

532. From Gaunt to Sluce, from Bruges to the Sea, &c.

533. Ortelius, Boterus, Mercator, Meteranus, &c.

534. “The citadel par excellance.”

535. Jam inde non belli gloria quam humanitatis cultu inter florentissimas orbis Christiani gentes imprimis floruit. Camden Brit. de Normannis.

536. Georg. Kecker.

537. Tam hieme quam aestate intrepide sulcant Oceanum, et duo illorum duces non minore audacia quam fortuna totius orbem terrae circumnavigarunt. Amphitheatro Boterus.

538. A fertile soil, good air, &c. Tin, Lead, Wool, Saffron, &c.

539. Tota Britannia unica velut arx Boter.

540. Lib. 1. hist.

541. Increment, urb. l. 1. c. 9.

542. Angliae, excepto Londino, nulla est civitas memorabilia, licet ea natio rerum omnium copia abundet.

543. Cosmog. Lib. 3. cop. 119. Villarum non est numerus, nullus locus otiosus aut incultus.

544. Chytreus orat. edit. Francof. 1583.

545. Maginus Geog.

546. Ortelius e Vaseo et Pet. de Medina.

547. An hundred families in each.

548. Populi multitudo diligente cultura foecundat solum. Boter. l. 8. c. 3.

549. Orat. 35. Terra ubi oves stabulantur optima agricolis ob stercus.

550. De re rust. l. 2. cap. 1. The soil is not tired or exhausted, but has become barren through our sloth.

551. Hodie urbibus desolatur, et magna ex parte incolis destituitur. Gerbelius desc. Graeciae, lib. 6.

552. Videbit eas fere omnes aut eversas, aut solo aequatas, aut in rudera foedissime dejectas Gerbelius.

553.

Not even the hardest of our foes could hear,
Nor stern Ulysses tell without a tear.

554. Lib. 7. Septuaginta olim legiones scriptae dicuntur; quas vires hodie, &c.

555. Polit. l. 3. c. 8.

556. For dyeing of cloths, and dressing, &c.

557. Valer. l. 2. c. 1.

558. Hist. Scot. Lib. 10. Magnis propositis praemiis, ut Scoti ab iis edocerentur.

559. Munst. cosm. l. 5. c. 74. Agro omnium rerum infoecundissimo aqua indigente inter saxeta, urbs tamen elegantissima, ob Orientis negotiationes et Occidentis.

560. Lib. 8. Georgr: ob asperum situm.

561. Lib. Edit. a Nic. Tregant. Belg. A. 1616. expedit. in Sinas.

562. Ubi nobiles probi loco habent artem aliquam profiteri. Cleonard. ep. l. 1.

563. Lib. 13. Belg. Hist. non tam laboriosi ut Belgae, sed ut Hispani otiatores vitam ut plurimum otiosam agentes: artes manuariae quae plurimum habent in se laboris et difficultatis, majoremque requirunt industriam, a peregrinis et exteris exercentur; habitant in piscosissimo mari, interea tantum non piscantur quantum insulae suffecerit sed a vicinis emere coguntur.

564. Grotii Liber.

565. Urbs animis numeroque potens, et robore gentis. Scaliger.

566. Camden.

567. York, Bristow, Norwich, Worcester, &c.

568. M. Gainsford's Argument: Because gentlemen dwell with us in the country villages, our cities are less, is nothing to the purpose: put three hundred or four hundred villages in a shire, and every village yield a gentleman, what is four hundred families to increase one of our cities, or to contend with theirs, which stand thicker? And whereas ours usually consist of seven thousand, theirs consist of forty thousand inhabitants.

569. Maxima pars victus in carne consistit. Polyd. Lib. 1. Hist.

570. Refraenate monopolii licentiam, pauciores alantur otio, redintegretur agricolatio, lanificium instauretur, ut sit honestum negotium quo se exerceat otiosa illa turba. Nisi his malis medentur, frustra exercent justitiam. Mor. Utop. Lib. 1.

571. Mancipiis locuples eget aeris Cappadocum rex. Hor.

572. Regis dignitatis non est exercere imperium in mendicos sed in opulentos. Non est regni decus, sed carceris esse custos. Idem.

573. Colluvies hominum mirabiles excocti solo, immundi vestes foedi visu, furti imprimis acres, &c.

574. Cosmog. lib. 3. cap. 5.

575. “Let no one in our city be a beggar.”

576. Seneca. Haud minus turpia principi multa supplicia, quam medico multa funera.

577. Ac pituitam et bilem a corpore (11. de leg.) omnes vult exterminari.

578. See Lipsius Admiranda.

579. De quo Suet. in Claudio, et Plinius, c. 36.

580. Ut egestati simul et ignaviae occurratur, opificia condiscantur, tenues subleventur. Bodin. l. 6. c. 2. num. 6,7.

581. Amasis Aegypti rex legem promulgavit, ut omnes subditi quotannis rationem redderent unde viverent.

582. Buscoldus discursu polit. cap. 2. “whereby they are supported, and do not become vagrants by being less accustomed to labour.”

583. Lib. 1. de increm. Urb. cap. 6.

584. Cap. 5. de increm. urb. Quas flumen, lacus, aut mare alluit.

585. Incredibilem commoditatem, vectura mercium tres fluvii navigabiles, &c. Boterus de Gallia.

586. Herodotus.

587. Ind. Orient. cap. 2. Rotam in medio flumine constituunt, cui ex pellibus animalium consutos uteres appendunt, hi dum rota movetur, aquam per canales, &c.

588. Centum pedes lata fossa 30. alta.

589. Contrary to that of Archimedes, who holds the superficies of all waters even.

590. Lib. 1. cap. 3.

591. Dion. Pausanias, et Nic. Gerbelius. Munster. Cosm. Lib. 4. cap. 36. Ut brevior foret navigatio et minus periculosa.

592. Charles the great went about to make a channel from the Rhine to the Danube. Bil. Pirkimerus descript. Ger. the ruins are yet seen about Wessenburg from Rednich to Altimul. Ut navigabilia inter se Occidentis et Septentrionis littora fierent.

593. Maginus Georgr. Simlerus de rep. Helvet. lib. 1. describit.

594. Camden in Lincolnshire, Fossedike.

595. Near St. Albans, “which must not now be whispered in the ear.”

596. Lilius Girald. Nat. comes.

597. Apuleius, lib. 4. Flor. Lar. familiaris inter homines aetatis suae cultus est, litium omnium et jurgiorum inter propinquos arbitrer et disceptator. Adversus iracundiam, invidiam, avaritiam, libidinem, ceteraque animi humani vitia et monstra philosophus iste Hercules fuit. Pestes eas mentibus exegit omnes, &c.

598. Votia navig.

599. Raggnalios, part 2, cap. 2, et part 3, c. 17.

600. Velent. Andreae Apolog. manip. 604.

601. Qui sordidus est, sordescat adhuc.

602. Hor.

603. Ferdinando Quir. 1612.

604. Vide Acosta et Laiet.

605. Vide patritium, lib. 8. tit. 10. de Instit. Reipub.

606. Sic Olim Hippodamus Milesius Aris. polit. cap. 11. et Vitruvius l. 1. c. ult.

607. With walls of earth, &c.

608. De his Plin. epist. 42. lib. 2. et Tacit. Annal. 13. lib.

609. Vide Brisonium de regno Perse lib. 3. de his et Vegetium, lib. 2. cap. 3. de Annona.

610. Not to make gold, but for matters of physic.

611. Bresonius Josephus, lib. 21. antiquit. Jud. cap. 6. Herod. lib. 3.

612. So Lod. Vives thinks best, Comineus, and others.

613. Plato 3. de leg. Aediles creari vult, qui fora, fontes, vias, portus, plateas, et id genus alia procurent. Vide Isaacum Pontanum de civ. Amstel. haec omnia, &c. Gotardum et alios.

614. De Increm. urb. cap. 13. Ingenue fateor me non intelligere cur ignobilius sit urbes bene munitas colere nunc quam olim, aut casae rusticae praesse quam urbi. Idem Urbertus Foliot, de Neapoli.

615. Ne tantillum quidem soli incultum relinquitur, ut verum sit ne pollicem quidem agri in his regionibus sterilem aut infoecundum reperiri. Marcus Hemingias Augustanus de regno Chinae, l. 1. c. 3.

616. M. Carew, in his survey of Cornwall, saith that before that country was enclosed, the husbandmen drank water, did eat little or no bread, fol. 66, lib. 1. their apparel was coarse, they went bare legged, their dwelling was correspondent; but since inclosure, they live decently, and have money to spend (fol. 23); when their fields were common, their wool was coarse, Cornish hair; but since inclosure, it is almost as good as Cotswol, and their soil much mended. Tusser. cap. 52 of his husbandry, is of his opinion, one acre enclosed, is worth three common. The country enclosed I praise; the other delighteth not me, for nothing of wealth it doth raise, &c.

617. Incredibilis navigiorum copia, nihilo pauciores in aquis, quam in continenti commorantur. M. Ricceus expedit. in Sinas, l. 1. c. 3.

618. To this purpose, Arist. polit. 2. c. 6. allows a third part of their revenues, Hippodamus half.

619. Ita lex Agraria olim Romae.

620. Hic segetes, illic veniunt felicius uvae, Arborei faetus alibi, atque injussa virescunt Graminia. Virg. 1. Georg.

621. Lucanus, l. 6.

622. Virg.

623. Joh. Valent. Andreas, Lord Verulam.

624. So is it in the kingdom of Naples and France.

625. See Contarenus and Osorius de rebus gestis Emanuelis.

626. Claudian l. 7. “Liberty never is more gratifying than under a pious king.”

627. Herodotus Erato lib. 6. Cum Aegyptiis Lacedemonii in hoc congruunt, quod eorum praecones, tibicines, coqui, et reliqui artifices, in paterno artificio succedunt, et coquus a coquo gignitur, et paterno opere perseverat. Idem Marcus polus de Quinzay. Idem Osorius de Emanuele rege Lusitano. Riccius de Sinia.

628. Hippol. a collibus de increm. urb. c. 20. Plato idem 7. de legibus, quae ad vitam necessaria, et quibus carere non possumus, nullum dependi vectigal, &c.

629. Plato 12. de legibus, 40. annos natos vult, ut si quid memorabile viderent apud exteros, hoc ipsum in rempub. recipiatur.

630. Simlerus in Helvetia.

631. Utopienses causidicos excludant, qui causas callide et vafre tractent et disputent. Iniquissimum censens hominem ullis obligari legibus, quae aut numerosioret sunt, quam ut perlegi queant, aut obscuriores quam ut a quovis possint intelligi. Volunt ut suam quisque causam agat, eamque referat Judici quam narraturus fuerat patrono, sic minus erit ambagum, et veritas facilius elicietur. Mor. Utop. l. 2.

632. Medici ex publico victum sumunt. Boter. l. 1. c. 5. de Aegyptiis.

633. De his lege Patrit. l. 3. tit. 8. de reip. Instit.

634. Nihil a clientibus patroni accipiant, priusquam lis finita est. Barel. Argen. lib. 3.

635. It is so in most free cities in Germany.

636. Mat. Riccius exped. in Sinas, l. 1. c. 5. de examinatione electionum copiose agit, &c.

637. Contar. de repub. Venet. l. 1.

638. Osor. l. 11. de reb. gest. Eman. Qui in literis maximos progressus fecerint maximis honoribus afficiuntur, secundus honoris gradus militibus assignatur, postremi ordinis mechanicis, doctorum hominum judiciis in altiorem locum quisque praesertur, et qui a plurimis approbatur, ampliores in rep. dignitates consequitur. Qui in hoc examine primas habet, insigni per totam vitam dignitate insignitur, marchioni similis, aut duci apud nos.

639. Cedant arma togae.

640. As in Berne, Lucerne, Friburge in Switzerland, a vicious liver is uncapable of any office; if a Senator, instantly deposed. Simlerus.

641. Not above three years, Arist. polit. 5. c. 8.

642. Nam quis custodiet ipsos custodes?

643. Cytreus in Greisgeia. Qui non ex sublimi despiciant inferiores, nec ut bestias conculcent sibi subditos auctoritatis nomini, confisi, &c.

644. Sesellius de rep. Gallorum, lib. 1 & 2.

645. “For who would cultivate virtue itself, if you were to take away the reward?”

646. Si quis egregium aut bello aut pace perfecerit. Sesel. l. 1.

647. Ad regendam rempub. soli literati admittuntur, nec ad eam rem gratia magistratuum aut regis indigent, omnia explorata cujusque scientia et virtute pendent. Riccius lib. 1. cap. 5.

648. In defuncti locum eum jussit subrogari, qui inter majores virtute reliquis praeiret; non fuit apud mortales ullum excellentius certamen, aut cujus victoria magis esset expetenda, non enim inter celeres, celerrimo, non inter robustos robustissimo, &c.

649. Nullum videres vel in hac vel in vicinis regionibus pauperem, nullum obaeratum, &c.

650. Nullus mendicus apud Sinas, nemini sano quamvis oculis turbatus sit mendicare permittitur, omnes pro viribus laborare, coguntur, caeci molis trusatilibus versandis addicuntur, soli hospitiis gaudent, qui ad labores sunt inepti. Osor. l. 11. de reb. gest. Eman. Heming. de reg. Chin. l. 1. c. 3. Gotard. Arth. Orient. Ind. descr.

651. Alex. ab Alex. 3. c. 12.

652. Sic olim Romae Isaac. Pontan. de his optime. Aristot. l. 2. c. 9.

653. Idem Aristot. pol. 5. c. 8. Vitiosum quum soli pauperum liberi educantur ad labores, nobilium et divitum in voluptatibus et deliciis.

654. Quae haec injustitia ut nobilis quispiam, aut faenerator qui nihil agat, lautam et splendidam vitam agat, otio et deliciis, quum interim auriga, faber, agricola, quo respub. carere non potest, vitam adeo miseram ducat, ut pejor quam jumentorum sit ejus conditio? Iniqua resp. quae dat parasitis, adulatoribus, inanium voluptatum artificibus generosis et otiosis tanta munera prodigit, at contra agricolis, carbonariis, aurigis, fabris, &c. nihil prospicit, sed eorum abusa labore florentia aetatis fame penset et aerumnis, Mor. Utop. l. 2.

655. In Segovia nemo otiosus, nemo mendicus nisi per aetatem aut morbum opus facere non potest: nulli deest unde victum quaerat, aut quo se exerceat. Cypr. Echovius Delit. Hispan. Nullus Genevae otiosus, ne septennis puer. Paulus Heuzner Itiner.

656. Athenaeus, l. 12.

657. Simlerus de repub. Helvet.

658. Spartian. olim Romae sic.

659. He that provides not for his family, is worse than a thief. Paul.

660. Alfredi lex. utraque manus et lingua praecidatur, nisi eam capite redemerit.

661. Si quis nuptam stuprarit, virga virilis ei praeciditur; si mulier, nasus et auricula praecidatur. Alfredi lex. En leges ipsi Veneri Martique timendas.

662. 54 Pauperes non peccant, quum extrema necessitate coacti rem alienam capiunt. Maldonat. summula quaest. 8. art. 3. Ego cum illis sentio qui licere putant a divite clam accipere, qui tenetur pauperi subvenire. Emmanuel Sa. Aphor. confess.

663. 55 Lib. 2. de Reg. Persarum.

664. Lib. 24.

665. Aliter Aristoteles, a man at 25, a woman at 20. polit.

666. Lex olim Licurgi, hodie Chinensium; vide Plutarchum, Riccium, Hemmingium, Arniseum, Nevisanum, et alios de hac quaestione.

667. Alfredus.

668. Apud Lacones olim virgines fine dote nubebant. Boter. l. 3. c. 3.

669. 61 Lege cautum non ita pridem apud Venetos, ne quis Patritius dotem excederet 1500 coron.

670. 62 Bux. Synag. Jud. Sic. Judaei. Leo Afer Africae descript. ne sint aliter incontinentes ob reipub. bonum. Ut August. Caesar. orat. ad caelibes Romanos olim edocuit.

671. Morbo laborans, qui in prolem facile diffunditur, ne genus humanum foeda contagione laedatur, juventute castratur, mulieres tales procul a consortio virorum ablegantur, &c. Hector Boethius hist. lib. 1. de vet. Scotorum moribus.

672. Speciosissimi juvenes liberis dabunt operam. Plato 5. de legibus.

673. The Saxons exclude dumb, blind, leprous, and such like persons from all inheritance, as we do fools.

674. Ut olim Romani, Hispani hodie, &c.

675. Riccius lib. 11. cap. 5. de Sinarum. expedit. sic Hispani cogunt Mauros arma deponere. So it is in most Italian cities.

676. Idem Plato 12. de legibus, it hath ever been immoderate, vide Guil. Stuckium antiq. convival. lib. 1. cap. 26.

677. Plato 9. de legibus.

678. As those Lombards beyond Seas, though with some reformation, mons pietatis, or bank of charity, as Malines terms it, cap. 33. Lex mercat. part 2. that lend money upon easy pawns, or take money upon adventure for men's lives.

679. That proportion will make merchandise increase, land dearer, and better improved, as he hath judicially proved in his tract of usury, exhibited to the Parliament anno 1621.

680. Hoc fere Zanchius com. in 4 cap. ad Ephes. aequissimam vocat usuram, et charitati Christianae consentaneam, modo non exigant, &c. nec omnes dent ad foenus, sed ii qui in pecuniis bona habent, et ob aetatem, sexum, artis alicujus ignorantiam, non possunt uti. Nec omnibus, sed mercatoribus et iis qui honeste impendent, &c.

681. Idem apud Persas olim, lege Brisonium.

682. “We hate the hawk, because he always lives in battle.”

683. Idem Plato de legibus.

684. 30. Optimum quidem fuerat eam patribus nostris mentem a diis datam esse, ut vos Italiae, nos Africae imperio contenti essemus. Neque enim Sicilia aut Sardinia satis digna precio sunt pro tot classibus, &c.

685. Claudian.

686. Thucydides.

687. A depopulatione, agrorum incendiis, et ejusmodi factis immanibus. Plato.

688. Hungar. dec. 1. lib. 9.

689. Sesellius, lib. 2. de repub. Gal. valde enim est indecorum, ubi quod praeter opinionem accidit dicere, Non putaram, presertim si res praecaveri potuerit. Livius, lib. 1. Dion. lib. 2. Diodorus Siculus, lib. 2.

690. Peragit tranquilla potestas. Quod violenta nequit.—Claudian.

691. Bellum nec timendum nec provocandum. Plin. Panegyr. Trajano.

692. Lib. 3. poet. cap. 19.

693. Lib. 4. de repub. cap. 2.

694. Peucer. lib. 1. de divinat.

695. Camden in Cheshire.

696. Iliad. 6. lib.

697. Vide Puteani Comun, Goclenium de portentosis coenis nostrorum temporum.

698. Mirabile dictu est, quantum opsoniorum una domus singulis diebus absumat, sternuntur mensae in omnes pene horas calentibus semper eduliis. Descrip. Britan.

699. Lib. 1. de rep. Gallorum; quod tot lites et causae forenses, aliae ferantur ex aliis, in immensum producantur, et magnos sumptus requirant unde fit ut juris administri plerumque nobilium possessiones adquirant, tum quod sumptuose vivant, et a mercatoribus absorbentur et splendissime vestiantur, &c.

700. Ter.

701. Amphit. Plant.

702. Paling. Filius ut fur.

703. Catus cum mure, duo galli simul in aede, Et glotes binae nunquam vivunt sine lite.

704. Res angusta domi.

705. When pride and beggary meet in a family, they roar and howl, and cause as many flashes of discontents, as fire and water, when they concur, make thunder-claps in the skies.

706. Plautus Aulular.

707. Lib. 7. cap. 6.

708. Pellitur in bellis sapientia, vigeritur res. Vetus proverbium, aut regem aut fatuum nasci oportere.

709. Lib. 1. hist. Rom. similes a. bacculorum calculis, secundum computantis arbitrium, modo aerei sunt, modo aurei; ad nutum regis nunc beati sunt nunc miseri.

710. Aerumnosique Solones in Sa. 3. De miser. curialium.

711. F. Dousae Epid. lib. 1. c. 13.

712. Hoc cognomento cohonestati Romae, qui caeteros mortales sapientia praestarent, testis Plin. lib. 7. cap. 34.

713. Insanire parant certa ratione modoque, mad by the book they, & c.

714. Juvenal. “O Physicians! open the middle vein.”

715. Solomon.

716. Communis irrisor stultitiae.

717. Wit whither wilt?

718. Scaliger exercitat. 324.

719. Vit. ejus.

720. Ennius.

721. Lucian. Ter mille drachmis olim empta; studens inde sapientiam adipiscetur.

722. Epist. 21. 1. lib. Non oportet orationem sapientis esse politam aut solicitam.

723. Lib. 3. cap. 13. multo anhelitu jactatione furentes pectus, frontem caedentes, &c.

724. Lipsius, voces sunt, praeterea nihil.

725. Lib. 30. plus mail facere videtur qui oratione quam qui praetio quemvis corrumpit: nam, &c.

726. In Gorg. Platonis.

727. In naugerio.

728. Si furor sit Lyaeus, &c. quoties furit, furit, furit, amans, bibens, et Poeta, &c.

729. “They are borne in the bark of folly, and dwell in the grove of madness.”

730. Morus Utop. lib. 11.

731. Macrob. Satur. 7. 16.

732. Epist. 16.

733. Lib. de causis corrup. artium.

734. Lib. 2. in Ausonium, cap. 19 et 32.

735. Edit. 7. volum. Jano Gutero.

736. Aristophanis Ranis.

737. Lib. de beneficiis.

738. Delirus et amens dicatur merit. Hor. Seneca.

739. Ovid. Met. “Majesty and Love do not agree well, nor dwell together.”

740. Plutarch. Amatorio est amor insanus.

741. Epist. 39.

742. Sylvae nuptialis, l. 1. num. 11. Omnes mulieres ut plurimum stultae.

743. Aristotle.

744. Dolere se dixit quod tum vita egrederetur.

745. Lib. 1. num. 11. sapientia et divitiae vix simul possideri possunt.

746. They get their wisdom by eating piecrust some.

747. χρήματα τοῖς θνητοῖς γίνετω αφροσυνη. Opes quidem mortalibus sunt amentia. Theognis.

748. Fortuna nimium quem fovet, stultum facit.

749. Joh. 28.

750. Mag. moral. lib. 2 et lib. 1. sat. 4.

751. Hor. lib. 1. sat. 4.

752. Insana gula, insanae obstructiones, insanum venandi studium discordia demens. Virg. Aen.

753. Heliodorus Carthaginensis ad extremum orbis sarcophago testamento me hic jussi condier, et ut viderem an quis insanior ad me visendum usque ad haec loca penetraret. Ortelius in Gad.

754. If it be his work, which Gasper Veretus suspects.

755. Livy, Ingentes virtutes ingentia vitia.

756. Hor. Quisquis ambitione mala aut argenti pallet amore, Quisquis luxuria, tristique superstitione. Per.

757. Cronica Slavonica ad annum 1257. de cujus pecunia jam incredibilia dixerunt.

758. A fool and his money are soon parted.

759. Orat. de imag. ambitiosus et audax naviget Anticyras.

760. Navis stulta, quae continuo movetur nautae stulti qui se periculis exponunt, aqua insana quae sic fremit, &c. aer jactatur, &c. qui mari se committit stolidum unum terra fugiens, 40. mari invenit. Gaspar Ens. Moros.

761. Cap. de alien. mentis.

762. Dipnosophist. lib. 8.

763. Tibicines mente Capti. Erasm. Chi. 14. cer. 7.

764. Prov. 30. Insana libido, Hic rogo non furor est, non est haec mentula demens. Mart. ep. 74. l. 3.

765. Mille puellarum et puerorum mille jurores.

766. Uter est insanior horum. Hor. Ovid. Virg. Plin.

767. Plin. lib. 36.

768. Tacitus 3. Annal.

769. Ovid. 7. met. E. fungis nati homines ut olim Corinthi primaevi illius loci accolae, quia stolidi et fatui fungis nati dicebantur, idem et alibi dicas.

770. Famian. Strade de bajulis, de marmore semisculpti.

771. Arianus periplo maris Euxini portus ejus meminit, et Gillius, l. 3. de Bospher. Thracio et laurus insana quae allata in convivium convivas omnes insania affecit. Guliel. Stucchius comment, &c.

772. Lepidum poema sic inscriptum.

773. “No one is wise at all hours,—no one born without faults,—no one free from crime,—no one content with his lot,—no one in love wise,—no good, or wise man perfectly happy.”

774. Stultitiam simulare non potes nisi taciturnitate.

775. Extortus non cruciatur, ambustus non laeditur, prostratus in lucta, non vincitur; non fit captivus ab hoste venundatus. Et si rugosus, senex edentulus, luscus, deformis, formosus tamen, et deo similis, felix, dives, rex nullius egens, et si denario non sit dignus.

776. Illum contendunt non injuria affici, non insania, non inebriari, quia virtus non eripitur ob constantes comprehensiones. Lips. phys. Stoic, lib. 3. diffi. 18.

777. Tarreus Hebus epig. 102. l. 8.

778. Hor.

779. Fratres sanct. Roseae crucis.

780. An sint, quales sint, unde nomen illud asciverint.

781. Turri Babel.

782. Omnium artium et scientiarum instaurator.

783. Divinus ille vir auctor notarum. in epist. Rog. Bacon. ed. Hambur. 1608.

784. Sapientiae desponsati.

785. “From the Rising Sun to the Maeotid Lake, there was not one that could fairly be put in comparison with them.”

786. Solus hic est sapiens alii volitant velut umbrae.

787. In ep. ad Balthas. Moretum.

788. Rejectiunculae ad Patavum. Felinus cum reliquis.

789. Magnum virum sequi est sapere, some think; others desipere. Catul.

790. Plant. Menec.

791. In Sat. 14.

792. Or to send for a cook to the Anticyrae to make Hellebore pottage, settle-brain pottage.

793. Aliquantulum tamen inde me solabor, quod una cum multis et sapientibus et celeberrimis viris ipse insipiens sim, quod se Menippus Luciani in Necyomantia.

794. Petronius in Catalect.

795. That I mean of Andr. Vale. Apolog. Manip. l. 1 et 26. Apol.

796. Haec affectio nostris temporibus frequentissima.

797. Cap. 15. de Mel.

798. De anima. Nostro hoc saeculo morbus frequentissimus.

799. Consult. 98. adeo nostris temporibus frequenter ingruit ut nullus fere ab ejus labe immunis reperiatur et omnium fere morborum occasio existat.

800. Mor. Encom si quis calumnietur levius esse quam decet Theologum, aut mordacius quam deceat Christianum.

801. Hor. Sat. 4. l. 1.

802. Epi. ad Dorpium de Moria. si quispiam offendatur et sibi vindicet, non habet quod expostulet cum eo scripsit, ipse si volet, secum agat injuriam, utpote sui proditor, qui declaravit hoc ad se proprie pertinere.

803. Si quis se laesum clamabit, aut conscientiam prodit suam, aut certe metum, Phaedr. lib. 3. Aesop. Fab.

804. If any one shall err through his own suspicion, and shall apply to himself what is common to all, he will foolishly betray a consciousness of guilt.

805. Hor.

806. Mart. l. 7. 22.

807. Ut lubet feriat, abstergant hos ictus Democriti pharmacos.

808. Rusticorum dea preesse vacantibus et otiosis putabatur, cui post labores agricola sacrificabat. Plin. l. 3. c. 12. Ovid. l. 6. Fast. Jam quoque cum fiunt antiquae sacra Vacunae, ante Vacunales stantque sedentque focos. Rosinus.

809. Ter. prol. Eunuch.

810. Ariost. l. 39. Staf. 58.

811. Ut enim ex studiis gaudium sic studia ex hilaritate proveniunt. Plinius Maximo suo, ep. lib. 8.

812. Annal. 15.

813. Sir Francis Bacon in his Essays, now Viscount St. Albans.

814. Quod Probus Persii βιογραφος virginali verecundia Persium fuisse dicit, ego, &c.

815. Quas aut incuria fudit, aut humana parum cavit natura. Hor.

816. Prol. quer. Plaut. “Let not any one take these things to himself, they are all but fictions.”

817. Si me commorit, melius non tangere clamo. Hor.

818. Hippoc. epist. Damageto, accercitus sum ut Democritum tanquam insanum curarem, sed postquam conveni, non per Jovem desipientiae negotium, sed rerum omnium receptaculum deprehendi, ejusque ingenium demiratus sum. Abderitanos vero tanquam non sanos accusavi, veratri potione ipsos potius eguisse dicens.

819. Mart.

820. Magnum miraculum.

821. Mundi epitome, naturae deliciae.

822. Finis rerum omnium, cui sublunaria serviunt. Scalig. exercit. 365. sec. 3. Vales. de sacr. Phil. c. 5.

823. Ut in numismate Caesaris imago, sic in homine Dei.

824. Gen. 1.

825. Imago mundi in corpore, Dei in anima. Exemplumque dei quisque est in imagine parva.

826. Eph. iv. 24.

827. Palan terius.

828. Psal. xlix. 20.

829. Lascivia superat equum, impudentia canem, astu vulpem, furore leonem. Chrys. 23. Gen.

830. Gen. iii. 13.

831. Ecclus. iv. 1, 2, 3, 4, 5, 8.

832. Gen. iii. 17.

833. Illa cadens tegmen manibus decussit, et una perniciem immisit miseris mortalibus atram. Hesiod. 1. oper.

834. Hom. 5. ad pop. Antioch.

835. Psal. cvii. 17.

836. Pro. i. 27.

837. Quod autem crebrius bella concutiant, quod sterilitas et fames solicitudinem cumulent, quod saevientibus morbis valitudo frangitur, quod humanum genus luis populatione vastatur; ob peccatum omnia. Cypr.

838. Si raro desuper pluvia descendat, si terra situ pulveris squalleat, si vix jejunas et pallidas heibas sterilis gleba producat, si turbo vineam debilitet, &c. Cypr.

839. Mat. xiv. 3.

840. Philostratus, lib. 8. vit. Apollonii. Injustitiam ejus, et sceleratas nuptias, et caeteta quae praeter rationem fecerat, morborum causas dixit.

841. 16.

842. 18.

843. 20.

844. Verse 17.

845. 28. Deos quos diligit, castigat.

846. Isa. v. 13. Verse 15.

847. Nostrae salutis avidus continenter aures vellicat, ac calamitate subinde nos exercet. Levinus Lemn. l. 2. c. 29. de occult, nat. mir.

848. Vexatio dat Intellectum. Isa. xiviii. 19.

849. In sickness the mind recollects itself.

850. Lib. 7. Cum judicio, mores et facta recognoscit et se intuetur. Dum fero languorem, fero religionis amorem. Expers languoris non sum memor hujus amoris.

851. Summum esse totius philosophiae, ut tales esse perseveremus, quales nos futures esse infirmi profitemur.

852. Petrarch.

853. Prov. iii. 12.

854. Hor. Epis. lib. 1. 4.

855. Deut. viii. 11. Qui stat videat ne cadat.

856. Quanto majoribus beneficiis a Deo cumulatur, tanto obligatiorem se debitorem fateri.

857. Boterus de Inst. urbium.

858. Lege hist, relationem Lod. Frois de rebus Japonicis ad annum 1596.

859. Guicciard. descript. Belg. anno 1421.

860. Giraldus Cambrens.

861. Janus Dousa, ep. lib. 1. car. 10. And we perceive nothing, except the dead bodies of cities in the open sea.

862. Munster l. 3. Cos. cap. 462.

863. Buchanan. Baptist.

864. Homo homini lupus, homo homini daemon.

865. Ovid. de Trist. l. 5. Eleg.

866. Miscent aconita novercae.

867. Lib. 2 Epist. 2. ad Donatum.

868. Eze. xviii. 2.

869. Hor. l. 3. Od. 6.

870. 2 Tim. iii. 2.

871. Eze. xviii. 31. Thy destruction is from thyself.

872. 21 Macc. iii. 12.

873. Part. 1. Sec. 2. Memb. 2.

874. Nequitia est quae te non sinet esse senem.

875. Homer. Iliad.

876. Intemperantia, luxus, ingluvies, et infinita hujusmodi flagitia, quae divinas poenas merentur. Crato.

877. Fern. Path. l. 1. c. 1. Morbus est affectus contra, naturam corpori insides.

878. Fusch. Instit. l. 3. sect. 1. c. 3. a quo primum vitiatur actio.

879. Dissolutio foederis in corpore, ut sanitas est consummatio.

880. Lib. 4. cap. 2. Morbus est habitus contra naturam, qui usum ejus, &c.

881. Cap. 11. lib. 7.

882. Horat. lib. 1. ode 3. “Emaciation, and a new cohort of fevers broods over the earth.”

883. Cap. 50. lib. 7. Centum et quinque vixit annos sine ullo incommodo.

884. Intus mulso, foras oleo.

885. Exemplis genitur. praefixis Ephemer. cap. de infirmitat.

886. Qui, quoad pueritae ultimam memoriam recordari potest non meminit se aegrotum decubuisse.

887. Lib. de vita longa.

888. Oper. et. dies.

889. See Fernelius Path. lib. 1. cap. 9, 10, 11, 12. Fuschius Instit. l. 3. sect. 1. c. 7. Wecker. Synt.

890. Praefat. de morbis capitis. In capite ut variae habitant partes, ita variae querelae ibi eveniunt.

891. Of which read Heurnius, Montaltus, Hildesheim, Quercetan, Jason Pratensis, &c.

892. Cap. 2. de melanchol.

893. Cap. 2. de Phisiologia sagarum: Quod alii minus recte fortasse dixerint, nos examinare, melius dijudicare, corrigere studeamus.

894. Cap. 4. de mol.

895. Art. Med. 7.

896. Plerique medici uno complexu perstringunt hos duos morbos, quod ex eadem causa oriantur, quodque magnitudine et modo solum distent, et alter gradus ad alterum existat. Jason Pratens.

897. Lib. Med.

898. Pars maniae mihi videtur.

899. Insanus est, qui aetate debita, et tempore debito per se, non momentaneam et fugacem, ut vini, solani, Hyoscyami, sed confirmatam habet impotentiam bene operandi circa intellectum. lib. 2. de intellectione.

900. Of which read Felix Plater, cap. 3. de mentis alienatione.

901. Lib. 6. cap. 11.

902. Lib. 3. cap. 16.

903. Cap. 9. Art. med.

904. De praestig. Daemonum, l. 3. cap. 21.

905. Observat. lib. 10. de morbis cerebri, cap. 15.

906. Hippocrates lib. de insania.

907. Lib. 8. cap. 22. Homines interdum lupos feri; et contra.

908. Met. lib. 1.

909. Cap. de Man.

910. Ulcerata crura, sitis ipsis adest immodica, pallidi, lingua sicca.

911. Cap. 9. art. Hydrophobia.

912. Lib. 3. cap. 9.

913. Lib. 7. de Venenis.

914. Lib. 3. cap. 13. de morbis acutis.

915. Spicel. 2.

916. Sckenkius, 7 lib. de Venenis.

917. Lib. de Hydrophobia.

918. Observat. lib. 10. 25.

919. Lascivam Choream. To. 4. de morbis amentium. Tract. 1.

920. Eventu ut plurimum rem ipsam comprobante.

921. Lib. 1. cap. de Mania.

922. Cap. 3. de mentis alienat.

923. Cap. 4. de mel.

924. PART. 3.

925. De quo homine securitas, de quo certum gaudium? quocunque se convertit, in terrenis rebus amaritudinem animi inveniet. Aug. in Psal. viii. 5.

926. Job. i. 14.

927. Omni tempore Socratem eodem vultu videri, sive domum rediret, sive domo egrederetur.

928. Lib. 7. cap. 1. Natus in florentissima totius orbis civitate, nobilissimis parentibus, corpores vires habuit et rarissimas animi dotes, uxorem conapicuam, pudicam, felices liberos, consulare decus, sequentes triumphos, &c.

929. Aelian.

930. Homer. Iliad.

931. Lipsius, cent. 3. ep. 45, ut coelum, sic nos homines sumus: illud ex intervallo nubibus obducitur et obscuratur. In rosario flores spinis intermixti. Vita similis aeri, udum modo, sudum, tempestas, serenitas: ita vices rerum sunt, praemia gaudiis, et sequaces curae.

932. Lucretius, l. 4. 1124.

933. Prov. xiv. 13. Extremum gaudii luctas occupat.

934. Natalitia inquit celebrantur, nuptiae hic sunt; at ibi quid celebratur quod non dolet, quod non transit?

935. Apuleius 4. florid. Nihil quicquid homini tam prosperum divinitus datum, quin ei admixtum sit aliquid difficultatis ut etiam amplissima quaqua laetitia, subsit quaepiam vel parva querimonia conjugatione quadam mellis, et fellis.

936. Caduca nimirum et fragilia, et puerilibus consentanea crepundiis sunt ista quae vires et opes humanae vocantur, affluunt subito, repente delabuntur, nullo in loco, nulla in persona, stabilibus nixa radicibus consistunt, sed incertissimo flatu fortunae quos in sublime extulerunt improviso recursu destitutos in profundo miseriarum valle miserabiliter immergunt. Valerius, lib. 6. cap. 11.

937. Huic seculo parum aptus es, aut potius omnium nostrorum conditionem ignoras, quibus reciproco quodam nexu, &c. Lorchanus Gollobelgicus, lib. 3. ad annum 1598.

938. Horsum omnia studia dirigi debent, ut humana fortiter feramus.

939. 2 Tim. ii. 3.

940. Epist. 96. lib. 10. Affectus frequentes contemptique morbum faciunt. Distillatio una nec adhuc in morem adaucta, tussim facit, assidua et violenta pthisim.

941. Calidum ad octo: frigidum ad octo. Una hirundo non facit aestatem.

942. Lib. 1. c. 6.

943. Fuschius, l. 3. sec. 1. cap. 7. Hildesheim, fol. 130.

944. Psal. xxxix. 13.

945. De Anima. Turpe enim est homini ignorare sui corporis (ut ita dicam) aedificium, praesertim cum ad valetudinem et mores haec cognitio plurimum conducat.

946. De usu part.

947. History of man.

948. D. Crooke.

949. In Syntaxi.

950. De Anima.

951. Istit. lib. 1.

952. Physiol. l. 1, 2.

953. Anat. l. 1. c. 18.

954. In Micro. succos, sine quibus animal sustentari non potest.

955. Morbosos humores.

956. Spiritalis anima.

957. Laurentius, cap. 20, lib. 1. Anat.

958. In these they observe the beating of the pulse.

959. Cujus est pars simularis a vi cutifica ut interiora muniat. Capivac. Anat. pag. 252.

960. Anat. lib. 1. c. 19. Celebris est pervulgata partium divisio principes et ignobiles partes.

961. D. Crooke out of Galen and others.

962. Vos vero veluti in templum ac sacrarium quoddam vos duci putetis, &c. Suavis et utilis cognitio.

963. Lib. 1. cap. 12. sect. 5.

964. Haec res est praecipue digna admiratione, quod tanta affectuum varietate cietur cor, quod omnes retristes et laetae statim corda feriunt et movent.

965. Physio. l. 1. c. 8.

966. Ut orator regi: sic pulmo vocis instrumentum annectitur cordi, &c. Melancth.

967. De anim. c. 1.

968. Scalig. exerc. 307. Tolet. in lib. de anima. cap. 1. &c.

969. l. De anima. cap. 1.

970. Tuscul. quaest.

971. Lib. 6. Doct. Va. Gentil. c. 13. pag. 1216.

972. Aristot.

973. Anima quaeque intelligimus, et tamen quae sit ipsa intelligere non valemus.

974. Spiritualem animam a reliquis distinctam tuetur, etiam in cadavere inhaerentem post mortem per aliquot menses.

975. Lib. 3. cap. 31.

976. Coelius, lib. 2. c. 31. Plutarch, in Grillo Lips. Cen. 1. ep. 50. Jossius de Risu et Fletu, Averroes, Campanella, &c.

977. Phillip. de Anima. ca. 1. Coelius, 20. antiq. cap. 3. Plutarch. de placit. philos.

978. De vit. et mort. part. 2. c. 3, prop. l. de vit. et mort. 2. c. 22.

979. Nutritio est alimenti transmutatio, viro naturalis. Scal. exerc. 101, sec. 17.

980. See more of Attraction in Scal. exer. 343.

981. Vita consistit in calido et humido.

982. “Too bright an object destroys the organ.”

983. Lumen est actus perspicui. Lumen a luce provenit, lux est in corpore lucido.

984. In Phaedon. (Notes 984-997 appear in the order 986, 984, 987, 985 in the original—KTH.)

985. De pract. Philos. 4.

986. Satur. 7. c. 14.

987. Lac. cap. 8. de opif. Dei, I.

988. Lib. 19. cap. 2.

989. Phis. l. 5. c. 8.

990. Exercit. 280.

991. T. W. Jesuite, in his Passions of the Minde.

992. Velcurio.

993. Nervi a spiritu moventur, spritus ab anima. Melanct.

994. Velcurio. Jucundum et anceps subjectum.

995. Goclenius in Ψυχολ. pag. 302. Bright in Phys. Scrib. l. 1. David Crusius, Melancthon, Hippius Hernius, Levinus Lemnius, &c.

996. Lib. an mores sequantur, &c.

997. Caesar. 6. com.

998. Read Aeneas Gazeus dial. of the immortality of the Soul.

999. Ovid. Met. 15. “We, who may take up our abode in wild beasts, or be lodged in the breasts of cattle.”

1000. In Gallo. Idem.

1001. Nicephorus, hist. lib. 10. c. 35.

1002. Phaedo.

1003. Claudian, lib. 1. de rap. Proserp.

1004. “Besides, we observe that the mind is born with the body, grows with it, and decays with it.”

1005. Haec quaestio multos per annos varie, ac mirabiliter impugnata, &c.

1006. Colerus, ibid.

1007. De eccles. dog. cap. 16.

1008. Ovid. 4. Met. “The bloodless shades without either body or bones wanter.”

1009. Bonorum lares, malorum vero larvas et lemures.

1010. Some say at three days, some six weeks, others otherwise.

1011. Melancthon.

1012. Nihil in intellectu, quod non prius fuerat in sensu. Velcurio.

1013. The pure part of the conscience.

1014. Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris.

1015. Res ab intellectu monstratas recipit, vel rejicit; approbat, vel improbat, Philip. Ignoti nulla cupido.

1016. Melancthon. Operationes plerumque ferae, etsi libera sit illa in essentia sua.

1017. In civilibus libera, sed non in spiritualibus Osiander.

1018. Tota voluntas aversa a Deo. Omnis homo mendax.

1019. Virg. “We are neither able to contend against them, nor only to make way.”

1020. Vel propter ignorantium, quod bonis studiis non sit instructa mens ut debuit, aut divinis praeceptis exculta.

1021. Med. Ovid.

1022. Ovid.

1023. Seneca, Hipp.

1024. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel electionem, vel intellectus operationes.

1025. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta degenerare cogit.

1026. Panth. Med.

1027. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.

1028. Cap. 16. l. 1.

1029. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit, explicat.

1030. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania, depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de Melanch.

1031. Cap. 4. de mel.

1032. Per consensum sive per essentiam.

1033. Cap. 4. de mel.

1034. Sec. 7. de mor. vulgar. lib. 6.

1035. Spicel. de melancholia.

1036. Cap. 3. de mel. Pars affecta cerebrum sive per consensum, sive per cerebrum contingat, et procerum auctoritate et ratione stabilitur.

1037. Lib. de mel. Cor vero vicinitatis ratione una afficitur, acceptum transversum ac stomachus cum dorsali spina, &c.

1038. Lib. 1. cap. 10. Subjectum est cerebrum interius.

1039. Raro quisquam tumorem effugit lienis, qui hoc morbo afficitur, Piso. Quis affectus.

1040. See Donat. ab Altomar.

1041. Facultas imaginandi, non cogitandi, nec memorandi laesa hic.

1042. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 8.

1043. Lib. 3. cap. 5.

1044. Lib. Med. cap. 19. part. 2. Tract. 15. cap. 2.

1045. Hildesheim, spicel. 2 de Melanc. fol. 207, et fol. 127. Quandoque etiam rationalis si affectus inveteratus sit.

1046. Lib. posthumo de Melanc. edit. 1620. Deprivatur fides, discursus, opinio, &c. per vitium Imaginationes, ex Accidenti.

1047. Qui parvum caput habent, insensati plerique sunt. Arist. in physiognomia.

1048. Areteus, lib. 3. cap. 5.

1049. Qui prope statum sunt. Aret. Mediis convenit aetatibus, Piso.

1050. De quartano.

1051. Lib. 1. part. 2. cap. 11.

1052. Primus ad Melancholiam non tam moestus sed et hilares, jocosi, cachinnantes, irrisores, et, qui plerumque praerubri sunt.

1053. Qui sunt subtilis ingenii, et multae perspicacitatis de facili incidunt in Melancholiam, lib. 1. cont. tract. 9.

1054. Nunquam sanitate mentis excidit aut dolore capitur. Erasm.

1055. In laud. calvit.

1056. Vacant conscientiae carnificina, nec pudefiunt, nec verentur, nec dilacerantur millibus curarum, quibus tota vita obnoxia est.

1057. Lib. 1. tract. 3. contradic. 18.

1058. Lib. 1. cont. 21.

1059. Bright, ca. 16.

1060. Lib. 1. cap. 6. de sanit. tuenda.

1061. Quisve aut qualis sit humor aut quae istius differentiae, et quomodo gignantur in corpore, scrutandum, hac enim re multi veterum laboraverunt, nec facile accipere ex Galeno sententiam ob loquendi varietatem. Leon. Jacch. com. in 9. Rhasis, cap. 15. cap. 16. in 9. Rhasis.

1062. Lib. postum. de Melan. edit. Venetiis, 1620. cap. 7 et 8. Ab intemperie calida, humida, &c.

1063. Secundum magis aut minus si in corpore fuerit, ad intemperiem plusquam corpus salubriter ferre poterit: inde corpus morbosum effitur.

1064. Lib. 1. controvers. cap. 21.

1065. Lib. 1. sect. 4, cap. 4.

1066. Concil. 26.

1067. Lib. 2. contradic. cap. 11.

1068. De feb. tract. diff. 2. cap. 1. Non est negandum ex hac fieri Melancholicos.

1069. In Syntax.

1070. Varie aduritur, et miscetur, unde variae amentium species, Melanct.

1071. Humor frigidus delirii causa, furoris calidus, &c.

1072. Lib. 1. cap. 10. de affect. cap.

1073. Nigrescit hic humor, aliquando supercalefactus, aliquando super frigefactus, ca. 7.

1074. Humor hic niger aliquando praeter modum calefactus, et alias refrigeratus evadit: nam recentibus carbonibus ei quid simile accidit, qui durante flamma pellucidissime candent, ea extincta prorsus nigrescunt. Hippocrates.

1075. Guianerius, diff. 2. cap. 7.

1076. Non est mania, nisi extensa melancholia.

1077. Cap. 6. lib. 1.

1078. 2 Ser. 2. cap. 9. Morbus hic est omnifarius.

1079. Species indefinitae sunt.

1080. Si aduratur naturalis melancholia, alia fit species, si sanguis, alia, si flavibilis alia, diversa a primis: maxima est inter has differentia, et tot Doctorum sententiae, quot ipsi numero sunt.

1081. Tract. de mel. cap. 7.

1082. Quaedam incipiens quaedam consummata.

1083. Cap. de humor. lib. de anima. Varie aduritur et miscetur ipsa melancholia, unde variae amentium species.

1084. Cap. 16. in. 9. Rasis.

1085. Laurentius, cap. 4. de mel.

1086. Cap. 13.

1087. 480. et 116. consult. consil. 12.

1088. Hildesheim. spicil. 2. fol. 166.

1089. Trincavellius, tom. 2. consil. 15 et 16.

1090. Cap. 13, tract. posth. de melan.

1091. Guarion. cons. med. 2.

1092. Laboravit per essentiam et a toto corpore.

1093. Machiavel, &c. Smithus de rep. Angl. cap. 8. lib. 1. Buscoldus, discur. polit. discurs. 5. cap. 7. Arist. l. 3. polit. cap. ult. Keckerm. alii, &c.

1094. Lib. 6.

1095. Primo artis curitivae.

1096. Nostri primum sit propositi affectionum causas indagare; res ipsa hortari videtur, nam alioqui earum curatio, manca et inutilis esset.

1097. Path. lib. 1. cap. 11. Rerum cognoscere causas, medicis imprimis necessarium, sine qua nec morbum curare, nec praecavere licet.

1098. Tanta enim morbi varietas ac differentia ut non facile dignoscatur, unde initium morbus sumpserit. Melanelius e Galeno.

1099. Felix qui potuit rerum cognoscere causas.

1100. 1 Sam. xvi. 14.

1101. Dan. v. 21.

1102. Lactant. instit. lib. 2. cap. 8.

1103. Mente captus, et summo animi moerore consumptus.

1104. Munster cosmog. lib. 4. cap. 43. De coelo substernebantur, tanquam insani de saxis praecipitati, &c.

1105. Livius lib. 38.

1106. Gaguin. l. 3. c. 4. Quod Dionysii corpus discooperuerat, in insanam incidit.

1107. Idem lib. 9. sub. Carol. 6. Sacrorum contemptor, templi foribus effractis, dum D. Johannis argenteum simulacrum rapere contendit, simulacrum aversa facie dorsum ei versat, nec mora sacrilegus mentis inops, atque in semet insaniens in proprios artus desaevit.

1108. Giraldus Cambrensis, lib 1. c. 1. Itinerar. Cambriae.

1109. Delrio, tom. 3. lib. 6. sect. 3. quaest. 3.

1110. Psal. xlvi. 1.

1111. Lib. 8. cap. de Hierar.

1112. Claudian.

1113. De Babila Martyre.

1114. Lib. cap. 5. prog.

1115. Lib. 1. de Abditis rerum causis.

1116. Respons. med. 12. resp.

1117. 1 Pet. v. 6.

1118. Lib. 1. c. 7. de orbis concordia. In nulla re major fuit altercatio, major obscuritas, minor opinionum concordia, quam de daemonibus et substantiis separatis.

1119. Lib. 3. de Trinit. cap. 1.

1120. Pererius in Genesin. lib. 4. in cap. 3. v. 23.

1121. See Strozzius Cicogna omnifariae. Mag. lib. 2. c. 15. Jo. Aubanus, Bredenbachius.

1122. Angelus per superbiam separatus a Deo, qui in veritate non stetit. Austin.

1123. Nihil aliud sunt Daemones quam nudae animae quae corpore deposito priorem miserati vitam, cognatis succurrunt commoti misericordia, &c.

1124. De Deo Socratis. All those mortals are called Gods, who, the course of life being prudently guided and governed, are honoured by men with temples and sacrifices, as Osiris in Aegypt, &c.

1125. He lived 500 years since.

1126. Apuleius: spiritus animalia sunt animo passibilia, mente rationalia, corpore aeria, tempore sempiterna.

1127. Nutriuntur, et excrementa habent, quod pulsata doleant solido percussa corpore.

1128. Whatever occupies space is corporeal:—spirit occupies space, therefore, &c. &c.

1129. 4 lib. 4. Theol. nat. fol. 535.

1130. Which has no roughness, angles, fractures, prominences, but is the most perfect amongst perfect bodies.

1131. Cyprianus in Epist. montes etiam et animalia transferri possunt: as the devil did Christ to the top of the pinnacle; and witches are often translated. See more in Strozzius Cicogna, lib. 3. cap. 4. omnif. mag. Per aera subducere et in sublime corpora ferre possunt, Biarmanus. Percussi dolent et uruntur in conspicuos cineres. Agrippa, lib. 3. cap. de occul. Philos.

1132. Agrippa, de occult. Philos. lib. 3. cap. 18.

1133. Part. 3. Sect. 2. Mem. 1. Subs. 1. Love Melancholy.

1134. “By gazing steadfastly on the sun illuminated with his brightest rays.”

1135. Genial. dierum. Ita sibi visum et compertum quum prius an essent ambigeret Fidem suam liberet.

1136. Lib. 1. de verit. Fidei. Benzo, &c.

1137. Lib. de Divinatione et magia.

1138. Cap. 8. Transportavit in Livoniam cupiditate videndi, &c.

1139. Sic Hesiodus de Nymphis vivere dicit. 10. aetates phaenicum vel. 9. 7. 20.

1140. Custodes hominum et provinciarum, &c. tanto meliores hominibus, quanto hi brutis animantibus.

1141. Praesides Pastores, Gubernatores hominum, et illi animalium.

1142. “Coveting nothing more than the admiration of mankind.”

1143. Natura familiares ut canes hominibus multi aversantur et abhorrent.

1144. Ab nomine plus distant quam homo ab ignobilissimo verne, et tamen quidam ex his ab hominibus superantur ut homines a feris, &c.

1145. Cibo et potu uti et venere cum hominibus ac tandem mori, Cicogna. l. part. lib. 2. c. 3.

1146. Plutarch. de defect. oraculorum.

1147. Lib. de Zilphis et Pigmeis.

1148. Dii gentium a Constantio prostigati sunt, &c.

1149. Octovian. dial. Judaeorum deum fuisse Romanorum numinibus una cum gente captivum.

1150. Omnia spiritibus plena, et ex eorum concordia et discordia omnes boni et mali effectus promanant, omnia humana reguntur: paradoxa veterum de quo Cicogna. omnif. mag. l. 2. c. 3.

1151. Oves quas abacturus erat in quascunque formas vertebat Pausanias, Hyginus.

1152. Austin in l. 2. de Gen. ad literam cap. 17. Partim quia subtilioris sensus acumine, partim scientia calidiore vigent et experientia propter magnam longitudinem vitae, partim ab Angelis discunt, &c.

1153. Lib. 3. omnif. mag. cap. 3.

1154. L. 18. quest.

1155. Quum tanti sit et tam profunda spiritum scientia, mirum non est tot tantasque res visu admirabiles ab ipsis patrari, et quidem rerum naturalium ope quas multo melius intelligunt, multoque peritius suis locis et temporibus applicare norunt, quam homo, Cicogna.

1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur. Inde pavefacti cura tores, &c.

1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus daemones vocat.

1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.

1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis, Plato.

1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius Cicogna. l. 3. cap. 1.

1161. Vasa irae. c. 13.

1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.

1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.

1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares, genios.

1165. Mart. Capella.

1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.

1167. Lib. de Zilp.

1168. Palingenius.

1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.

1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae consortes, ut habet nostra.

1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos et nostra aequaliter ad deos ferunt.

1172. Saturninas et Joviales accolas.

1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et infra ubi Judicio generali reservantur.

1174. q. 36. art. 9.

1175. Virg. 8. Eg.

1176. Aen. 4.

1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem. Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in ver. 2.

1178. Perigram. Hierosol.

1179. Fire worship, or divination by fire.

1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.

1181. Quest. in Liv.

1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus, prosterni sata, &c.

1183. De bello Neapolitano, lib. 5.

1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.

1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.

1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.

1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.

1188. Lib. 11. de rerum ver.

1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.

1190. Lib. de Zilphis.

1191. Lib. 3.

1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem omnia moliuntur. Aust.

1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.

1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.

1195. Part 1. cap. 19.

1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore orbicularis sit, et gramen non pereat.

1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain retreats, where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes, and astonish their ears by the sound of bells, &c.

1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.

1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt, conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant, &c.

1200. Ad ministeria utuntur.

1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such like villainy committed.

1202. Lib. 16. de rerum varietat.

1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel ipsi daemones, c. 4.

1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas, ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt, ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.

1205. Epist. lib. 7.

1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3. cap. 9.

1207. Sueton. c. 69. in Caligula.

1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.

1209. Idem. c. 18.

1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.

1211. Horto Geniali, folio 137.

1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus intercludunt.

1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.

1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.

1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.

1216. In Cosmogr.

1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.

1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates integrae et insulae haustae sunt.

1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem Thyreus de locis infestis.

1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus operantur.

1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.

1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit, adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor, radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib. 10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib. 9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser. Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1. c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis. Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt, itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de Inferno.

1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.

1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.

1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.

1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.

1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.

1228. “They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of men.”

1229. “It is scarcely possible to describe the impotent ardour with which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely worshipped.”

1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.

1231. Ludus deorum sumus.

1232. Lib. de anima et daemone.

1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum saepe praemium reportet, inde fit, &c.

1234. Lib de cruelt. Cadaver.

1235. Boissardus, c. 6 magia.

1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap. 10 et 11. de malis angelis.

1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.

1238. Inducere potest morbos et sanitates.

1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis ignotis corpus inficere.

1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent, membra distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.

1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.

1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus, in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.

1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.

1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.

1245. Lib. de incant.

1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.

1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.

1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.

1249. Greg. pag. c. 9.

1250. Penult. de opific. Dei.

1251. Lib. 28. cap. 26. tom. 9.

1252. De Lamiis.

1253. Et quomodo venefici fiant enarrat.

1254. De quo plura legas in Boissardo, lib. 1. de praestig.

1255. Rex Jacobus, Daemonol. l. 1. c. 3.

1256. An university in Spain in old Castile.

1257. The chief town in Poland.

1258. Oxford and Paris, see finem P. Lombardi.

1259. Praefat. de magis et veneficis.

1260. Rotatum Pileum habebat, quo ventos violentos cieret, aerem turbaret, et in quam partem, &c.

1261. Erastus.

1262. Ministerio hirci nocturni.

1263. Steriles nuptos et inhabiles, vide Petrum de Pallude, lib. 4. distinct. 34. Paulum Guiclandum.

1264. Infantes matribus suffurantur, aliis suppositivis in locum verorum conjectis.

1265. Milles.

1266. D. Luther, in primum praeceptum, et Leon. Varius, lib. 1. de Fascino.

1267. Lavat. Cicog.

1268. Boissardus de Magis.

1269. Daemon. lib. 3. cap. 3.

1270. Vide Philostratum, vita ejus; Boissardum de Magis.

1271. Nubrigenses lege lib. 1. c. 19. Vide Suidam de Paset. De Cruent. Cadaver.

1272. Erastus. Adolphus Scribanius.

1273. Virg. Aeneid. 4. Incantatricem describens: Haec se carminibus promittit solvere mentes. Quas velit, ast aliis duras immittere curas.

1274. Godelmanus, cap. 7. lib. 1. Nutricum mammas praesiccant, solo tactu podagram, Apoplexiam, Paralysin, et alios morbos, quos medicina curare non poterat.

1275. Factus inde Maniacus, spic. 2. fol. 147.

1276. Omnia philtra etsi inter se differant, hoc habent commune, quod hominem efficiant melancholicum. epist. 231. Scholtzii.

1277. De cruent. Cadaver.

1278. Astra regunt homines, et regit astra Deus.

1279. Chirom. lib. Quaeris a me quantum operantur astra? dico, in nos nihil astra urgere, sed animos praeclives trahere: qui sic tamen liberi sunt, ut si ducem sequantur rationem, nihil efficiant, sin vero naturam, id agere quod in brutis fere.

1280. Coelum vehiculum divinae virtutis, cujus mediante motu, lumine et influentia, Deus! elementaria corpora ordinat et disponit Th. de Vio. Cajetanus in Psa. 104.

1281. Mundus iste quasi lyra ab excellentissimo quodam artifice concinnata, quem qui norit mirabiles eliciet harmonias. J. Dee. Aphorismo 11.

1282. Medicus sine coeli peritia nihil est, &c. nisi genesim sciverit, ne tantillum poterit. lib. de podag.

1283. Constellatio in causa est; et influentia coeli morbum hunc movet, interdum omnibus aliis amotis. Et alibi. Origo ejus a Coelo petenda est. Tr. de morbis amentium.

1284. Lib. de anima, cap. de humorib. Ea varietas in Melancholia, habet caelestes causas ☌ ♄ et ♃ in □ ☌ ♂ et ☾ in ♏.

1285. Ex atra bile varii generantur morbi perinde ut ipse multum calidi aut frigidi in se habuerit, quum utrique suscipiendo quam aptissima sit, tametsi suapte natura frigida sit. Annon aqua sic afficitur a calore ut ardeat; et a frigore, ut in glaciem concrescat? et haec varietas distinctionum, alii flent, rident, &c.

1286. Hanc ad intemperantiam gignendam plurimum confert ♂ et ♄ positus, &c.

1287. ☿ Quoties alicujus genitura in ♏ et ♓ adverso signo positus, horoscopum partiliter tenueret atque etiam a ♂ vel ♄ □ radio percussus fuerit, natus ab insania vexabitur.

1288. Qui ♄ et ♂ habet, alterum in culmine, alterum imo coelo, cum in lucem venerit, melancholicus erit, a qua sanebitur, si ☿ illos irradiarit.

1289. Hac configuratione natus, Aut Lunaticus, aut mente captus.

1290. Ptolomaeus centiloquio, et quadripartito tribuit omnium melancholicorum symptoma siderum influentis.

1291. Arte Medica. accedunt ad has causas affectiones siderum. Plurimum incitant et provocant influentiae caelestes. Velcurio, lib. 4. cap. 15.

1292. Hildesheim, spicel. 2. de mel.

1293. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.

1294. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos, facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c. 21. e Galeno.

1295. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos. Aphoris. 78.

1296. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine, lib. 1.

1297. Caelestis Physiognom. lib. 10.

1298. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas, melancholiam significant, ab humore in corde tali.

1299. Lib. 1. Path. cap. 11.

1300. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.

1301. Cap. de humoribus, lib. de Anima.

1302. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.

1303. Psal. xc. 10.

1304. Meteran. Belg. hist. lib. 1.

1305. Sunt morosi anxii, et iracundi et difficiles senes, si quaerimus, etiam avari, Tull. de senectute.

1306. Lib. 2. de Aulico. Senes avari, morosi, jactabundi, philauti, deliri, superstitiosi, auspiciosi, &c. Lib. 3. de Lamiis, cap. 17. et 18.

1307. Solarium, opium lupiadeps, lacr. asini, &c. sanguis infantum, &c.

1308. Corrupta est iis ab humore Melancholico phantasia. Nymanus.

1309. Putant se laedere quando non laedunt.

1310. Qui haec in imaginationis vim referre conati sunt, atrae bilis, inanem prorsus laborem susceperunt.

1311. Lib. 3. cap. 4. omnif. mag.

1312. Lib. 1. cap. 11. path.

1313. Ut arthritici Epilep. &c.

1314. Ut filii non tam possessionum quam morborum baeredes sint.

1315. Epist. de secretis artis et naturae, c. 7. Nam in hoc quod patres corrupti sunt, generant filios corruptae complexionis, et compositionis, et filii eorum eadem de causa se corrumpunt, et sic derivatur corruptio a patribus ad filios.

1316. Non tam (inquit Hippocrates) gibbos et cicatrices oris et corporis habitum agnoscis ex iis, sed verum incessum gestus, mores, morbos, &c.

1317. Synagog. Jud.

1318. Affectus parentum in foetus transeunt, et puerorum malicia parentibus imputanda, lib. 4. cap. 3. de occult, nat. mirae.

1319. Ex pituitosis pituitosi, ex biliosis biliosi, ex lienosis et melancholicis melancholici.

1320. Epist. 174. in Scoltz. Nascitur nobiscum illa aliturque et una cum parentibus habemus malum hunc assem. Jo. Pelesius, lib. 2. de cura humanorum affectuum.

1321. Lib. 10. observat.

1322. Maginus Geog.

1323. Saepe non eundem, sed similem producit effectum, et illaeso parente transit. in nepotem.

1324. Dial. praefix. genituris Leovitii.

1325. Bodin. de rep. cap. de periodis reip.

1326. Claudius Abaville, Capuchion, in his voyage to Maragnan. 1614. cap. 45. Nemo fere aegrotus, sano omnes et robusto corpore, vivunt annos. 120, 140. sine Medicina. Idem Hector Boethius de insulis Orchad. et Damianus a Goes de Scandia.

1327. Lib. 4. c. 3. de occult. nat. mir. Tetricos plerumque filios senes progenerant et tristes, rarios exhilaratos.

1328. Coitus super repletionem pessimus, et filii qui tum gignuntur, aut morbosi sunt, aut stolidi.

1329. dial, praefix. Leovito.

1330. L. de ed. liberis.

1331. De occult. nat. mir. temulentae et stolidae mulieres liberos plerumque producunt sibi similes.

1332. Lib. 2, c. 8. de occult, nat. mir. Good Master Schoolmaster do not English this.

1333. De nat. mul. lib. 3. cap. 4.

1334. Buxdorphius, c. 31. Synag. Jud. Ezek. 18.

1335. Drusius obs. lib. 3. cap. 20.

1336. Beda. Eccl. hist. lib. 1. c. 27. respons. 10.

1337. Nam spiritus cerebri si tum male afficiantur, tales procreant, et quales fuerint affectus, tales filiorum: ex tristibus tristes, ex jucundis jucundi nascuntur, &c.

1338. Fol. 129. mer. Socrates' children were fools. Sabel.

1339. De occul. nat. mir. Pica morbus mulierum.

1340. Baptista Porta, loco praed. Ex leporum intuitu plerique infantes edunt bifido superiore labello.

1341. Quasi mox in terram collapsurus, per omne vitam incedebat cum mater gravia ebrium hominem sic incedentem viderat.

1342. Civem facie cadaverosa, qui dixit, &c.

1343. Optimum bene nasci, maxima para felicitatis nostrae bene nasci; quamobrem praeclere humano generi consultam videretur, si solis parentis bene habiti et sani, liberis operam darent.

1344. Infantes infirmi praecipitio necati. Bohemus, lib. 3. c. 3. Apud Lacones olim. Lipsius, epist. 85. cent. ad Belgas, Dionysio Villerio, si quos aliqua membrorum parte inutiles notaverint, necari jubent.

1345. Lib. 1. De veterum Scotorum moribus. Morbo comitiali, dementia, mania, lepra, &c. aut simila labe, quae facile in prolem transmittitur, laborantes inter eos, ingenti facta indagine, inventos, ne gens foeda contagione laederetur, ex iis nata, castraverunt, mulieres hujusmodi procul a virorum consortio abregarunt, quod si harum aliqua concepisse inveniebatur, simul cum foetu nondum edito, defodiebatur viva.

1346. Euphormio Satyr.

1347. Fecit omnia delicta quae fieri possunt circa res sex non naturales, et eae fuerunt causae extrinsecae, ex quibus postea ortae sunt obstructiones.

1348. Path. I. l. c. 2. Maximam in gignendis morbis vim obtinet, pabulum, materiamque morbi suggerens: nam nec ab aere, nec a perturbationibus, vel aliis evidentibus causis morbi sunt, nisi consentiat corporis praeparatio, et humorum constitutio. Ut semel dicam, una gula est omnium morborum mater, etiamsi alius est genitor. Ab hac morbi sponte saepe emanant, nulla alia cogente causa.

1349. Cogan, Eliot, Vauhan, Vener.

1350. Frietagius.

1351. Isaac.

1352. Non laudatur quia melancholicum praebet alimentum.

1353. Male alit cervina (inquit Frietagius) crassissimum et atribilarium suppeditat alimentum.

1354. Lib. de subtiliss. dieta. Equina caro et asinina equinis danda est hominibus et asininis.

1355. Parum obsunt a natura Leporum. Bruerinus, l. 13. cap. 25. pullorum tenera et optima.

1356. Illaudabilis succi nauseam provocant.

1357. Piso. Altomar.

1358. Curio. Frietagius, Magninus, part. 3. cap. 17. Mercurialis, de affect, lib. I. c. 10. excepts all milk meats in Hypochondriacal Melancholy.

1359. Wecker, Syntax. theor. p. 2. Isaac, Bruer. lib. 15. cap. 30. et 31.

1360. Cap. 18. part. 3.

1361. Omni loco et omni tempore medici detestantur anguillas praesertim circa solstitium. Damnanturtum sanis tum aegris.

1362. Cap. 6. in his Tract of Melancholy.

1363. Optime nutrit omnium judicio inter primae notae pisces gustu praestanti.

1364. Non est dubium, quin pro variorum situ, ac natura, magnas alimentorum sortiantur differentias, alibi suaviores, alibi lutulentiores.

1365. Observat. 16. lib. 10.

1366. Pseudolus act. 3. scen. 2.

1367. Plautus, ibid.

1368. Quare rectius valedutini suae quisque consulet, qui lapsus priorum parentum memor, eas plane vel omiserit vel parce degustarit. Kersleius, cap. 4, de vero usu med.

1369. In Mizaldo de Horto, P. Crescent. Herbastein, &c.

1370. Cap. 13. part. 3. Bright, in his Tract of Mel.

1371. Intellectum turbant, producunt insaniam.

1372. Audivi (inquit Magnin.) quod si quis ex iis per annum continue comedat, in insaniam caderet. cap. 13. Improbi succi sunt. cap. 12.

1373. De rerum varietat. In Fessa plerumque morbosi, quod fructus comedant ter in die.

1374. Cap. de Mel.

1375. Lib. 11. c. 3.

1376. Bright, c. 6. excepts honey.

1377. Hor. apud Scoltzium, consil. 186.

1378. Ne comedas crustam, choleram quia gignit adustam. Schol. Sal.

1379. Vinum turbidum.

1380. Ex vini patentis bibitione, duo Alemani in uno mense melancholici facti sunt.

1381. Hildesheim, spicel. fol. 273.

1382. Crassum generat sanguinem.

1383. About Danzig in Spruce, Hamburgh, Leipsig.

1384. Henricus Abrmcensis.

1385. Potus tum salubris tum jucundus, l. 1.

1386. Galen l. 1. de san. tuend. Cavendae sunt aquae quae ex stagnis hauriuntur, et quae turbidae and male olentes, &c.

1387. Innoxium reddit et bene olentum.

1388. Contendit haec vitia coctione non emendari.

1389. Lib. de bonitate aquae, hydropem auget, febres putridas, splenem, tusses, nocet oculis, malum habitum corporis et colorem.

1390. Mag. Nigritatem inducit si pecora biberint.

1391. Aquae nivibus coactae strumosos faciunt.

1392. Cosmog. l. 3. cap. 36.

1393. Method, hist. cap. 5. Balbutiunt Labdoni in Aquitania ob aquas, atque hi morbi ab acquis in corpora derivantur.

1394. Edulia ex sanguine et suffocato parta. Hildesheim.

1395. Cupedia vero, placentae, bellaria, commentaque alia curiosa pistorum et coquorum, gustui servientium conciliant morbos tum corpori tum animo insanibiles. Philo Judaeus, lib. de victimis. P. Jov. vita ejus.

1396. As lettuce steeped in wine, birds fed with fennel and sugar, as a Pope's concubine used in Avignon. Stephan.

1397. Animae negotium illa facessit, et de templo Dii immundum stabulum facit. Peletius, 10. c.

1398. Lib. 11. c. 52. Homini cibus utilissimus simplex, acervatio cirborum pestifera, et condimenta perniciosa, multos morbos multa fercula ferunt.

1399. 31. Dec. 2. c. Nihil deterius quam si tempus justo longius comedendo protrahatur, et varia ciborum genera conjungantur: inde morborum scaturigo, quae ex repugnantia humorum oritur.

1400. Path. l. 1. c. 14.

1401. Juv. Sat. 5.

1402. Nimia repletio ciborum facit melancholicum.

1403. Comestio superflua cibi, et potus quantitas nimia.

1404. Impura corpora quanto magis nutris, tanto magis laedis: putrefacit enim alimentum vitiosus humor.

1405. Vid. Goclen. de portentosis coenis, &c. puteani Com.

1406. Amb. lib. de Jeju. cap. 14. “They who invite us to a supper, only conduct us to our tomb.”

1407. Juvenal. “The highest-priced dishes afford the greatest gratification.”

1408. Guiccardin.

1409. Na. quaest. 4. ca. ult. fastidio est lumen gratuitum, dolet quod sole, quod spiritum emere non possimus, quod hic aer non emptus ex facili, &c. adeo nihil placet, nisi quod carum est.

1410. Ingeniosi ad Gulam.

1411. Olim vile mancipium, nunc in omni aestimatione, nunc ars haberi caepta, &c.

1412. Epist. 28. l. 7. Quorum in ventre ingenium, in patinis, &c.

1413. In lucem coenat. Sertorius.

1414. Seneca.

1415. Mancipia gulae, dapes non sapore sed sumptu aestimantes. Seneca, consol. ad Helvidium.

1416. Saevientia guttura satiare non possunt fluvii et maria, Aeneas Sylvius, de miser. curial.

1417. Plautus.

1418. Hor. lib. 1. Sat. 3.

1419. Diei brevitas conviviis, noctis longitudo stupris conterebratur.

1420. Et quo plus capiant, irritamenta excogitantur.

1421. Fores portantur ut ad convivium reportentur, repleri ut exhauriant, et exhauriri ut bibant. Ambros.

1422. Ingentia vasa velut ad ostentationem, &c.

1423. Plautus.

1424. Lib. 3. Anthol. c. 20.

1425. Gratiam conciliant potando.

1426. Notis ad Caesares.

1427. Lib. de educandis principum liberis.

1428. Virg. Ae. 1.

1429. Idem strenui potatoris Episcopi Sacellanus, cum ingentem pateram exhaurit princeps.

1430. Bohemus in Saxonia. Adeo immoderate et immodeste ab ipsis bibitur, ut in compotationibus suis non cyathis solum et cantharis sat infundere possint, sed impletum mulctrale apponant, et scutella injecta hortantur quemlibet ad libitum potare.

1431. Dictu incredible, quantum hujusce liquorice immodesta gens capiat, plus potantem amicissimum habent, et cert coronant, inimicissimum e contra qui non vult, et caede et fustibus expiant.

1432. Qui potare recusat, hostis habetur, et caede nonnunquam res expiatur.

1433. Qui melius bibit pro salute domini, melior habetur minister.

1434. Graec. Poeta apud Stobaeum, ser. 18.

1435. Qui de die jejunant, et nocte vigilant, facile cadunt in melancholiam; et qui naturae modum excedunt, c. 5. tract. 15. c. 2. Longa famis tolerantia, ut iis saepe accidit qui tanto cum fervore Deo servire cupiunt per jejunium, quod maniaci efficiantur, ipse vidi saepe.

1436. In tenui victu aegri delinquunt, ex quo fit ut majori afficiantur detrimento, majorque fit error tenui quam pleniore victu.

1437. Quae longo tempore consueta sunt, etiamsi deteriora, minus in assuetis molestare solent.

1438. Qui medice vivit, misere vivit.

1439. Consuetudo altera natura.

1440. Herefordshire, Gloucestershire, Worcestershire.

1441. Leo Afer. l. 1. solo camelorum lacte contenti, nil praeterea deliciarum ambiunt.

1442. Flandri vinum butyro dilutum bibunt (nauseo referens) ubique butyrum inter omnia fercula et bellaria locum obtinet. Steph. praefat. Herod.

1443. Delectantur Graeci piscibus magis quam carnibus.

1444. Lib. 1. hist. Ang.

1445. P. Jovius descript. Britonum. They sit, eat and drink all day at dinner in Iceland, Muscovy, and those northern parts.

1446. Suidas, vict. Herod, nihilo cum eo melius quam si quis Cicutam, Aconitum, &c.

1447. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3. hortensium herbarum et olerum, apud Sinas quam apud nos longe frequentior usus, complures quippe de vulgo reperias nulla alia re vel tenuitatis, vel religionis causa vescentes. Equus, Mulus, Asellus, &c. aeque fere vescuntur ac pabula omnia, Mat. Riccius, lib. 5. cap. 12.

1448. Tartari mulis, equis vescuntur et crudis carnibus, et fruges contemnunt, dicentes, hoc jumentorum pabulum et bonum, non hominum.

1449. Islandiae descriptione victus corum butyro, lacte, caseo consistit: pisces loco panis habent, potus aqua, aut serum, sic vivunt sine medicina multa ad annos 200.

1450. Laet. occident. Ind. descrip. lib. 11. cap. 10. Aquam marinam bibere sueti absque noxa.

1451. Davies 2. voyage.

1452. Patagones.

1453. Benzo et Fer. Cortesius, lib. novus orbis inscrip.

1454. Linschoten, c. 56. Palmae instar totius orbis arboribus longe praestantior.

1455. Lips. epist.

1456. Teneris assuescere multum.

1457. Repentinae mutationes noxam pariunt. Hippocrat. Aphorism. 21. Epist. 6. sect. 3.

1458. Bruerinus, lib. 1. cap. 23.

1459. Simpl. med. c. 4. l. 1.

1460. Heurnius, l. 3. c. 19. prax. med.

1461. Aphoris. 17.

1462. In dubiis consuetudinem sequatur adolescens, et inceptis perseveret.

1463. Qui cum voluptate assumuntur cibi, ventriculus avidius complectitur, expeditiusque concoquit, et quae displicent aversatur.

1464. Nothing against a good stomach, as the saying is.

1465. Lib. 7. Hist. Scot.

1466. 30. artis.

1467. Quae excernuntur aut subsistunt.

1468. Ex ventre suppresso, inflammationes, capitis dolores, caligines crescunt.

1469. Excrementa retenta mentis agitationem parere solent.

1470. Cap. de Mel.

1471. Tam delirus, ut vix se hominem agnosceret.

1472. Alvus astrictus causa.

1473. Per octo dies alvum siccum habet, et nihil reddit.

1474. Sive per nares, sive haemorrhoides.

1475. Multi intempestive ab haemorrhoidibus curati, melancholia corrupti sunt. Incidit in Scyllam, &c.

1476. Lib. 1. de Mania.

1477. Breviar. l. 7. c. 18.

1478. Non sine magno incommodo ejus, cui sanguis a naribus promanat, noxii sanguinis vacuatio impediri potest.

1479. Novi quosdam prae pudore a coitu abstinentes, turpidos, pigrosque factos; nonnullos etiam melancholicos, praeter modum moestos, timidosque.

1480. Nonnulli nisi coeant assidue capitis gravitate infestantur. Dicit se novisse quosdam tristes et ita factos ex intermissione Veneris.

1481. Vapores venenatos mittit sperma ad cor et cerebrum. Sperma plus diu retentum, transit in venenum.

1482. Graves producit corporis et animi aegritudines.

1483. Ex spermate supra modum retento monachos et viduas melancholicos saepe fieri vidi.

1484. Melancholia orta a vasis seminariis in utero.

1485. Nobilis senex Alsatus juvenem uxorem duxit, at ille colico dolore, et multis morbis correptus, non potuit praestare officium mariti, vix inito matrimonio aegrotus. Illa in horrendum furorum incidit, ob Venerem cohibitam ut omnium eam invisentium congressum, voce, vultu, gestu expeteret, et quum non consentirent, molossos Anglicanos magno expetiit clamore.

1486. Vidi sacerdotem optimum et pium, qui quod nollet uti Venere, in melancholica symptomata incidit.

1487. Ob abstinentiam a concubitu incidit in melancholiam.

1488. Quae a coitu exacerbantur.

1489. Superstuum coitum causam ponunt.

1490. Exsiccat corpus, spiritus consumit, &c. caveant ab hoc sicci, velut inimico mortali.

1491. Ita exsiccatus ut e melancholico statim fuerit insanus, ab humectantibus curatus.

1492. Ex cauterio et ulcere exsiccato.

1493. Gord. c. 10. lib. 1. Discommends cold baths as noxious.

1494. Siccum reddunt corpus.

1495. Si quis longius moretur in iis, aut nimis frequenter, aut importune utatur, humores putrefacit.

1496. Ego anno superiore, quendam guttosum vidi adustum, qui ut liberaretur de gutta, ad balnea accessit, et de gutta liberatus, maniacus factus est.

1497. On Schola Salernitana.

1498. Calefactio et ebullitio per venae incisionem, magis saepe incitatur et augetur, majore impetu humores per corpus discurrunt.

1499. Lib. de flatulenta Melancholia. Frequens sanguinis missio corpus extenuat.

1500. In 9 Rhasis, atram bilem parit, et visum debilitat.

1501. Multo nigrior spectatur sanguis post dies quosdam, quam fuit ab initio.

1502. Non laudo eos qui in desipientia docent secandam esse venam frontis, quia spiritus debilitatur inde, et ego longa experientia observavi in proprio Xenodochio, quod desipientes ex phlebotomia magis laeduntur, et magis disipiunt, et melancholici saepe fiunt inde pejores.

1503. De mentis alienat. cap. 3. etsi multos hoc improbasse sciam, innumeros hac ratione sanatos longa observatione cognovi, qui vigesies, sexagies venas tundendo, &c.

1504. Vires debilitat.

1505. Impurus aer spiritus dejicit, infecto corde gignit morbos.

1506. Sanguinem densat, et humores, P. 1. c. 13.

1507. Lib. 3. cap. 3.

1508. Lib. de quartana. Ex aere ambiente contrahitur humor melancholicus.

1509. Qualis aer, talis spiritus: et cujusmodi spiritus, humores.

1510. Aelianus Montaltus, c. 11. calidus et siccus, frigidus et siccus, paludinosus, crassus.

1511. Multa hic in Xenodochiis fanaticorum millia quae strictissime catenata servantur.

1512. Lib. med. part. 2. c. 19. Intellige, quod in calidis regionibus, frequenter accidit mania, in frigidis autem tarde.

1513. Lib. 2.

1514. Hodopericon, cap. 7.

1515. Apulia aestivo calore maxime fervet, ita ut ante finem Maii pene exusta sit.

1516. “They perish in clouds of sand.” Maginus Pers.

1517. Pantheo seu Pract. Med. l. 1. cap. 16. Venetae mulieres quae diu sub sole vivunt, aliquando melancholicae evadunt.

1518. Navig. lib. 2 cap. 4. commercia nocte, hora secunda ob nimios, qui saeviunt interdiu aestus exercent.

1519. Morbo Gallico laborantes, exponunt ad solem ut morbus exsiccent.

1520. Sir Richard Hawkins in his Observations, sect. 13.

1521. Hippocrates, 3. Aphorismorum idem ait.

1522. Idem Maginus in Persia.

1523. Descrip. Ter. sanctae.

1524. Quum ad solis radios in leone longam moram traheret, ut capillos slavos redderet, in maniam incidit.

1525. Mundus alter et idem, seu Terra Australis incognita.

1526. Crassus et turpidus aer, tristem efficit animam.

1527. Commonly called Scandaroon in Asia Minor.

1528. Atlas geographicus memoria, valent Pisani, quod crassiore fruantur aere.

1529. Lib. 1. hist. lib. 2. cap. 41. Aura densa ac caliginosa tetrici homines existunt, et substristes, et cap. 3. stante subsolano et Zephyro, maxima in mentibus hominum alacritas existit, mentisque erectio ubi telum solis splendore nitescit. Maxima dejectio maerorque si quando aura caliginosa est.

1530. Geor.

1531. Hor.

1532. Mens quibus vacillat, ab aere cito offenduntur, et multi insani apud Belgas ante tempestates saeviunt, aliter quieti. Spiritus quoque aeris et mali genii aliquando se tempestatibus ingerunt, et menti humanae se latenter insinuant, eamque vexant, exagitant, et ut fluctus marini, humanum corpus ventis agitatur.

1533. Aer noctu densatur, et cogit moestitiam.

1534. Lib de Iside et Osyride.

1535. Multa defatigatio, spiritus, viriumque substantiam exhaurit, et corpus refrigerat. Humores corruptos qui aliter a natura concoqui et domari possint, et demum blande excludi, irritat, et quasi in furorem agit, qui postea mota camerina, tetro vapore corpus varie lacessunt, animumque.

1536. In Veni mecum: Libro sic inscripto.

1537. Instit. ad vit. Christ, cap. 44. cibos crudos in venas rapit, qui putrescentes illic spiritus animalis inficiunt.

1538. Crudi haec humoris copia per venas aggreditur, unde morbi multiplices.

1539. Immodicum exercitium.

1540. Hom. 31. in 1 Cor. vi. Nam qua mens hominis quiscere non possit, sed continuo circa varias cogitationes discurrat, nisi honesto aliquo negotio occupetur, ad melancholiam sponte delabitur.

1541. Crato, consil. 21. Ut immodica corporis exercitatio nocet corporibus, ita vita deses, et otiosa: otium, animal pituitosum reddit, viscerum obstructiones et crebras fluxiones, et morbos concitat.

1542. Et vide quod una de rebus quae magis generat melancholiam, est otiositas.

1543. Reponitur otium ab aliis causa, et hoc a nobis observatum eos huic malo magis obnoxios qui plane otiosi sunt, quam eos qui aliquo munere versantur exequendo.

1544. De Tranquil. animae. Sunt qua ipsum otium in animi conjicit aegritudinem.

1545. Nihil est quod aeque melancholiam alat ac augeat, ac otium et abstinentia a corporis et animi exercitationibus.

1546. Nihil magis excaecat intellectum, quam otium. Gordonius de observat. vit. hum. lib. 1.

1547. Path. lib. 1. cap. 17. exercitationis intermissio, inertem calorem, languidos spiritus, et ignavos, et ad omnes actiones segniores reddit, cruditates, obstructiones, et excrementorum proventus facit.

1548. Hor. Ser. 1. Sat. 3.

1549. Seneca.

1550. Moerorem animi, et maciem, Plutarch calls it.

1551. Sicut in stagno generantur vermes, sic et otioso malae cogitationes. Sen.

1552. Now this leg, now that arm, now their head, heart, &c.

1553. Exod. v.

1554. (For they cannot well tell what aileth them, or what they would have themselves) my heart, my head, my husband, my son, &c.

1555. Prov. xviii. Pigrum dejiciet timor. Heautontimorumenon.

1556. Lib. 19. c. 10.

1557. Plautus, Prol. Mostel.

1558. Piso, Montaltus, Mercurialis, &c.

1559. Aquibus malum, velut a primaria causa, nactum est.

1560. Jucunda rerum praesentium, praeteritarum, et futurarum meditatio.

1561. Facilis descensus Averni: Sed revocare gradum, superasque evadere ad auras, Hic labor, hoc opus est. Virg.

1562. Hieronimus, ep. 72. dixit oppida et urbes videri sibi tetros carceres, solitudinem Paradisum: solum scorpionibus infectum, sacco amictus, humi cubans, aqua et herbis victitans, Romanis praetulit deliciis.

1563. Offic. 3.

1564. Eccl 4.

1565. Natura de te videtur conqueri posse, quod cum ab ea temperatissimum corpus adeptus sis, tam praeclarum a Deo ac utile donum, non contempsisti modo, verum corrupisti, sedasti, prodidisti, optimam temperaturam otio, crapula, et aliis vitae erroribus, &c.

1566. Path. lib. cap. 17. Fernel. corpus infrigidat, omnes sensus, mentisque vires torpore debilitat.

1567. Lib. 2. sect. 2. cap. 4. Magnam excrementorum vim cerebro et aliis partibus conservat.

1568. Jo. Retzius, lib. de rebus 6 non naturalibus. Praeparat corpus talis somnus ad multas periculosas aegritudines.

1569. Instit. ad vitam optimam, cap. 26. cerebro siccitatem adfert, phrenesin et delirium, corpus aridum facit, squalidum, strigosum, humores adurit, temperamentum cerebri corrumpit, maciem inducit: exsiccat corpus, bilem accendit, profundos reddit oculos, calorem augit.

1570. Naturalem calorem dissipat, laesa concoctione cruditates facit. Attenuant juvenum vigilatae corpora noctes.

1571. Vita Alexan.

1572. Grad. 1. c. 14.

1573. Hor. “The body oppressed by yesterday's vices weighs down the spirit also.”

1574. Perturbationes clavi sunt, quibus corpori animus seu patibulo affigitur. Jamb. de mist.

1575. Lib. de sanitat. tuend.

1576. Prolog. de virtute Christi; Quae utitur corpore, ut faber malleo.

1577. Vita Apollonij, lib. 1.

1578. Lib. de anim. ab inconsiderantia, et ignorantia omnes animi motus.

1579. De Physiol. Stoic.

1580. Grad. 1. c. 32.

1581. Epist. 104.

1582. Aelianus.

1583. Lib. 1. cap. 6. si quis ense percusserit eos, tantum respiciunt.

1584. Terror in sapiente esse non debet.

1585. De occult nat. mir. l. 1. c. 16. Nemo mortalium qui affectibus non ducatur: qui non movetur, aut saxum, aut Deus est.

1586. Instit. l. 2. de humanorum affect. morborumque curat.

1587. Epist. 105.

1588. Granatensis.

1589. Virg.

1590. De civit. Dei. l. 14. c. 9. qualis in oculis hominum qui inversis pedibus ambulat, talis in oculis sapientum, cui passiones dominantur.

1591. Lib. de Decal. passiones maxime corpus offendunt et animam, et frequentissimae causae melancholiae, dimoventes ab ingenio et sanitate pristina, l. 3. de anima.

1592. Fraenaet stimuli animi, velut in mari quaedam aurae leves, quaedam placidae, quaedam turbulentae: sic in corpore quaedam affectiones excitant tantum, quaedam ita movent, ut de statu judicii depellant.

1593. Ut gutta lapidem, sic paulatim hae penetrant animum.

1594. Usu valentes recte morbi animi vocantur.

1595. Imaginatio movet corpus, ad cujus motum excitantur humores, et spiritus vitales, quibus alteratur.

1596. Eccles., xiii. 26. “The heart alters the countenance to good or evil, and distraction of the mind causeth distemperature of the body.”

1597. Spiritus et sanguis a laesa Imaginatione contaminantur, humores enim mutati actiones animi immutant, Piso.

1598. Montani, consil. 22. Hae vero quomodo causent melancholiam, clarum; et quod concoctionem impediant, et membra principalia debilitent.

1599. Breviar. l. 1. cap. 18.

1600. Solent hujusmodi egressiones favorabiliter oblectare, et lectorem lassum jucunde refovere, stomachumque nauseantem, quodam quasi condimento reficere, et ego libenter excurro.

1601. Ab imaginatione oriuntur affectiones, quibus anima componitur, aut turbata deturbatur, Jo. Sarisbur. Metolog. lib. 4. c. 10.

1602. Scalig. exercit.

1603. Qui quotis volebat, mortuo similis jacebat auferens se a sensibus, et quum pungeretur dolorem non sensit.

1604. Idem Nymannus orat. de Imaginat.

1605. Verbis et unctionibus se consecrant daemoni pessimae mulieres qui iis ad opus suum utitur, et earum phantasiam regit, ducitque ad loca ab ipsis desiderata, corpora vero earum sine sensu permanent, quae umbra cooperit diabolus, ut nulli sine conspicua, et post, umbra sublata, propriis corporibus eas restitut, l. 3. c. 11. Wier.

1606. Denario medico.

1607. Solet timor, prae omnibus affectibus, fortes imaginationes gignere, post amor, &c. l. 3. c. 8.

1608. Ex viso urso, talem peperit.

1609. Lib. 1. cap. 4. de occult. nat. mir. si inter amplexus et suavia cogitet de uno, aut alio absente, ejus effigies solet in faetu elucere.

1610. Quid non faetui adhuc matri unito, subita spirituum vibratione per nervos, quibus matrix cerebro conjuncta est, imprimit impregnatae imaginatio? ut si imaginetur matum granatum, illius notas secum proferet faetus: Si leporem, infans editur supremo labello bifido, et dissecto: Vehemens cogitatio movet rerum species. Wier. lib. 3. cap. 8.

1611. Ne dum uterum gestent, admittant absurdas cogitationes, sed et visu, audituque foeda et horrenda devitent.

1612. Occult. Philos. lib. 1. cap. 64.

1613. Lib. 3. de Lamiis, cap. 10.

1614. Agrippa, lib. 1. cap. 64.

1615. Sect. 3. memb. 1. subsect. 3.

1616. Malleus malefic. fol. 77. corpus mutari potest in diversas aegritudines, ex forti apprehensione.

1617. Fr. Vales. l. 5. cont. 6. nonnunquam etiam morbi diuturni consequuntur, quandoque curantur.

1618. Expedit. in Sinas, l. 1. c. 9. tantum porro multi praedictoribus hisce tribuunt ut ipse metus fidem faciat: nam si praedictum iis fuerit tali die eos morbo corripiendos, ii ubi dies advenerit, in morbum incidunt, et vi metus afflicti, cum aegritudine, aliquando etiam cum morte colluctantur.

1619. Subtil. 18.

1620. Lib. 3. de anima, cap. de mel.

1621. Lib. de Peste.

1622. Lib. 1. cap. 63. Ex alto despicientes aliqui prae timore contremiscunt, caligant, infirmantur; sic singultus, febres, morbi comitiales quandoque sequuntur, quandoque recedunt.

1623. Lib. de Incantatione, Imaginatio subitum humorum, et spirituum motum infert, undo vario affectu rapitur sanguis, ac una morbificas causas partibus affectis eripit.

1624. Lib. 3. c. 18. de praestig. Ut impia credulitate quis laeditur, sic et levari eundem credibile est, usuque observatum.

1625. Aegri persuasio et fiducia, omni arti et consilio et medicinae praeferenda. Avicen.

1626. Plures sanat in quem plures confidunt. lib. de sapientia.

1627. Marcelius Ficinus, l. 13. c. 18. de theolog. Platonica. Imaginatio est tanquam Proteus vel Chamaeleon, corpus proprium et alienum nonnunquam afficiens.

1628. Cur oscitantes oscitent, Wierus.

1629. T. W. Jesuit.

1630. 3. de Anima.

1631. Ser. 35. Hae quatuor passiones sunt tanquam rotae in curru, quibus vehimur hoc mundo.

1632. Harum quippe immoderatione, spiritus marcescunt. Fernel. l. 1. Path. c. 18.

1633. Mala consuetudine depravatur ingenium ne bene faciat. Prosper Calenus, l. de atra bile. Plura faciunt homines e consuetudine quam e ratione. A teneris assuescere multum est. Video meliora proboque deteriora sequor. Ovid.

1634. Nemo laeditur nisi a seipso.

1635. Multi se in inquietudinem praecipitant ambitione et cupiditatibus excaecati, non intelligunt se illud a diis petere, quod sibi ipsis si velint praestare possint, si curis et perturbationibus, quibus assidue se macerant, imperare vellent.

1636. Tanto studio miseriarum causas, et alimenta dolorum quaerimus, vitamque secus felicissimam, tristem et miserabilem efficimus. Petrarch. praefat. de Remediis, &c.

1637. Timor et moestitia, si diu perseverent, causa et soboles atri humoris sunt, et in circulum se procreant. Hip. Aphoris. 23. l. 6. Idem Montaltus, cap. 19. Victorius Faventinus, pract. imag.

1638. Multi ex maerore et metu huc delapsi sunt. Lemn., lib. 1. cap. 16.

1639. Multa cura et tristitia faciunt accedere melancholiam (cap. 3. de mentis alien.) si altas radices agat, in veram fixamque degenerat melancholiam et in desperationem desinit.

1640. Ille luctus, ejus vero soror desperatio simul ponitur.

1641. Animarum crudele tormentum, dolor inexplicabilis, tinea non solum ossa, sed corda pertingens, perpetuus carnifex, vires animae consumens, jugis nox, et tenebrae profundae, tempestas et turbo et febris non apparens, omni igne validius incendens; longior, et pugnae finem non habens—Crucem circumfert dolor, faciemque omni tyranno crudeliorem prae se fert.

1642. Nat. Comes Mythol. l. 4. c. 6.

1643. Tully 3. Tusc. omnis perturbatio miseria et carnificina est dolor.

1644. M. Drayton in his Her. ep.

1645. Crato consil. 21. lib. 2. moestitia universum infrigidat corpus, calorem innatum extinguit, appetitum destruit.

1646. Cor refrigerat tristitia, spiritus exsiccat, innatumque calorem obruit, vigilias inducit, concoctionem labefactat, sanguinem incrassat, exageratque melancholicum succum.

1647. Spiritus et sanguis hoc contaminatur. Piso.

1648. Marc. vi. 16. 11.

1649. Maerore maceror, marcesco et consenesco miser, ossa atque pellis sum misera macritudice. Plaut.

1650. Malum inceptum et actum a tristitia sola.

1651. Hildesheim, spicel. 2. de melancholia, maerore animi postea accedente, in priora symptomata incidit.

1652. Vives, 3. de anima, c. de maerore. Sabin. in Ovid.

1653. Herodian. l. 3. maerore magis quem morbo consumptus est.

1654. Bothwallius atribilarius obiit Brizarrus Genuensis hist. &c.

1655. So great is the fierceness and madness of melancholy.

1656. Moestitia cor quasi percussum constringitur, tremit et languescit cum acri sensu doloris. In tristitia cor fugiens attrahit ex Splene lentum humorem melancholicum, qui effusus sub costis in sinistro latere hypocondriacos flatus facit, quod saepe accidit iis qui diuturna cura et moestitia conflictantur. Melancthon.

1657. Lib. 3. Aen. 4.

1658. Et metum ideo deam sacrarunt ut bonam mentem concederet. Varro, Lactantius, Aug.

1659. Lilius Girald. Syntag. l. de diis miscellaniis.

1660. Calendis Jan. feriae sunt divae Angeronae, cui pontifices in sacello Volupiae sacra faciunt, quod angores et animi solicitudines propitiata propellat.

1661. Timor inducit frigus, cordis palpitationem, vocis defectum atque pallorem. Agrippa, lib. 1. cap. 63. Timidi semper spiritus habent frigidos. Mont.

1662. Effusas cernens fugientes agmine turmas; quis mea nunc inflat cornua Faunus ait? Alciat.

1663. Metus non solum memoriam consternat, sed et institutum animi omne et laudabilem conatum impedit. Thucidides.

1664. Lib. de fortitudine et virtute Alexandri, ubi prope res adfuit terribilis.

1665. Sect. 2. Mem. 3. Subs. 2.

1666. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 3.

1667. Subtil. 18. lib. timor attrahit ad se Daemonas, timor et error multum in hominibus possunt.

1668. Lib. 2. Spectris ca. 3. fortes raro spectra vident, quia minus timent.

1669. Vita ejus.

1670. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 7.

1671. De virt. et vitiis.

1672. Com. in Arist. de Anima.

1673. Qui mentem subjecit timoria dominationi, cupiditatis, doloris, ambitionis, pudoris, felix non est, sed omnino miser, assiduis laborius torquetur et miseria.

1674. Multi contemnunt mundi strepitum, reputant pro nihilo gloriam, sed timent infamiam, offensionem, repulsam. Voluptatem severissime contemnunt, in dolore sunt molliores, gloriam negligunt, franguntur infamia.

1675. Gravius contumeliam ferimus quam detrimentum, ni abjecto nimis animo sinius. Plut. in Timol.

1676. Quod piscatoris aenigma solvere non posset.

1677. Ob Tragoediam explosam, mortem sibi gladio concivit.

1678. Cum vidit in triumphum se servari, causa ejus ignominiae vitandae mortem sibi concivit. Plut.

1679. Bello victus, per tres dies sedit in prora navis, abstinens ab omni consortio, etiam Cleopatiae, postea se interfecit.

1680. Cum male recitasset Argonautica, ob pudorem exulavit.

1681. Quidam prae verecundia simul et dolore in insaniam incidunt, eo quod a literatorum gradu in examine excluduntur.

1682. Hostratus cucullatus adeo graviter ob Reuclini librum, qui inscribitur, Epistolae obscurorum virorum, dolore simul et pudore sauciatus, ut seipsum interfecerit.

1683. Propter ruborem confusus, statim cepit delirare, &c. ob suspicionem, quod vili illum crimine accusarent.

1684. Horat.

1685. Ps. Impudice. B. Ita est. Ps. sceleste. B. dicis vera Ps. Verbero. B. quippeni Ps. furcifer. B. factum optime. Ps. soci fraude. B. sunt mea istaec Ps. parricida B. perge tu Ps. sacrilege. B. fateor. Ps. perjure B. vera dicis. Ps. pernities adolescentum B. acerrime. Ps. fur. B. babe. Ps. fugitive. B. bombax. Ps. fraus populi. B. Planissime. Ps. impure leno, coenum. B. cantores probos. Pseudolus, act. 1. Scen. 3.

1686. Melicerta exclaims, “all shame has vanished from human transactions.” Persius. Sat. V.

1687. Cent. 7. e Plinio.

1688. Multos vide mus propter invidiam et odium in melancholiam incidisse: et illos potissimum quorum corpora ad hanc apta sunt.

1689. Invidia affligit homines adeo et corrodit, ut hi melancholici penitus fiant.

1690. Hor.

1691. His vultus minax, torvus aspectus, pallor in facie, in labiis tremor, stridor in dentibus, &c.

1692. Ut tinea corrodit vestimentum sic, invidiae eum qui zelatur consumit.

1693. Pallor in ore sedet, macies in corpore toto. Nusquam recta acies, livent rubigine dentes.

1694. Diaboli expressa Imago, toxicum charitatis, venenum amicitiae, abyssus mentis, non est eo monstrosius monstrum, damnosius damnum, urit, torret, discruciat macie et squalore conficit. Austin. Domin. primi. Advent.

1695. Ovid. He pines away at the sight of another's success——it is his special torture.

1696. Declam. 13. linivit flores maleficis succis in venenum mella convertens.

1697. Statuis cereis Basilius eos comparat, qui liquefiunt ad praesentiam solis, qua alii gaudent et ornantur. Muscis alii, quae ulceribus gaudent, amaena praetereunt sistunt in faetidis.

1698. Misericordia etiam quae tristitia quaedam est, saepe miserantis corpus male afficit Agrippa. l. 1. cap. 63.

1699. Insitum mortalibus a natura recentem aliorem felicitatem aegris oculis intueri, hist. l. 2. Tacit.

1700. Legi Chaldaeos, Graecos, Hebraeos, consului sapientes pro remedio invidiae, hoc enim inveni, renunciare felicitati, et perpetuo miser esse.

1701. Omne peccatum aut excusationem secum habet, aut voluptatem, sola invidia utraque caret, reliqua vitia finem habent, ira defervescit, gula satiatur, odium finem habet, invidia nunquam quiescit.

1702. Urebat me aemulatio propter stultos.

1703. Hier. 12.1.

1704. Hab. 1.

1705. Invidit privati nomen supra principis attolli.

1706. Tacit. Hist. lib. 2. part. 6.

1707. Periturae dolore et invidia, si quem viderint ornatiorem se in publicum prodiisse. Platina dial. amorum.

1708. Ant. Guianerius, lib. 2. cap. 8. vim. M. Aurelii faemina vicinam elegantius se vestitam videns, leaenae instar in virum insurgit, &c.

1709. Quod insigni equo et ostro veheretur, quanquam nullius cum injuria, ornatum illum tanquam laesae gravabantur.

1710. Quod pulchritudine omnes excelleret, puellae indignatae occiderunt.

1711. Late patet invidiae foecundae pernities, et livor radix omnium malorum, fons cladium, inde odium surgit emulatio Cyprian, ser. 2. de Livore.

1712. Valerius, l. 3. cap. 9.

1713. Qualis est animi tinea, quae tabes pectoris zelare in altero vel aliorum felicitatem suam facere miseriam, et velut quosdam pectori suo admovere carnifices, cogitationibus et sensibus suis adhibere tortores, qui se intestinis cruciatibus lacerent. Non cibus talibus laetus, non potus potest esse jucundus; suspiratur semper et gemitur, et doletur dies et noctes, pectus sine intermissione laceratur.

1714. Quisquis est ille quem aemularis, cui invides is te subterfugere potest, at tu non te ubicunque fugeris adversarius tuus tecum est, hostis tuus semper in pectore tuo est, pernicies intus inclusa, ligatus es, victus, zelo dominante captivus: nec solatia tibi ulla subveniunt; hinc diabolus inter initia statim mundi, et periit primus, et perdidit, Cyprian, ser. 2. de zelo et livore.

1715. Hesiod op dies.

1716. Rama cupida aequandi bovem, se distendebat, &c.

1717. alit ingenia: Paterculus poster. Vol.

1718. Grotius Epig. lib. 1. “Ambition always is a foolish confidence, never a slothful arrogance.”

1719. Anno 1519. between Ardes and Quine.

1720. Spartian.

1721. Plutarch.

1722. Johannes Heraldus, l. 2. c. 12. de bello sac.

1723. Nulla dies tantum poterit lenire furorem. Aeterna bella pace sublata gerunt. Jurat odium, nec ante invisum esse desinit, quam esse desiit. Paterculus, vol. 1.

1724. Ita saevit haec stygia ministra ut urbes subvertat aliquando, deleat populos, provincias alioqui florentes redigat in solitudines, mortales vero miseros in profunda miseriarum valle miserabiliter immergat.

1725. Carthago aemula Romani imperii funditus interiit. Salust. Catil.

1726. Paul 3. Col.

1727. Rom. 12.

1728. Grad. I. c. 54.

1729. Ira et in moeror et ingens animi consternatio melancholicos facit. Areteus. Ira Immodica gignit insaniam.

1730. Reg. sanit. parte 2. c. 8. in apertam insaniam mox duciter iratus.

1731. Gilberto Cognato interprete. Multis, et praesertim senibus ira impotens insaniam fecit, et importuna calumnia, haec initio perturbat animum, paulatim vergit ad insaniam. Porro mulierum corpora multa infestant, et in hunc morbum adducunt, praecipue si que oderint aut invideant, &c. haec paulatim in insaniam tandem evadunt.

1732. Saeva animi tempestas tantos excitans, fluctus ut statim ardescant oculi os tremat, lingua titubet, dentes concrepant, &c.

1733. Ovid.

1734. Terence.

1735. Infensus Britanniae Duci, et in ultionem versus, nec cibum cepit, nec quietem, ad Calendas Julias 1392. comites occidit.

1736. Indignatione nimia furens, animique impotens, exiliit de lecto, furentem non capiebat aula, &c.

1737. An ira possit hominem interimere.

1738. Abernethy.

1739. As Troy, saevae memorem Hunonis ob iram.

1740. Stultorum regum et populorum continet astus.

1741. Lib. 2. Invidia est dolor et ambitio est dolor, &c.

1742. Insomnes Claudianus. Tristes, Virg. Mordaces, Luc. Edaces, Hor. moestae, amarae, Ovid damnosae, inquietae, Mart. Urentes, Rodentes. Mant. &c.

1743. Galen, l. 3. c. 7. de locis affectis, homines sunt maxime melancholici, quando vigiliis multis, et solicitudinibus, et laboribus, et curis fuerint circumventi.

1744. Lucian. Podag.

1745. Omnia imperfecta, confusa, et perturbatione plena, Cardan.

1746. Lib. 7. nat. hist, cap. 1. hominem nudum, et ad vagitum edit, natura. Flens ab initio, devinctus jacet, &c.

1747. (Greek: Dakru cheon genemin, kai dakrutas epithukoko, to genos anthropon poludakruton, asthenes hoikzoun.) Lachrymans natus sum, et lachrymans morior, &c.

1748. Ad Marinum.

1749. Boethius.

1750. Initium caecitas progressum labor, exitum dolor, error omnia: quem tranquillum quaeso, quem non laboriosum aut anxium diem egimus? Petrarch.

1751. Ubique periculum, ubique dolor, ubique naufragium, in hoc ambitu quocunque me vertam. Lipsius.

1752. Hom. 10. Si in forum iveris, ibi rixae, et pugnae; si in curiam, ibi fraus, adulatio: si in domum privatam, &c.

1753. Homer.

1754. Multis repletur homo miseriis, corporis miseriis, animi miseriis, dum dormit, dum vigilat, quocunque se vertit. Lususque rerum, temporumque nascimur.

1755. In blandiente fortuna intolerandi, in calamitatibus lugubres, semper stulti et miseri, Cardan.

1756. Prospera in adversis desidero, et adversa prosperis timeo, quis inter haec medius locus, ubi non fit humanae vitae tentatio?

1757. Cardan. consol. Sapientiae Labor annexus, gloriae invidia, divitiis curae, soboli solicitudo, voluptati morbi, quieti paupertas, ut quasi fruendoriun scelerum causa nasci hominem possis cum Platonistis agnoscere.

1758. Lib. 7. cap. 1. Non satis aestimare, an melior parens natura homini, an tristior noverca fuerit: Nulli fragilior vita, pavor, confusio, rabies major, uni animantium ambitio data, luctus, avaritia, uni superstitio.

1759. Euripides. “I perceive such an ocean of troubles before me, that no means of escape remain.”

1760. De consol. l. 2. Nemo facile cum conditione sua concordat, inest singulis quod imperiti petant, experti horreant.

1761. Esse in honore juvat, mox displicet.

1762. Hor.

1763. Borrheus in 6. Job. Urbes et oppida nihil aliud sunt quam humanarum aerumnarum domicilia quibus luctus et moeror, et mortalium varii infinitique labores, et omnis generis vitia, quasi septis includuntur.

1764. Nat. Chytreus de lit. Europae. Laetus nunc, mox tristis; nunc sperans, paulo post diffidens; patiens hodie, cras ejuians; nunc pallens, rubens, currens, sedens, claudicans; tremens, &c.

1765. Sua cuique calamitas praecipua.

1766. Cn. Graecinus.

1767. Epist. 9. l. 7. Miser est qui se beatissimum non judicat, licet imperet mundo non est beatus, qui se non putat: quid enim refert qualis status tuus sit, si tibi videtur malus.

1768. Hor. ep. 1. l. 4.

1769. Hor. Ser. 1. Sat. 1.

1770. Lib. de curat. graec. affect. cap. 6. de provident. Multis nihil placet atque adeo et divitias damnant, et paupertatem, de morbis expostulant, bene valentes graviter ferunt, atque ut semel dicam, nihil eos delectat, &c.

1771. Vix ultius gentis, aetatis, ordinis, hominem invenies cujus felicitatem fortunae Metelli compares, Vol. 1.

1772. P. Crassus Mutianus, quinque habuisse dicitur rerum bonarum maxima, quod esset ditissimus, quod esset nobilissimus, eloquentissimus, Jurisconsultissimus, Pontifex maximus.

1773. Lib. 7. Regis filia, Regis uxor, Regis mater.

1774. Qui nihil unquam mali aut dixit, aut fecit, aut sensit, qui bene semper fecit, quod aliter facere non potuit.

1775. Solomon. Eccles. 1. 14.

1776. Hor. Art. Poet.

1777. Jovius, vita ejus.

1778. 2 Sam. xii. 31.

1779. Boethius, lib. 1. Met. Met. 1.

1780. Omnes hic aut captantur, aut captant: aut cadavera quae lacerantur, aut corvi qui lacterant. Petron.

1781. Homo omne monstrum est, ille nam susperat feras, luposque et ursos pectore obscuro tegit. Hens.

1782. Quod Paterculus de populo Romano durante bello Punico per annos 115, aut bellum inter eos, aut belli praeparatio, aut infida pax, idem ego de mundi accolis.

1783. Theocritus Edyll. 15.

1784. Qui sedet in mensa, non meminit sibi otioso ministrare negotiosos, edenti esurientes, bibenti sitientes, &c.

1785. Quando in adolescentia sua ipsi vixerint, lautius et liberius voluptates suas expleverint, illi gnatis impenunt duriores continentiae leges.

1786. Lugubris Ate luctuque fero Regum tumidas obsidet arces. Res est inquieta felicitas.

1787. Plus aloes quam mellis habet. Non humi jacentem tolleres. Valer. l. 7. c. 3.

1788. Non diadema aspicias, sed vitam afflictione refertam, non catervas satellitum, sed curarum multitudinem.

1789. As Plutarch relateth.

1790. Sect. 2. memb. 4. subsect. 6.

1791. Stercus et urina, medicorum fercula prima.

1792. Nihil lucrantur, nisi admodum mentiendo. Tull. Offic.

1793. Hor. l. 2. od. 1.

1794. Rarus felix idemque senex. Seneca in Her. aeteo.

1795. Omitto aegros, exules, mendicos, quos nemo audet felices dicere. Card. lib. 8. c. 46. de rer. var.

1796. Spretaeque injuria formae.

1797. Hor.

1798. Attenuant vigiles corpus miserabile curae.

1799. Plautus.

1800. Haec quae crines evellit, aerumna.

1801. Optimum non nasci, aut cito mori.

1802. Bonae si rectam rationem sequuntur, malae si exorbitant.

1803. Tho. Buovie. Prob. 18.

1804. Molam asinariam.

1805. Tract. de Inter. c. 92.

1806. Circa quamlibet rem mundi haec passio fieri potest, quae superflue diligatur. Tract. 15. c. 17.

1807. Ferventius desiderium.

1808. Imprimis vero Appetitus, &c. 3. de alien. ment.

1809. Conf. l. c. 29.

1810. Per diversa loca vagor, nullo temporis momento quiesco, talis et talis esse cupio, illud atque illud habere desidero.

1811. Ambros. l. 3. super Lucam. aerugo animae.

1812. Nihil animum cruciat, nihil molestius inquietat, secretum virus, pestis occulta, &c. epist. 126.

1813. Ep. 88.

1814. Nihil infelicius his, quantus iis timor, quanta dubitatio, quantus conatus, quanta solicitudo, nulla illis a molestiis vacua hora.

1815. Semper attonitus, semper pavidus quid dicat, faciatve: ne displiceat humilitatem simulat, honestatem mentitur.

1816. Cypr. Prolog. ad ser. To. 2. cunctos honorat, universis inclinat, subsequitur, obsequitur, frequentat curias, visitat, optimates amplexatur, applaudit, adulatur: per fas et nefas e latebris, in omnem gradum ubi aditus patet se integrit, discurrit.

1817. Turbae cogit ambitio regem inservire, ut Homerus Agamemnonmem querentem inducit.

1818. Plutarchus. Quin convivemur, et in otio nos oblectemur, quoniam in promptu id nobis sit, &c.

1819. Jovius hist. l. 1. vir singulari prudentia, sed profunda ambitione, ad exitium Italae natus.

1820. Ut hedera arbori adhaeret, sic ambitio, &c.

1821. Lib. 3. de contemptu rerum fortuitarum. Magno conatu et impetu moventur, super eodem centro rotati, non proficiunt, nec ad finem perveniunt.

1822. Vita Pyrrhi.

1823. Ambitio in insaniam facile delabitur, si excedat. Patritius, l. 4. tit. 20. de regis instit.

1824. Lib. 5. de rep. cap. 1.

1825. Imprimis vero appetitus, seu concupiscentia nimia rei alicujus, honestae vel inhonestae, phantasiam laedunt; unde multi ambitiosi, philauti, irati, avari, insani, &c. Felix Plater, l. 3. de mentis alien.

1826. Aulica vita colluvies ambitionis, cupiditatis, simulationis, imposturae, fraudis, invidiae, superbiae Titannicae diversorium aula, et commune conventiculum assentandi artificum, &c. Budaeus de asse. lib. 5.

1827. In his Aphor.

1828. Plautus Curcul. Act. 4. Sce. 1.

1829. Tom. 2. Si examines, omnes miseriae causas vel a furioso contendendi studio, vel ab injusta cupiditate, origine traxisse scies. Idem fere Chrysostomus com. in c. 6. ad Roman. ser. 11.

1830. Cap. 4. 1.

1831. Ut sit iniquus in deum, in proximum, in seipsum.

1832. Si vero, Crateva, inter caeteras herbarum radices, avaritiae radicem secare posses amaram, ut nullae reliquiae essent, probe scito, &c.

1833. Cap. 6. Dietae salutis: avaritia est amor immoderatus pecuniae vel acquirendae, vel retinendae.

1834. Ferum profecto dirumque ulcus animi, remediis non cedens medendo exasperatur.

1835. Malus est morbus maleque afficit avaritia siquidem censeo, &c. avaritia difficilius curatur quam insania: quoniam hac omnes fere medici laborant. Hib. ep. Abderit.

1836. Qua re non es lassus? lucrum faciendo: quid maxime delectabile? lucrari.

1837. Extremos currit mercator ad Indos. Hor.

1838. Hom. 2. aliud avarus aliud dives.

1839. Divitiae ut spinae animum hominis timoribus, solicitudinibus, angoribus mirifice pungunt, vexant, cruciant. Greg. in hom.

1840. Epist. ad Donat. cap. 2.

1841. Lib. 9. ep. 30.

1842. Lib. 9. cap. 4. insulae rex titulo, sed animopecuniae miserabile mancipium.

1843. Hor. 10. lib. 1.

1844. Danda est hellebori multo pars maxima avaris.

1845. Luke. xii. 20. Stulte, hac nocte eripiam animam tuam.

1846. Opes quidem mortalibus sunt dementia Theog.

1847. Ed. 2. lib. 2. Exonerare cum se possit et relevare ponderibus pergit magis fortunis augentibus pertinaciter incubare.

1848. Non amicis, non liberis, non ipsi sibi quidquam impertit, possidet ad hoc tantum, ne possidere alteri liceat, &c. Hieron. ad Paulin. tam deest quod habet quam quod non habet.

1849. Epist. 2. lib. 2. Suspirat in convivio, bibat licet gemmis et toro molliore marcidum corpus condiderit, vigilat in pluma.

1850. Angustatur ex abundantia, contristatur ex opulentia, infelix praesentibus bonis, infelicior in futuris.

1851. Illorum cogitatio nunquam cessat qui pecunias supplere diligunt. Guianer. tract. 15. c. 17.

1852. Hor. 3. Od. 24. Quo plus sunt potae, plus sitiunter aquae.

1853. Hor. l. 2. Sat. 6. O si angulus ille proximus accedat, qui nunc deformat agellum.

1854. Lib. 3. de lib. arbit. Immoritur studiis, et amore senescit habendi.

1855. Avarus vir inferno est similis, &c. modum non habet, hoc egentior quo plura habet.

1856. Erasm. Adag. chil. 3. cent. 7. pro. 72 Nulli fidentes omnium formidant opes, ideo pavidum malum vocat Euripides: metuunt tempestates ob frumentum, amicos ne rogent, inimicos ne laedant, fures ne rapiant, bellum timent, pacem timent, summos, medios, infinos.

1857. Hall Char.

1858. Agellius, lib. 3. cap. 1. interdum eo sceleris perveniunt ob lucrum, ut vitam propriam commutent.

1859. Lib. 7. cap. 6.

1860. Omnes perpetuo morbo agitantur, suspicatur omnes timidus sibique ob aurum insidiari putat, nunquam quiescens, Plin. Prooem. lib. 14.

1861. Cap. 18. in lecto jacens interrogat uxorem an arcam probe clausit, an capsula, &c. E lecto surgens nudus et absque calceis, accensa lucerna omnia obiens et lustrans, et vix somno indulgens.

1862. Curis extenuatus, vigilans et secum supputans.

1863. Cave quenquam alienum in aedes intromiseris. Ignem extinqui volo, ne causae quidquam sit quod te quisquam quaeritet. Si bona fortuna veniat ne intromiseris; Occlude sis fores ambobus pessulis. Discrutior animi quia domo abeundum est mihi: Nimis hercule invitus abeo, nec quid agam scio.

1864. Ploras aquam profundere, &c. periit dum fumus de tigillo exit foras.

1865. Juv. Sat. 14.

1866. Ventrocosus, nudus, pallidus, laeva pudorem occultans, dextra siepsum strangulans, occurit autem exeunti poenitentia his miserum conficiens, &c.

1867. Luke XV.

1868. Boethius.

1869. In Oeconom. Quid si nunc ostendam eos qui magna vi argenti domus inutiles aedificant, inquit Socrates.

1870. Sarisburiensis Polycrat. l. 1. c. 14. venatores omnes adhuc institutionem redolent centaurorum. Raro invenitur quisquam eorum modestus et gravis, raro continens, et ut credo sobrius unquam.

1871. Pancirol. Tit. 23. avolant opes cum accipitre.

1872. Insignis venatorum stultitia, et supervacania cura eorum, qui dum nimium venationi insistunt, ipsi abjecta omni humanitate in feras degenerant, ut Acteon, &c.

1873. Sabin. in Ovid. Metamor.

1874. Agrippa de vanit. scient. Insanum venandi studium, dum a novalibus arcentur agricolae subtrahunt praedia rusticis, agricolonis praecluduntur sylvae et prata pastoribus ut augeantur pascua feris.—Majestatis reus agricola si gustarit.

1875. A novalibus suis arcentur agricolae, dum ferae habeant vagandi libertatem: istis, ut pascua augeantur, praedia subtrahuntur, &c. Sarisburiensis.

1876. Feris quam hominibus aequiores. Cambd. de Guil. Conq. qui 36 Ecclesias matrices depopulatus est ad forestam novam. Mat. Paris.

1877. Tom. 2. de vitis illustrium, l. 4. de vit. Leon. 10.

1878. Venationibus adeo perdite studebat et aucupiis.

1879. Aut infeliciter venatus tam impatiens inde, ut summos saepe viros acerbissimis contumeliis oneraret, et incredibile est quali vultus animique habitu dolorem iracundiamque praeferret, &c.

1880. Unicuique autem hoc a natura insitum est, ut doleat sicubi erraverit aut deceptus sit.

1881. Juven. Sat. 8. Nec enim loculis comitan tibus itur, ad casum tabulae, posita sed luditur arca Leinnius instit. ca. 44. mendaciorum quidem, et perjuriorum et paupertatis mater est alea, nullam habens patrimonii reverentiam, quum illud effuderit, sensim in furta delabitur et rapinas. Saris, polycrat. l. 1. c. 5.

1882. Damhoderus.

1883. Dan. Souter.

1884. Petrar. dial. 27.

1885. Salust.

1886. Tom. 3 Ser. de Allea.

1887. Plutus in Aristop. calls all such gamesters madmen. Si in insanum hominem contigero. Spontaneum ad se trahunt furorem, et os, et nares et oculos rivos faciunt furoris et diversoria, Chrys. hom. 17.

1888. Pascasius Justus l. 1. de alea.

1889. Seneca.

1890. Hall.

1891. In Sat. 11. Sed deficiente crumena: et crescente gula, quis te manet exitus—rebus in ventrem mersis.

1892. Spartian. Adriano.

1893. Alex. ab. Alex. lib. 6. c. 10. Idem Gerbelius, lib. 5. Grae. disc.

1894. Fines Moris.

1895. Justinian in Digestis.

1896. Persius Sat. 5. “One indulges in wine, another the die consumes, a third is decomposed by venery.”

1897. Poculum quasi sinus in quo saepe naufragium faciunt, jactura tum pecuniae tum mentis Erasm. in Prov. calicum remiges. chil. 4. cent. 7. Pro. 41.

1898. Ser. 33. ad frat. in Eremo.

1899. Liberae unius horae insaniam aeterno temporis taedio pensant.

1900. Menander.

1901. Prov. 5.

1902. Merlin, cocc. “That momentary pleasure blots out the eternal glory of a heavenly life.”.

1903. Hor.

1904. Sagitta quae animam penetrat, leviter penetrat, sed non leve infligit vulnus sup. cant.

1905. Qui omnem pecuniarum contemptum habent, et nulli imaginationis totius munsi se immiscuerint, et tyrannicas corporis concupiscentias sustinuerint hi multoties capti a vana gloria omnia perdiderunt.

1906. Hac correpti non cogitant de medela.

1907. Dii talem a terris avertite pestem.

1908. Ep ad Eustochium, de custod. virgin.

1909. Lyps. Ep. ad Bonciarium.

1910. Ep. lib. 9. Omnia tua scripta pulcherrima existimo, maxime tamen illa, quae de nobis.

1911. Exprimere non possum quam sit jucundum, &c.

1912. Hierom. et licet nos indignos dicimus et calidus rubor ora perfundat, attamen ad laudem suam intrinsecus animae laetantur.

1913. Thesaur. Theo.

1914. Nec enim mihi cornea fibra est. Per.

1915. E manibus illis, Nascentur violae. Pers. 1. Sat.

1916. Omnia enim nostra, supra modum placent.

1917. Fab. l. 10. c. 3. Ridentur mala componunt carmina, verum gaudent scribentes, et se venerantur, et ultra. Si taceas laudant, quicquid scripsere beati. Hor. ep. 2. l. 2.

1918. Luke xviii. 10.

1919. De meliore luto finxit praecordia Titan.

1920. Auson. sap. Chil. 3. cent. 10. pro. 97.

1921. Qui se crederet neminem ulla u re praestantiorem.

1922. Tanto fastu scripsit, ut Alexandri gesta inferiora scriptis suis existimaret, Io. Vossius lib. 1. cap. 9. de hist.

1923. Plutarch. vie. Catonis.

1924. Nemo unquam Poeta aut Orator, qui quenquam se meliorem arbitraretur.

1925. Consol. ad Pammachium mundi Philosophus, gloriae animal, et popularis aurae et rumorum venale mancipium.

1926. Epist. 5. Capitoni suo Diebus ac noctibus, hoc solum cogito si qua me possum levare humo. Id voto meo sufficit, &c.

1927. Tullius.

1928. Ut nomen meum scriptis, tuis illustretur. Inquies animus studio aeternitatis, noctes et dies angebatur. Hensius forat. uneb. de Scal.

1929. Hor. art. Poet.

1930. Od. Vit. l. 3. Jamque opus exegi. Vade liber felix Palingen. lib. 18.

1931. In lib. 8.

1932. De ponte dejicere.

1933. Sueton. lib. degram.

1934. Nihil libenter audiunt, nisi laudes suas.

1935. Epis. 56. Nihil aliud dies noctesque cogitant nisi ut in studiis suis laudentur ab hominibus.

1936. Quae major dementia aut dici, aut excogitari potest, quam sic ob gloriam cruciari? Insaniam istam domine longe fac a me. Austin. cons. lib. 10. cap. 37.

1937. “As Camelus in the novel, who lost his ears while he was looking for a pair of horns.”

1938. Mart. l. 5. 51.

1939. Hor. Sat. 1. l. 2.

1940. Lib. cont. Philos. cap. 1.

1941. Tul. som. Scip.

1942. Boethius.

1943. Putean. Cisalp. hist. lib. 1.

1944. Plutarch. Lycurgo.

1945. Epist. 13. Illud te admoneo, ne eorum more facias, qui non proficere, sed conspici cupiunt, quae in habitu tuo, aut genere vitae notabilia sunt. Asperum cultum et vitiosum caput, negligentiorem barbam, indictum argento odium, cubile humi positum, et quicquid ad laudem perversa via sequitur evita.

1946. Per.

1947. Quis vero tam bene modulo suo metiri se novit, ut eum assiduae et immodicae laudationes non moveant? Hen. Steph.

1948. Mart.

1949. Stroza. “If you will accept divine honours, we will willingly erect and consecrate altars to you.”

1950. Justin.

1951. Livius. Gloria tantum elatus, non ira, in medios hostes irruere, quod completis muris conspici se pugnantem, a muro spectantibus, egregium ducebat.

1952. “Applauded virtue grows apace, and glory includes within it an immense impulse.”

1953. I demens, et suevas curre per Alpes, Aude Aliquid, &c. ut pueris placeas, et declamatio fias. Juv. Sat. 10.

1954. In moriae Encom.

1955. Juvenal. Sat. 4.

1956. “There is nothing which overlauded power will not presume to imagine of itself.”

1957. Sueton. c. 12. in Domitiano.

1958. Brisonius.

1959. Antonius ab assentatoribus evectus Librum se patrem apellari jussit, et pro deo se venditavit redimitus hedera, et corona velatus aurea, et thyrsum tenens, cothurnisque succinctus curru velut Liber pater vectus est Alexandriae. Pater. vol. post.

1960. Minervae nuptias ambit, tanto furore percitus, ut satellites mitteret ad videndum num dea in thalamis venisset, &c.

1961. Aelian. li. 12.

1962. De mentis alienat. cap. 3.

1963. Sequiturque superbia formam. Livius li. 11. Oraculum est, vivida saepe ingenia, luxuriare hac et evanescere multosque sensum penitus amisisse. Homines intuentur, ac si ipsi non essent homines.

1964. Galeus de rubeis, civis noster faber ferrarius, ob inventionem instrumenti Cocleae olim Archimedis dicti, prae laetitia insanivit.

1965. Insania postmodum correptus, ob nimiam inde arrogantiam.

1966. Bene ferre magnam disce fortunam Hor. Fortunam reverenter habe, quicunque repente Dives ab exili progrediere loco. Ausonius.

1967. Processit squalidus et submissus, ut hesterni Diei gaudium intemperans hodie castigaret.

1968. Uxor Hen. 8.

1969. Neutrius se fortunae extremum libenter experturam dixit: sed si necessitas alterius subinde imponeretur, optare se difficilem et adversam: quod in hac nulli unquam defuit solatium, in altera multis consilium, &c. Lod. Vives.

1970. Peculiaris furor, qui ex literis fit.

1971. Nihil magis auget, ac assidua studia, et profundae cogitationes.

1972. Non desunt, qui ex jugi studio, et intempestiva lucubratione, huc devenerunt, hi prae caeteris enim plerunque melancholia solent infestari.

1973. Study is a continual and earnest meditation, applied to something with great desire. Tully.

1974. Et illi qui sunt subtilis ingenii, et multae praemeditationis, de facili incidunt in melancholiam.

1975. Ob studiorum solicitudinem lib. 5. Tit. 5.

1976. Gaspar Ens Thesaur Polit. Apoteles. 31. Graecis hanc pestem relinquite quae dubium non est, quin brevi omnem iis vigorem ereptura Martiosque spiritus exhaustura sit; Ut ad arma tractanda plane inhabiles futuri sint.

1977. Knoles Turk. Hist.

1978. Acts, xxvi. 24.

1979. Nimiis studiis melancholicus evasit, dicens se Biblium in capite habere.

1980. Cur melancholia assidua, crebrisque deliramentis vexentur eorum animi ut desipere cogantur.

1981. Solers quilibet artifex instrumenta sua diligentissime curat, penicellos pictor; malleos incudesque faber ferrarius; miles equos, arma venator, auceps aves, et canes, Cytharam Cytharaedus, &c. soli musarum mystae tam negligentes sunt, ut instrumentum illud quo mundum universum metiri solent, spiritum scilicet, penitus negligere videantur.

1982. Arcus et arma tibi non sunt imitanda Dianae. Si nunquam cesses tendere mollis erit. Ovid.

1983. Ephemer.

1984. Contemplatio cerebrum exsiccat et extinguit calorem naturalem, unde cerebrum frigidum et siccum evadit quod est melancholicum. Accedit ad hoc, quod natura in contemplatione, cerebro prorsus cordique intenta, stomachum heparque destituit, unde ex alimentis male coctis, sanguis crassus et niger efficitur, dum nimio otio membrorum superflui vapores non exhalant.

1985. Cerebrum exsiccatur, corpora sensim gracilescunt.

1986. Studiosi sunt Cacectici et nunquam bene colorati, propter debilitatem digestivae facultatis, multiplicantur in iis superfluitates. Jo. Voschius parte 2. cap. 5. de peste.

1987. Nullus mihi per otium dies exit, partem noctis studiis dedico, non vero somno, sed oculos vigilia fatigatos cadentesque, in operam detineo.

1988. Johannes Hanuschias Bohemus. nat. 1516. eruditus vir, nimiis studiis in Phrenesin incidit. Montanus instances in a Frenchman of Tolosa.

1989. Cardinalis Caecius; ob laborem, vigiliam, et diuturna studia factus Melancholicus.

1990. Perls. Sat. 3. They cannot fiddle; but, as Themistocles said, he could make a small town become a great city.

1991. Perls. Sat.

1992. Ingenium sibi quod vanas desumpsit Athenas et septem studiis annos dedit, insenuitque. Libris et curis statua taciturnius exit, Plerunque et risu populum quatit, Hor. ep. 1. lib. 2.

1993. Translated by M. B. Holiday.

1994. Thomas rubore confusus dixit se de argumento cogitasse.

1995. Plutarch. vita Marcelli, Nec sensit urbem captam, nec milites in domum irruentes, adeo intentus studiis, &c.

1996. Sub Furiae larva circumivit urbem, dictitans se exploratorem ab inferis venisse, delaturum daemonibus mortalium pecata.

1997. Petronius. Ego arbitror in scholis stultissimos fieri, quia nihil eorum quae in usu habemus aut audiunt aut vident.

1998. Novi meis diebus, plerosque studiis literarum deditos, qui disciplinis admodum abundabant, sed si nihil civilitatis habent, nec rem publ. nec domesticam regere norant. Stupuit Paglarensis et furti vilicum accusavit, qui suem foetam undecim pocellos, asinam unum duntaxat pullam enixam retulerat.

1999. Lib. 1. Epist. 3. Adhuc scholasticus tantum est; quo genere hominum, nihil aut est simplicius, aut sincerius aut melius.

2000. Jure privilegiandi, qui ob commune bonum abbreviant sibi vitam.

2001. Virg. 6. Aen.

2002. Plutarch, vita ejus. Certum agricolationis lucrum, &c.

2003. Quotannis fiunt consules et proconsules. Rex et Poeta quotannis non nascitur.

2004. Mat. 21.

2005. Hor. epis. 20. l. 1.

2006. Lib 1. de contem. amor.

2007. Satyricon.

2008. Juv, Sat. 5.

2009. Ars colit astra.

2010. Aldrovandus de Avibus. l. 12. Gesner, &c.

2011. Literas habent queis sibi et fortunae suae maledicant. Sat. Menip.

2012. Lib. de libris Propriis fol. 24.

2013. Praefat translat. Plutarch.

2014. Polit. disput. laudibus extollunt eos ac si virtutibus pollerent quos ob infinita scelera potius vituperare oporteret.

2015. Or as horses know not their strength, they consider not their own worth.

2016. Plura ex Simonidis familiaritate Hieron consequutus est, quam ex Hieronis Simonides.

2017. Hor. lib. 4. od. 9.

2018. Inter inertes et Plebeios fere jacet, ultimum locum habens, nisi tot artis virtutisque insignia, turpiter, obnoxie, supparisitando fascibus subjecerit protervae insolentisque potentiae, Lib. I. de contempt. rerum fortuitarum.

2019. Buchanan. eleg. lib.

2020. In Satyricon. intrat senex, sed culta non ita speciosus, ut facile appararet eum hac nota literatum esse, quos divites odisse solent. Ego inquit Poeta sum: Quare ergo tam male vestitus es? Propter hoc ipsum; amor ingenii neminem unquam divitem fecit.

2021. Petronius Arbiter.

2022. Oppressus paupertate animus nihil eximium, aut sublime cogitare potest, amoenitates literarum, aut elegantiam, quoniam nihil praesidii in his ad vitae commodum videt, primo negligere, mox odisse incipit. Hens.

2023. Epistol. quaest. lib. 4. Ep. 21.

2024. Ciceron. dial. lib. 2.

2025. Epist. lib. 2.

2026. Ja. Dousa Epodon. lib. 2. car. 2.

2027. Plautus.

2028. Barc. Argenis lib. 3.

2029. Joh. Howson 4 Novembris 1597. the sermon was printed by Arnold Hartfield.

2030. Pers. Sat. 3.

2031. E lecto exsilientes, ad subitum tintinnabuli plausum quasi fulmine territi. I.

2032. Mart.

2033. Mart.

2034. Sat. Menip.

2035. Lib. 3. de cons.

2036. I had no money, I wanted impudence, I could not scramble, temporise, dissemble: non pranderet olus, &c. vis dicam, ad palpandum et adulandum penitus insulsus, recudi non possum, jam senior ut sim talis, et fingi nolo, utcunque male cedat in rem meam et obscurus inde delitescam.

2037. Vit. Crassi. nec facile judicare potest utrum pauperior cum primo ad Crassum, &c.

2038. Deum habent iratum, sibique mortem aeternam acquirunt, aliis miserabilem ruinam. Serrarius in Josuam, 7. Euripides.

2039. Nicephorus lib. 10. cap. 5.

2040. Lord Cook, in his Reports, second part, fol. 44.

2041. Euripides.

2042. Sir Henry Spelman, de non temerandis Ecclesiis.

2043. 1 Tim. 42.

2044. Hor.

2045. Primum locum apud omnes gentes habet patritius deorum cultus, et geniorum, nam hunc diutissime custodiunt, tam Graeci quam Barbari, &c.

2046. Tom. 1. de steril. trium annorum sub Elia sermone.

2047. Ovid. Fast.

2048. De male quaesitis vix gaudet tertius haeres.

2049. Strabo. lib. 4. Geog.

2050. Nihil facilius opes evertet, quam avaritia et fraude parta. Et si enim seram addas tali arcae et exteriore janua et vecte eam communias, intus tamen fraudem et avaritiam, &c. In 5. Corinth.

2051. Acad. cap. 7.

2052. Ars neminem habet inimicum praeter ignorantem.

2053. He that cannot dissemble cannot live.

2054. Epist. quest. lib. 4. epist. 21. Lipsius.

2055. Dr. King, in his last lecture on Jonah, sometime right reverend lord bishop of London.

2056. Quibus opes et otium, hi barbaro fastu literas contemnunt.

2057. Lucan. lib. 8.

2058. Spartian. Soliciti de rebus minis.

2059. Nicet. 1. Anal. Fumis lucubrationum sordebant.

2060. Grammaticis olim et dialecticis Jurisque Professoribus, qui specimen eruditionis dedissent eadem dignitatis insignia decreverunt Imperatores, quibus ornabant heroas. Erasm. ep. Jo. Fabio epis. Vien.

2061. Probus vir et Philosophus magis praestat inter alios homines, quam rex inclitus inter plebeios.

2062. Heinsius praefat. Poematum.

2063. Servile nomen Scholaris jam.

2064. Seneca.

2065. Haud facile emergunt, &c.

2066. Media quod noctis ab hora sedisti qua nemo faber, qua nemo sedebat, qui docet obliquo lanam deducere ferro: rara tamen merces. Juv. Sat. 7.

2067. Chil. 4. Cent. 1. adag. J.

2068. Had I done as others did, put myself forward, I might have haply been as great a man as many of my equals.

2069. Catullus, Juven.

2070. All our hopes and inducements to study are centred in Caesar alone.

2071. Nemo est quem non Phaebus hic noster, solo intuitu lubentiorem reddat.

2072. Panegyr.

2073. Virgil.

2074. Rarus enim ferme sensus communis in illa Fortuna. Juv. Sat. 8.

2075. Quis enim generosum dixerit hunc que Indignus genere, et praeclaro nomine tantum, Insignis. Juve. Sat. 8.

2076. I have often met with myself, and conferred with divers worthy gentlemen in the country, no whit inferior, if not to be preferred for divers kinds of learning to many of our academics.

2077. Ipse licet Musis venias comitatus Homere, Nil tamen attuleris, ibis Homere foras.

2078. Et legat historicos auctores, noverit omnes Tanquam ungues digitosque suos. Juv. Sat. 7.

2079. Juvenal.

2080. Tu vero licet Orpheus sis, saxa sono testudinis emolliens, nisi plumbea eorum corda, auri vel argenti malleo emollias, &c. Salisburiensis Policrat. lib. 5. c. 10.

2081. Juven. Sat. 7.

2082. Euge bene, no need, Dousa epod. lib. 2.—dos ipsa scientia sibique congiarium est.

2083. Quatuor ad portas Ecclesias itus ad omnes; sanguinis aut Simonis, praesulis atque Dei. Holcot.

2084. Lib. contra Gentiles de Babila martyre.

2085. Praescribunt, imperant, in ordinem cogunt, ingenium nostrum prout ipsis vicebitur, astriugunt et relaxant ut papilionem pueri aut bruchum filo demitturit, aut attrahunt, nos a libidine sua pendere aequum censentes. Heinsins.

2086. Joh. 5.

2087. Epist. lib. 2. Jam suffectus in locum demortui, protinus exortus est adversarius, &c. post multos labores, sumptus, &c.

2088. Jun. Acad. cap. 6.

2089. Accipiamus pecuniam, demittamus asinum ut apud Patavinos, Italos.

2090. Hos non ita pridem perstrinxi, in Philosophastro Commaedia latina, in Aede Christi Oxon, publice habita, Anno 1617. Feb. 16.

2091. Sat. Menip.

2092. 2 Cor. vii. 17.

2093. Comment. in Gal.

2094. Heinsius.

2095. Ecclesiast.

2096. Luth. in Gal.

2097. Pers. Sat. 2.

2098. Sallust.

2099. Sat. Menip.

2100. Budaeus de Asse, lib. 5.

2101. Lib. de rep. Gallorum.

2102. Campian.

2103. As for ourselves (for neither are we free from this fault) the same guilt, the same crime, may be objected against us: for it is through our fault, negligence, and avarice, that so many and such shameful corruptions occur in the church (both the temple and the Deity are offered for sale), that such sordidness is introduced, such impiety committed, such wickedness, such a mad gulf of wretchedness and irregularity—these I say arise from all our faults, but more particularly from ours of the University. We are the nursery in which those ills are bred with which the state is afflicted; we voluntarily introduce them, and are deserving of every opprobrium and suffering, since we do not afterwards encounter them according to our strength. For what better can we expect when so many poor, beggarly fellows, men of every order, are readily and without election, admitted to degrees? Who, if they can only commit to memory a few definitions and divisions, and pass the customary period in the study of logics, no matter with what effect, whatever sort they prove to be, idiots, triflers, idlers, gamblers, sots, sensualists,

——mere ciphers in the book of life
Like those who boldly woo'd Ulysses' wife;
Born to consume the fruits of earth: in truth,
As vain and idle as Pheacia's youth;

only let them have passed the stipulated period in the University, and professed themselves collegians: either for the sake of profit, or through the influence of their friends, they obtain a presentation; nay, sometimes even accompanied by brilliant eulogies upon their morals and acquirements; and when they are about to take leave, they are honoured with the most flattering literary testimonials in their favour, by those who undoubtedly sustain a loss of reputation in granting them. For doctors and professors (as an author says) are anxious about one thing only, viz., that out of their various callings they may promote their own advantage, and convert the public loss into their private gains. For our annual officers wish this only, that those who commence, whether they are taught or untaught is of no moment, shall be sleek, fat, pigeons, worth the plucking. The Philosophastic are admitted to a degree in Arts, because they have no acquaintance with them. And they are desired to be wise men, because they are endowed with no wisdom, and bring no qualification for a degree, except the wish to have it. The Theologastic (only let them pay) thrice learned, are promoted to every academic honour. Hence it is that so many vile buffoons, so many idiots everywhere, placed in the twilight of letters, the mere ghosts of scholars, wanderers in the market place, vagrants, barbels, mushrooms, dolts, asses, a growling herd, with unwashed feet, break into the sacred precincts of theology, bringing nothing along with them but an impudent front, some vulgar trifles and foolish scholastic technicalities, unworthy of respect even at the crossing of the highways. This is the unworthy, vagrant, voluptuous race, fitter for the hog sty (haram) than the altar (aram), that basely prostitute divine literature; these are they who fill the pulpits, creep into the palaces of our nobility after all other prospects of existence fail them, owing to their imbecility of body and mind, and their being incapable of sustaining any other parts in the commonwealth; to this sacred refuge they fly, undertaking the office of the ministry, not from sincerity, but as St. Paul says, huckstering the word of God. Let not any one suppose that it is here intended to detract from those many exemplary men of which the Church of England may boast, learned, eminent, and of spotless fame, for they are more numerous in that than in any other church of Europe: nor from those most learned universities which constantly send forth men endued with every form of virtue. And these seminaries would produce a still greater number of inestimable scholars hereafter if sordidness did not obscure the splendid light, corruption interrupt, and certain truckling harpies and beggars envy them their usefulness. Nor can any one be so blind as not to perceive this—any so stolid as not to understand it—any so perverse as not to acknowledge how sacred Theology has been contaminated by those notorious idiots, and the celestial Muse treated with profanity. Vile and shameless souls (says Luther) for the sake of gain, like flies to a milk-pail, crowd round the tables of the nobility in expectation of a church living, any office, or honour, and flock into any public hall or city ready to accept of any employment that may offer. “A thing of wood and wires by others played.” Following the paste as the parrot, they stutter out anything in hopes of reward: obsequious parasites, says Erasmus, teach, say, write, admire, approve, contrary to their conviction, anything you please, not to benefit the people but to improve their own fortunes. They subscribe to any opinions and decisions contrary to the word of God, that they may not offend their patron, but retain the favour of the great, the applause of the multitude, and thereby acquire riches for themselves; for they approach Theology, not that they may perform a sacred duty, but make a fortune: nor to promote the interests of the church, but to pillage it: seeking, as Paul says, not the things which are of Jesus Christ, but what may be their own: not the treasure of their Lord, but the enrichment of themselves and their followers. Nor does this evil belong to those of humbler birth and fortunes only, it possesses the middle and higher ranks, bishops excepted. “O Pontiffs, tell the efficacy of gold in sacred matters!” Avarice often leads the highest men astray, and men, admirable in all other respects: these find a salvo for simony; and, striking against this rock of corruption, they do not shear but flay the flock; and, wherever they teem, plunder, exhaust, raze, making shipwreck of their reputation, if not of their souls also. Hence it appears that this malady did not flow from the humblest to the highest classes, but vice versa, so that the maxim is true although spoken in jest—“he bought first, therefore has the best right to sell.” For a Simoniac (that I may use the phraseology of Leo) has not received a favour; since he has not received one he does not possess one; and since he does not possess one he cannot confer one. So far indeed are some of those who are placed at the helm from promoting others, that they completely obstruct them, from a consciousness of the means by which themselves obtained the honour. For he who imagines that they emerged from their obscurity through their learning, is deceived; indeed, whoever supposes promotion to be the reward of genius, erudition, experience, probity, piety, and poetry (which formerly was the case, but nowadays is only promised) is evidently deranged. How or when this malady commenced, I shall not further inquire; but from these beginnings, this accumulation of vices, all her calamities and miseries have been brought upon the Church; hence such frequent acts of simony, complaints, fraud, impostures— from this one fountain spring all its conspicuous iniquities. I shall not press the question of ambition and courtly flattery, lest they may be chagrined about luxury, base examples of life, which offend the honest, wanton drinking parties, &c. Yet; hence is that academic squalor, the muses now look sad, since every low fellow ignorant of the arts, by those very arts rises, is promoted, and grows rich, distinguished by ambitious titles, and puffed up by his numerous honours; he just shows himself to the vulgar, and by his stately carriage displays a species of majesty, a remarkable solicitude, letting down a flowing beard, decked in a brilliant toga resplendent with purple, and respected also on account of the splendour of his household and number of his servants. There are certain statues placed in sacred edifices that seem to sink under their load, and almost to perspire, when in reality they are void of sensation, and do not contribute to the stony stability, so these men would wish to look like Atlases, when they are no better than statues of stone, insignificant scrubs, funguses, dolts, little different from stone. Meanwhile really learned men, endowed with all that can adorn a holy life, men who have endured the heat of mid-day, by some unjust lot obey these, dizzards, content probably with a miserable salary, known by honest appellations, humble, obscure, although eminently worthy, needy, leading a private life without honour, buried alive in some poor benefice, or incarcerated for ever in their college chambers, lying hid ingloriously. But I am unwilling to stir this sink any longer or any deeper; hence those tears, this melancholy habit of the muses; hence (that I may speak with Secellius) is it that religion is brought into disrepute and contempt, and the priesthood abject; (and since this is so, I must speak out and use a filthy witticism of the filthy) a foetid. crowd, poor, sordid, melancholy, miserable, despicable, contemptible.

2104. Proem lib. 2. Nulla ars constitui poset.

2105. Lib. 1. c. 19. de morborum causis. Quas declinare licet aut nulla necessitate utimur.

2106. Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu. Hor.

2107. Sicut valet ad fingendas corporis atque animi similitudines vis et natura seminis, sic quoque lactis proprietas. Neque id in hominibus solum, sed in pecudibus animadversum. Nam si ovium lacte hoedi, aut caprarum agni alerentur, constat fieri in his lanam duriorem, in illis capillum gigni severiorem.

2108. Adulta in ferarum persequatione ad miraculum usque sagax.

2109. Tam animal quodlibet quam homo, ab illa cujus lacte nutritur, naturam contrahit.

2110. Improba, informis, impudica, temulenta, nutrix, &c. quoniam in moribus efformandis magnam saepe partem igenium altricis et natura lactis tenet.

2111. Hircanaeque admorunt ubera Tigres, Virg.

2112. Lib. 2. de Caesaribus.

2113. Beda c. 27. l. 1 Eccles. hist.

2114. Ne insitivo lactis alimento degeneret corpus, et animus corrumpatur.

2115. Lib. 3. de civ. convers.

2116. Stephanus.

2117. To. 2. Nutrices non quasvis, sed maxime probas deligamus.

2118. Nutrix non sit lasciva aut temulenta. Hier.

2119. Prohibendum ne stolida lactet.

2120. Pers.

2121. Nutrices interdum matribus sunt meliores.

2122. Lib. de morbis capitis, cap. de mania; Haud postrema causa supputatur educatio, inter has mentis abalienationis causas. Injusta noverca.

2123. Lib. 2. cap. 4.

2124. Idem. Et quod maxime nocet, dum in teneris ita timent nihil conantur.

2125. “The pupil's faculties are perverted by the indiscretion of the master.”

2126. Praefat. ad Testam.

2127. Plus mentis paedagogico supercilio abstulit, quam unquam praeceptis suis sapientiae instillavit.

2128. Ter. Adel. 3. 4.

2129. Idem. Ac. 1. sc. 2. “Let him feast, drink, perfume himself at my expense: If he be in love, I shall supply him with money. Has he broken in the gates? they shall be repaired. Has he torn his garments? they shall be replaced. Let him do what he pleases, take, spend, waste, I am resolved to submit.”

2130. Camerarius em. 77. cent. 2. hath elegantly expressed it an emblem, perdit amando, &c.

2131. Prov. xiii. 24. “He that spareth the rod hates his son.”

2132. Lib. de consol. Tam Stulte pueros diligimus ut odisse potius videamur, illos non ad virtutem sed ad injuriam, non ad eruditionem sed ad luxum, non ad virtutem sed voluptatem educantes.

2133. Lib. 1. c. 3. Educatio altera natura, alterat animos et voluntatem, atque utinam (inquit) liberorum nostrorum mores non ipsi perderemus, quum infantiam statim deliciis solvimus: mollior ista educatio, quam indulgentiam vocamus, nervos omnes, et mentis et corporis frangit; fit ex his consuetudo, inde natura.

2134. Perinde agit ac siquis de calceo sit sollicitus, pedem nihil curet. Juven. Nil patri minus est quam filius.

2135. Lib. 3. de sapient: qui avaris paedagogis pueros alendos dant, vel clausos in coenobiis jejunare simul et sapere, nihil aliud agunt, nisi ut sint vel non sine stultitia eruditi, vel non integra vita sapientes.

2136. Terror et metus maxime ex improviso accedentes ita animum commovent, ut spiritus nunquam recuperent, gravioremque melancholiam terror facit, quam quae ab interna causa fit. Impressio tam fortis in spiritibus humoribusque cerebri, ut extracta tota sanguinea massa, aegre exprimatur, et haec horrenda species melancholiae frequenter oblata mihi, omnes exercens, viros, juvenes, senes.

2137. Tract. de melan. cap. 7. et 8. non ab intemperie, sed agitatione, dilatatione, contractione, motu spirituum.

2138. Lib. de fort. et virtut. Alex. praesertim ineunte periculo, ubi res prope adsunt terribiles.

2139. Fit a visione horrenda, revera apparente, vel per insomnia, Platerus.

2140. A painter's wife in Basil, 1600. Somniavit filium bello mortuum, inde Melancholica consolari noluit.

2141. Senec. Herc. Oet.

2142. Quarta pars comment. de Statu religionis in Gallia sub Carolo. 9. 1572.

2143. Ex occursu daemonum aliqui furore corripiuntur, et experientia notum est.

2144. Lib. 8. in Arcad.

2145. Lucret.

2146. Puellae extra urbem in prato concurrentes, &c. maesta et melancholica domum rediit per dies aliquot vexata, dum mortua est. Plater.

2147. Altera trans-Rhenana ingressa sepulchrum recens apertum, vidit cadaver, et domum subito reversa putavit eam vocare, post paucos dies obiit, proximo sepulchre collocata. Altera patibulum sero praeteriens, metuebat ne urbe exclusa illic pernoctaret, unde melancholica facta, per multos annos laboravit. Platerus.

2148. Subitus occursus, inopinata lectio.

2149. Lib. de auditione.

2150. Theod. Prodromus lib. 7. Amorum.

2151. Effuso cernens fugientes agmine turmas, Quis mea nunc inflat cornua Faunus ait. Alciat. embl. 122.

2152. Jud. 6. 19.

2153. Plutarchus vita ejus.

2154. In furorem cum sociis versus.

2155. Subitarius terrae motus.

2156. Caepit inde desipere cum dispendio sanitatis, inde adeo dementans, ut sibi ipsi mortem inferret.

2157. Historica relatio de rebus Japonicis Tract. 2. de legat, regis Chinensis, a Lodovico Frois Jesuita. A. 1596. Fuscini derepente tanta acris caligo et terraemotus, ut multi capite dolerent, plurimus cor moerore et melancholia obrueretur. Tantum fremitum edebat, ut tonitru fragorem imitari videretur, tantamque, &c. In urbe Sacai tam horrificus fuit, ut homines vix sui compotes essent a sensibus abalienati, moerore oppressi tam horrendo spectaculo, &c.

2158. Quum subit illius tristissima noctis Imago.

2159. Qui solo aspectu medicinae movebatur ad purgandum.

2160. Sicut viatores si ad saxum impegerint, aut nautae, memores sui casus, non ista modo quae offendunt, sed et similia horrent perpetuo et tremunt.

2161. Leviter volant graviter vulnerant. Bernardus.

2162. Ensis sauciat corpus, mentem sermo.

2163. Sciatis eum esse qui a nemine fere aevi sui magnate, non illustre stipendium habuit, ne mores ipsorum Satyris suis notaret. Gasp. Barthius praefat. parnodid.

2164. Jovius in vita ejus, gravissime tulit famosis libellis nomen suum ad Pasquilli statuam fuisse laceratum, decrevitque ideo statuam demoliri, &c.

2165. Plato, lib. 13. de legibus. Qui existimationem curant, poetas vereantur, quia magnam vim habent ad laudandum et vituperandum.

2166. Petulanti splene cachinno.

2167. Curial. lib. 2. Ea quorundam est inscitia, ut quoties loqui, toties mordere licere sibi putent.

2168. Ter. Eunuch.

2169. Hor. ser. lib. 2. Sat. 4. “Provided he can only excite laughter, he spares not his best friend.”

2170. Lib. 2.

2171. De orat.

2172. Laudando, et mira iis persuadendo.

2173. Et vana inflatus opinione, incredibilia ac ridenda quaedam Musices praecepta commentaretur, &c.

2174. Ut voces nudis parietibus illisae, suavius ac acutius resilirent.

2175. Immortalitati et gloriae suae prorsus invidentes.

2176. 2. 2 dae quaest 75. Irrisio mortale peccatum.

2177. Psal. xv. 3.

2178. Balthazar Castilio lib. 2. de aulico.

2179. De sermone lib. 4. cap. 3.

2180. Fol. 55. Galateus.

2181. Tully Tusc. quaest.

2182. “Every reproach uttered against one already condemned is mean-spirited.”

2183. Mart. lib. 1. epig. 35.

2184. Tales joci ab injuriis non possint discerni. Galateus fo. 55.

2185. Pybrac in his Quadraint 37.

2186. Ego hujus misera fatuitate et dementia conflictor. Tull. ad Attic li. 11.

2187. Miserum est aliena vivere quadra. Juv.

2188. Crambae bis coctae. Vitae me redde priori.

2189. Hor.

2190. De tranquil animae.

2191. Lib. 8.

2192. Tullius Lepido Fam. 10. 27.

2193. Boterus l. 1. polit. cap. 4.

2194. Laet. descrip. Americae.

2195. If there be any inhabitants.

2196. In Taxari. Interdiu quidem collum vinctum est, et manus constricta, noctuvero totum corpus vincitur, ad has miserias accidit corporis faetor, strepitus ejulantium, somni brevitas, haec omnia plane molesta et intolerabilia.

2197. In 9 Rhasis.

2198. William the Conqueror's eldest son.

2199. Salust. Romam triumpho ductus tandemque in carcerem conjectus, animi dolore periit.

2200. Camden in Wiltsh. miserum senem ita fame et calamitatibus in carcere fregit, inter mortis metum, et vitae tormenta, &c.

2201. Vies hodie.

2202. Seneca.

2203. Com. ad Hebraeos.

2204. Part. 2. Sect. 3. Memb. 3.

2205. Quem ut difficilem morbum pueris tradere formidamus. Plut.

2206. Lucan. l. 1.

2207. As in the silver mines at Friburgh in Germany. Fines Morison.

2208. Euripides.

2209. Tom. 4. dial. minore periculo Solem quam hunc defixis oculis licet intueri.

2210. Omnis enim res, virtus, fama, decus, divina, humanaque pulchris Divitiis parent. Hor. Ser. l. 2. Sat. 3. Clarus eris, fortis justus, sapiens, etiam rex. Et quicquid volet. Hor.

2211. Et genus, et formam, regina pecunia donat. Money adds spirits, courage, &c.

2212. Epist. ult. ad Atticum.

2213. Our young master, a fine towardly gentleman, God bless him, and hopeful; why? he is heir apparent to the right worshipful, to the right honourable, &c.

2214. O nummi, nummi: vobis hunc praestat honorem.

2215. Exinde sapere eum omnes dicimus, ac quisque fortunam habet. Plaut. Pseud.

2216. Aurea fortuna, principum cubiculis reponi solita. Julius Capitolinus vita Antonini.

2217. Petronius.

2218. Theologi opulentis adhaerent, Jurisperiti pecuniosis, literati nummosis, liberalibus artifices.

2219. Multi illum juvenes, multae petiere puellae.

2220. “He may have Danae to wife.”

2221. Dummodo sit dives barbarus, ille placet.

2222. Plut. in Lucullo, a rich chamber so called.

2223. Panis pane melior.

2224. Juv. Sat. 5.

2225. Hor. Sat. 5. lib. 2.

2226. Bohemus de Turcis et Bredenbach.

2227. Euphormio.

2228. Qui pecuniam habens, elati sunt animis, lofty spirits, brave men at arms; all rich men are generous, courageous, &c.

2229. Nummus ait pro me nubat Cornubia Romae.

2230. “A diadem is purchased with gold; silver opens the way to heaven; philosophy may be hired for a penny; money controls justice; one obolus satisfies a man of letters; precious metal procures health; wealth attaches friends.”

2231. Non fuit apud mortales ullum excellentius certamen, non inter celeres celerrimo, non inter robustos robustissimo, &c.

2232. Quicquid libet licet.

2233. Hor. Sat. 5. lib. 2.

2234. Cum moritur dives concurrunt undique cives: Pauperis ad funus vix est ex millibus unus.

2235. Et modo quid fuit ignoscat mihi genius tuus, noluisses de manu ejus nummos accipere.

2236. that wears silk, satin, velvet, and gold lace, must needs be a gentleman.

2237. Est sanguis utque spiritus pecunia mortalibus.

2238. Euripides.

2239. Xenophon. Cyropaed. l. 8.

2240. In tenui rara est facundia panno. Juv.

2241. Hor. “more worthless than rejected weeds.”

2242. Egere est offendere, et indigere scelestum esse. Sat. Menip.

2243. Plaut. act. 4.

2244. Nullum tam barbarum, tam vile munus est, quod non lubentissime obire velit gens vilissima.

2245. Lausius orat. in Hispaniam.

2246. Laet. descrip. Americiae.

2247. “Who daily faint beneath the burdens they are compelled to carry from place to place: for they carry and draw the loads which oxen and asses formerly used, &c.”

2248. Plautus.

2249. Leo. Afer. ca. ult. l. 1. edunt non ut bene vivant, sed ut fortiter laborent. Heinsius.

2250. Munster de rusticis Germaniae, Cosmog. cap. 27. lib. 3.

2251. Ter. Eunuch.

2252. Pauper paries factus, quem caniculae commingant.

2253. Lib. 1. cap ult.

2254. Deos omnes illis infensos diceres: tam pannosi, famefracti, tot assidue malis afficiuntur, tanquam pecora quibus splendor rationis emortuus.

2255. Peregrin. Hieros.

2256. Nihil omnino meliorem vitam degunt, quam ferae in silvis, jumenta in terris. Leo Afer.

2257. Bartholomeus a Casa.

2258. Ortelius in Helvetia. Qui habitant in Caesia valle ut plurimum latomi, in Oscella valle cultrorum fabri fumarii, in Vigetia sordidum genus hominum, quod repurgandis caminis victum parat.

2259. I write not this any ways to upbraid, or scoff at, or misuse poor men, but rather to condole and pity them by expressing, &c.

2260. Chremilus, act. 4. Plaut.

2261. Paupertas durum onus miseris mortalibus.

2262. Vexat censura columbas.

2263. Deux ace non possunt, et sixeinque solvere nolunt; Omnibus est notum quater tre solvere totum.

2264. Scandia, Africa, Lithuania.

2265. Montaigne, in his Essays, speaks of certain Indians in France, that being asked how they liked the country, wondered how a few rich men could keep so many poor men in subjection, that they did not cut their throats.

2266. Augustas animas animoso in pectore versans.

2267. “A narrow breast conceals a narrow soul.”

2268. Donatus vit. ejus.

2269. “Publius Scipio, Laelius and Furius, three of the most distinguished noblemen at that day in Rome, were of so little service to him, that he could scarcely procure a lodging through their patronage.”

2270. Prov. xix. 7. “Though he be instant, yet they will not.”

2271. Petronius.

2272. Non est qui doleat vicem, ut Petrus Christum, jurant se hominem non novisse.

2273. Ovid, in Trist.

2274. Horat.

2275. Ter. Eunuchus, act. 2.

2276. Quid quod materiam praebet causamque jocandi: Si toca sordida sit, Juv. Sat. 2.

2277. Hor.

2278. In Phaenis.

2279. Odyss. 17.

2280. Idem.

2281. Mantuan.

2282. “Since cruel fortune has made Sinon poor, she has made him vain and mendacious.”

2283. De Africa Lib. 1. cap. ult.

2284. 4. de legibus. furacissima paupertas, sacrilega, turbis, flagitiosa, omnium malorum opifex.

2285. Theognis.

2286. Dipnosophist lib. 12. Millies potius moriturum (si quis sibi mente constaret) quam tam vilis et aerumnosi victus communionem habere.

2287. Gasper Vilela Jesuita epist. Japon. lib.

2288. Mat. Riccius expedit. in Sinas lib. 1. c. 3.

2289. Vos Romani procreatos filios feris et canibus exponitis, nunc strangulatis vel in saxum eliditis, &c.

2290. Cosmog. 4. lib. cap. 22. vendunt liberos victu carentes tanquam pecora interdum et seipsos; ut apud divites saturentur cibis.

2291. Vel honorum desperatione vel malorum perpessione fracti el fatigati, plures violentas manus sibi inferunt.

2292. Hor.

2293. Ingenio poteram superas volitare per arces: Ut me pluma levat, sic grave mergit onus.

2294. Terent.

2295. Hor. Sat. 3. lib. 1.

2296. “They cannot easily rise in the world who are pinched by poverty at home.”

2297. Paschalius.

2298. Petronius.

2299. Herodotus vita ejus. Scaliger in poet. Potentiorum aedes ostratim adiens, aliquid accipiebat, canens carmina sua, concomitante eum puerorum choro.

2300. Plautus Ampl.

2301. Ter. Act. 4. Scen. 3. Adelph. Hegio.

2302. Donat. vita ejus.

2303. “Reduced to the greatest necessity, he withdrew from the gaze of the public to the most remote village in Greece.”

2304. Euripides.

2305. Plutarch, vita ejus.

2306. Vita Ter.

2307. Gomesius lib. 3. c. 21. de sale.

2308. Ter. Eunuch. Act. 2. Scen. 2.

2309. Liv. dec. 9. l. 2.

2310. Comineus.

2311. He that hath 5l. per annum coming in more than others, scorns him that has less, and is a better man.

2312. Prov. xxx. 8.

2313. De anima, cap. de maerore.

2314. Lib. 12. epist.

2315. “Oh sweet offspring; oh my very blood; oh tender flower, &c.”

2316. Vir. 4. Aen.

2317. Patres mortuos coram astantes et filios, &c. Marcellus Donatus.

2318. Epist. lib. 2. Virginium video audio defunctum cogito, alloquor.

2319. Calphurnius Graecus. “Without thee, ah! wretched me, the lillies lose their whiteness, the roses become pallid, the hyacinth forgets to blush neither the myrtle nor the laurel retains its odours.”

2320. Chaucer.

2321. Praefat. lib. 6.

2322. Lib. de obitu Satyri fratris.

2323. Ovid. Met.

2324. Plut. vita ejus.

2325. Nobilis matrona melancholica ob mortem mariti.

2326. Ex matris obitu in desperationem incidit.

2327. Mathias a Michou. Boter. Amphitheat.

2328. Lo. Vertoman. M. Polus Venetus lib. 1. cap. 54. perimunt eos quos in via obvios habent, dicentes, Ite, et domino nostro regi servile in alia vita. Nec tam in homines insaniunt sed in equos, &c.

2329. Vita ejus.

2330. Lib. 4. vitae ejus, auream aetatem condiderat ad humani generis salutem quum nos statim ab optimi principis excessu. vere ferream, pateremur, famem, pestem, &c.

2331. Lib. 5. de asse.

2332. Maph. “They became fallen in feelings, as the great forest laments its fallen leaves.”

2333. Ortelius Itinerario: ob annum integrum a cantu, tripudiis et saltationibus tota civitas abstinere jubetur.

2334. Virg.

2335. See Barletius de vita et ob. Scanderbeg. lib. 13. hist.

2336. Mat. Paris.

2337. Juvenalis.

2338. Multi qui res amatas perdiderant, ut filios, opes, non sperantes recuperare, propter assiduam talium considerationem melancholici fiunt, ut ipse vidi.

2339. Stanihurstus Hib. Hist.

2340. Cap. 3. Melancholia semper venit ab jacturam pecuniae, victoriae, repulsam, mortem liberorum, quibus longo post tempore animus torquetur, et a dispositione sit habitus.

2341. Consil. 26.

2342. Nubrigensis.

2343. Epig. 22.

2344. Lib. 8. Venet. hist.

2345. Templa ornamentis nudata, spoliata, in stabula equorum et asinorum versa, &c. Insulae humi conculcatae, peditae, &c.

2346. In oculis maritorum dilectissimae conjuges ab Hispanorum lixis constupratae sunt. Filiae magnatum thoris destinatae, &c.

2347. Ita fastu ante unum mensem turgida civitas, et cacuminibos coelum pulsare visa, ad inferos usque paucis diebus dejecta.

2348. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 3. fear from ominous accidents, destinies foretold.

2349. Accersunt sibi malum.

2350. Si non observemus, nihil valent. Polidor.

2351. Consil. 26. l. 2.

2352. Harm watch harm catch.

2353. Geor. Bucha.

2354. Juvenis solicitus de futuris frustra, factus melancholicus.

2355. Pausanius in Achaicis lib. 7. Ubi omnium eventus dignoscuntur. Speculum tenui suspensum funiculo demittunt: et ad Cyaneas petras ad Lycicae fontes, &c.

2356. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3.

2357. Timendo praeoccupat, quod vitat, ultro provocatque quod fugit, gaudetque moerens et lubens miser fuit. Heinsius Austriac.

2358. “Must I be deprived of this life,—of those possessions?”

2359. Tom. 4. dial. 8 Cataplo. Auri puri mille talenta, me hodie tibi daturum promitto, &c.

2360. Ibidem. Hei mihi quae relinquenda praedia? quam fertiles agri! &c.

2361. Adrian.

2362. Industria superflua circa res inutiles.

2363. Flavae secreta Minervae ut viderat Aglauros. Ov. Met. 2.

2364. Contra Philos. cap. 61.

2365. Mat. Paris.

2366. Seneca.

2367. Jos. Scaliger in Gnomit. “To profess a disinclination for that knowledge which is beyond our reach, is pedantic ignorance.”

2368. “A virtuous woman is the crown of her husband.” Prov. xii. 4. “but she,” &c. &c.

2369. Lib. 17. epist. 105.

2370. Titionatur, candelabratur, &c.

2371. Daniel in Rosamund.

2372. Chalinorus lib. 9. de repub. Angl.

2373. Elegans virgo invita cuidam e nostratibus nupsit, &c.

2374. Prov.

2375. De increm. urb. lib. 3. c. 3. tanquam diro mucrone confossi, his nulla requies, nulla delectatio, solicitudine, gemitu, furore, desperatione, timore, tanquam ad perpetuam aerumnam infeliciter rapti.

2376. Humfredus Llwyd epist. ad Abrahamum Ortelium. M. Vaughan in his Golden Fleece. Litibus et controversiis usque ad omnium bonorum consumptionem contendunt.

2377. Spretaeque injuria formae.

2378. Quaeque repulsa gravis.

2379. Lib. 36. c. 5.

2380. Nihil aeque amarum, quam diu pendere: quidam aequiore animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Seneca cap. 3. lib. 2. de Den. Virg. Plater observat. lib. 1.

2381. Turpe relinqui est, Hor.

2382. Scimus enim generosas naturas, nulla re citius moveri, aut gravius affici quam contemptu ac despicientia.

2383. At Atticum epist. lib. 12.

2384. Epist. ad Brutum.

2385. In Phaeniss.

2386. In laudem calvit.

2387. Ovid.

2388. E Cret.

2389. Hor. Car. Lib. 3. Ode. 27.

2390. Hist. lib. 6.

2391. Non mihi si centum linguae sint, oraque centum. Omnia causarum percurrere nomina possem.

2392. Celius l. 17. cap. 2.

2393. Ita mente exagitati sunt, ut in triremi se constitutos putarent, marique vadabundo tempestate jactatos, proinde naufragium veriti, egestis undique rebus vasa omnia in viam e fenestris, seu in mare praecipitarunt: postridie, &c.

2394. Aram vobis servatoribus diis erigemus.

2395. Lib. de gemmis.

2396. Quae gestatae infelicem et tristem reddunt, curas augent, corpus siccant, somnum minuunt.

2397. Ad unum die mente alienatus.

2398. Part. 1. Sect. 2. Subsect. 3.

2399. Juven. Sat. 3.

2400. Intus bestiae minutae multae necant. Numquid minutissima sunt grana arenae? sed si arena amplius in navem mittatur, mergit illam; quam minutae guttae, pluviae? et tamen implent flumina, domus ejiciunt, timenda ergo ruina multiuidinis, si non magnitudinis.

2401. Mores sequuntur temperaturam corporis.

2402. Scintillae latent in corporibus.

2403. Gal. 5.

2404. Sicut ex animi afflictionibus corpus languescit: sic ex corporis vitiis, et morborum plerisque cruciatibus animum videmus hebetari, Galenus.

2405. Lib. 1. c. 16.

2406. Corporis itidem morbi animam per consensum, a lege consortii afficiunt, et quanquam objecta multos motus turbulentos in homine concitet, praecipua tamen causa in corde et humoribus spiritibusque consistit, &c.

2407. Hor. Vide ante.

2408. Humores pravi mentum obnubilant.

2409. Hic humor vel a partis intemperie generatur vel relinquitur post inflammationes, vel crassior in venis conclusus vel torpidus malignam qualitatem contrabit.

2410. Saepe constat in febre hominem Melancholicum vel post febrem reddi, aut alium morbum. Calida intemperies innata, vel a febre contracta.

2411. Raro quis diuturno morbo laborat, qui non sit melancholicus, Mercurialis de affect. capitis lib. 1 c. 10 de Melanc.

2412. Ad nonum lib. Rhasis ad Almansor. c. 16. Universaliter a quacunque parte potest fieri melancholicus. Vel quia aduritur, vel quia non expellit superfluitatem excrementi.

2413. A Liene, juvidore, utero, et aliis partibus oritur.

2414. Materia Melancholiae aliquando in corde, in stomacho, hepate, ab hypocondriis, myruche, splene, cum ibi romanet humor melancholicus.

2415. Ex sanguine adusto, intra vel extra caput.

2416. Qui calidum cor habent, cerebrum humidum, facile melancholici.

2417. Sequitur melancholia malam intemperiem frigidam et siccam ipsius cerebri.

2418. Saepe fit ex calidiore cerebro, aut corpore colligente melancholiam. Piso.

2419. Vel per propriam affectionem, vel per consensum, cum vapores exhalant in cerebrum. Montalt. cap. 14.

2420. Aut ibi gignitur, melancholicus fumus, aut aliunde vehitur, alterando animales facultates.

2421. Ab intemperie cordis, modo calidiore, molo frigidiore.

2422. Epist. 209. Scoltzii.

2423. Officina humorum hepar concurrit, &c.

2424. Ventriculus et venae meseraicae concurrunt, quod hae partes obstructae sunt, &c.

2425. Per se sanguinem adurentes.

2426. Lien frigidus et siccus c. 13.

2427. Splen obstructus.

2428. De arte med. lib. 3. cap. 24.

2429. A sanguinis putredine in vasis seminariis et utero, et quandoque a spermate diu retento, vel sanguine menstruo in melancholiam verso per putrefactionem, vel adustionem.

2430. Magirus.

2431. Ergo efficiens causa melancholiae est calida et sicca intemperies, non frigida et sicca, quod multi opinati sunt, oritur enim a calore celebri assante sanguinem, &c. tum quod aromata sanguinem incendunt, solitudo, vigiliae, febris praecedens, meditatio, studium, et haec omnia calefaciunt, ergo ratum sit, &c.

2432. Lib. 1. cap. 13. de Melanch.

2433. Lib. 3. Tract. posthum. de melan.

2434. A fatuitate inseparabilis cerebri frigiditas.

2435. Ab interno calore assatur.

2436. Intemperies innata exurens. flavam bilem ac sanguinem in melancholiam convertens.

2437. Si cerebrum sit calidius, fiet spiritus animales calidior, et dilirium maniacum; si frigidior, fie fatuitas.

2438. Melancholia capitis accedit post phrenesim aut longam moram sub sole, aut percussionem in capite, cap. 13. lib. 1.

2439. Qui bibunt vina potentia, et saepe sunt sub sole.

2440. Curae validae, largioris vini et aromatum usus.

2441. A cauterio et ulcere exsiccato.

2442. Ab ulcere curato incidit in insaniam, aperto vulnere curatur.

2443. A galea nimis calefacta.

2444. Exuritur sanguis et venae obstruuntur, quibus obstructis prohibetur transitus Chili ad jecur, corrumpitur et in rugitus et flatus vertitur.

2445. Stomacho laeso robur corporis imminuitur, et reliqua membra alimento orbata, &c.

2446. Hildesheim.

2447. Habuit saeva animi symptomata quae impediunt concoctionem, &c.

2448. Usitatissimus morbus cum sit, utile est hujus visceris accidentia considerare, nec leve periculum hujus causas morbi ignorantibus.

2449. Jecur aptum ad generandum talem humorem, splen natura imbecillior. Piso, Altomarus, Guianerius.

2450. Melancholiam, quae fit a redundantia humoris in toto corpore, victus imprimis generat qui eum humorem parit.

2451. Ausonius.

2452. Seneca cont. lib. 10. cont. 5.

2453. Quaedam universalia, particulariae, quaedam manifesta, quaedam in corpore, quaedam in cogitatione et animo, quaedam a stellis, quaedam ab humoribus, quae ut vinum corpus varie disponit, &c. Diversa phantasmata pro varietate causae externae, internae.

2454. Lib. 1. de risu. fol. 17. Ad ejus esum alii sudant, alii vomunt, stent, bibunt, saltant, alii rident, tremunt, dormiunt, &c.

2455. T. Bright. cap. 20.

2456. Nigrescit hic humer aliquando supercalefactus, aliquando superfrigefactus. Melanel. a Gal.

2457. Interprete F. Calvo.

2458. Oculi his excavantur, venti gignuntur circum praecordia et acidi ructus, sicci fere ventres, vertigo, tinnitus aurium, somni pusilli, somnia terribilia et interrupta.

2459. Virg. Aen.

2460. Assiduae eaeque acidae ructationes quae cibum virulentum culentumque nidorem, et si nil tale ingestum sit, referant ob cruditatem. Ventres hisce aridi, somnus plerumque parcus et interruptus, somnia absurdissima, turbulenta, corporis tremor, capitis gravedo, strepitus circa aures et visiones ante oculos, ad venerem prodigi.

2461. Altomarus, Bruel, Piso, Montaltus.

2462. Frequentes habent oculorum nictationes, aliqui tamen fixis oculis plerumque sunt.

2463. Cent. lib. 1. Tract. 9. Signa hujus morbi sunt plurimus saltus, sonitus aurium, capitis gravedo, lingua titubat, oculi excavantur, &c.

2464. In Pantheon cap. de Melancholia.

2465. Alvus arida nihil dejiciens cibi capaces, nihilominus tamen extenuati sunt.

2466. Nic Piso Inflatio carotidum, &c.

2467. Andreas Dudith Rahamo. cp. lib. 3. Crat epist. multa in pulsibus superstitio, ausim etiam dicere, tot differentias quae describuntur a Galeno, neque intelligi a quoquam nec observari posse.

2468. T. Bright. cap. 20.

2469. Post. 40. aetat. annum, saith Jacchinus in 15. 9. Rhasis Idem. Mercurialis consil. 86. Trincavelius, Tom. 2. cons. 17.

2470. Gordonius, modo rident, modo flent, silent, &c.

2471. Fernelius consil. 43. et 45. Montanus consil. 230. Galen de locis affectis, lib. 3 cap. 6.

2472. Aphorism et lib. de Melan.

2473. Lib. 2. cap. 6. de locis affect. timor et moestitia, si diutius perseverent, &c.

2474. Tract. posthumo de Melan. edit. Venetiis 1620. per Bolzettam Bibliop. Mihi diligentius hanc rem consideranti, patet quosdam esse, qui non laborant maerore et timore.

2475. Prob. lib. 3.

2476. Physiog lib. 1. c. 8. Quibus multa frigida bilis atra, stolidi et timidi, at qui calidi, ingeniosi, amasii, divinosi, spiritu instigati, &c.

2477. Omnes exercent metus et tristitia, et sine causa.

2478. Omnes timent licet non omnibus idem timendi modus Aetius Tetrab. lib. 2. sect. c. 9.

2479. Ingenti pavore trepidant.

2480. Multi mortem timent, et tamen sibi ipsis mortem consciscunt, alii coeli ruinam timent.

2481. Affligit eos plena scrupulis conscientia, divinae misericordiae diffidentes, Orco se destinant foeda lamentatione deplorantes.

2482. Non ausus egredi domo ne deficeret.

2483. Multi daemones timent, latrones, insidias, Avicenna.

2484. Alii comburi, alii de Rege, Rhasis.

2485. Ne terra absorbeantur. Forestus.

2486. Ne terra dehiscat. Gordon.

2487. Alii timore mortis timentur et mala gratia principum putant se aliquid commisisse et ad supplicium requiri.

2488. Alius domesticos timet, alius omnes. Aetius.

2489. Alii timent insidias. Aurel. lib. 1. de morb. Chron. cap. 6.

2490. Ille charissimos, hic omnes homines citra discrimen timet.

2491. Virgil.

2492. Hic in lucem prodire timet, tenebrasque quaerit, contra, ille caliginosa fugit.

2493. Quidam larvas, et malos spiritus ab inimicis veneficius et incantationibus sibi putant objectari, Hippocrates, potionem se veneficam sumpsisse putat, et de hac ructare sibi crebro videtur. Idem Montaltus cap. 21. Aetius lib. 2. et alii. Trallianus l. 1. cap. 16.

2494. Observat. l. 1. Quando iis nil nocet, nisi quod mulieribus melancholicis.

2495. tamen metusque causae nescius, causa est metus. Heinsius Austriaco.

2496. Cap. 15. in 9. Rhasis, in multis vidi, praeter rationem semper aliquid timent, in caeteris tamen optime se gerunt, neque aliquid praeter dignitatem committunt.

2497. Altomarus cap. 7. Areteus, triste, sunt.

2498. Mant. Egl. 1.

2499. Ovid. Met. 4.

2500. Inquies animus.

2501. Hor. l. 3. Od. 1. “Dark care rides behind him.”

2502. Virg.

2503. Mened. Heautont. Act. 1. sc. 1.

2504. Altomarus.

2505. Seneca.

2506. Cap. 31. Quo stomachi dolore correptum se, etiam de consciscenda morte cogitasse dixit.

2507. Luget et semper tristatur, solitudinem amat, mortem sibi precatur, vitam propriam odio habet.

2508. Facile in iram incidunt. Aret.

2509. Ira sine causa, velocitas irae. Savanarola. pract. major. velocitas irae signum. Avicenna l. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 18. Angor sine causa.

2510. Suspicio, diffidentia, symptomata, Crato Ep. Julio Alexandrino cons. 185 Scoltzii.

2511. Hor. “At Rome, wishing for the fields, in the country, extolling the city to the skies.”

2512. Pers. Sat. 3. “And like the children of nobility, require to eat pap, and, angry at the nurse, refuse her to sing lullaby.”

2513. In his Dutch work picture.

2514. Howard cap. 7. differ.

2515. Tract. de mel. cap. 2. Noctu ambulant per sylvas, et loca periculosa, neminem timent.

2516. Facile amant. Altom.

2517. Bodine.

2518. Io. Major vitis patrum fol. 202. Paulus Abbas Eremita tanta solitudine, perseverat, ut nec vestem, nec vultum mulieris ferre possit, &c.

2519. Consult, lib. 1. 17. Cons.

2520. Generally as they are pleased or displeased, so are their continual cogitations pleasing or displeasing.

2521. Omnes excercent, vanae intensaeque animi cogitationes, (N. Piso Bruel) et assiduae.

2522. Curiosi de rebus minimis. Areteus.

2523. Lib. 2. de Intell.

2524. Hoc melancholicis omnibus proprium, ut quas semel imaginationes valde reciperint, non facile rejiciant, sed hae etiam vel invitis semper occurrant.

2525. Tullius de sen.

2526. Consil. med. pro Hypochondriaco.

2527. Consil. 43.

2528. Cap. 5.

2529. Lib. 2. de Intell.

2530. Consult. 15. et 16. lib. 1.

2531. Virg. Aen. 6.

2532. Iliad. 3.

2533. Si malum exasperantur, homines odio habent et solitaria petunt.

2534. Democritus solet noctes et dies apud se degere, plerumque autem in speluncis, sub amaenis arborum umbris vel in tenebris, et mollibus herbis, vel ad aquarum crebra et quieta fluenta, &c.

2535. Gaudet tenebris, aliturque dolor. Ps. lxii. Vigilavi et factus sum velut nycticorax in domicilio, passer solitarius in templo.

2536. Et quae vix audet fabula, monstra parit.

2537. In cap. 18. l. 10. de civ. dei, Lunam ab Asino epotam videus.

2538. Vel. l. 4. c. 5.

2539. Sect. 2. Memb. 1. Subs. 4.

2540. De reb. coelest. lib. 10. c. 13.

2541. l. de Indagine Goclenius.

2542. Hor. de art. poet.

2543. Tract. 7. de Melan.

2544. Humidum, calidum, frigidum, siccum.

2545. Com. in 1 c. Johannis de Sacrobosco.

2546. Si residet melancholia naturalis, tales plumbei coloris aut nigri, stupidi, solitarii.

2547. Non una melancholiae causa est, nec unus humor vitii parens, sed plures, et alius aliter mutatus, unde non omnes eadem sentiunt symptomata.

2548. Humor frigidus delirii causa, humor calidus furoris.

2549. Multum refert qua quisque melancholia teneatur, hunc fervens et accensa agitat, illum tristis et frigens occupat: hi timidi, illi inverecundi, intrepidi, &c.

2550. Cap. 7. et 8. Tract. de Mel.

2551. Signa melancholiae ex intemperie et agitatione spirituum sine materia.

2552. T. Bright cap. 16. Treat. Mel.

2553. Cap. 16. in 9. Rhasis.

2554. Bright, c. 16.

2555. Pract. major. Somnians, piger, frigidus.

2556. De anima cap. de humor. si a Phlegmate semper in aquis fere sunt, et circa fluvios plorant multum.

2557. Pigra nascitur ex colore pallido et albo, Her. de Saxon.

2558. Savanarola.

2559. Muros cadere in se, aut submergi timent, cum torpore et segnitie, et fluvios amant tales, Alexand. c. 16. lib. 7.

2560. Semper fere dormit somnolenta c. 16. l. 7.

2561. Laurentius.

2562. Ca. 6. de mel. Si a sanguine, venit rubedo oculorum et faciei, plurimus risus.

2563. Venae oculorum sunt rubrae, vide an praecesserit vini et aromatum usus, et frequens balneum, Trallian. lib. 1. 16. an praecesserit mora sub sole.

2564. Ridet patiens si a sanguine, putat se videre choreas, musicam audire, ludos, &c.

2565. Cap. 2. Tract. de Melan.

2566. Hor. ep. lib. 2. quidam haud ignobilis Argis, &c.

2567. Lib. de reb. mir.

2568. Cum inter concionandum mulier dormiens e subsellio caderet, et omnes reliqui qui id viderent, riderent, tribus post diebus, &c.

2569. Juvenis et non vulgaris eruditionis.

2570. Si a cholera, furibundi, interficiunt, se et alios, putant se videre pugnas.

2571. Urina subtilis et ignea, parum dormiunt.

2572. Tract. 15. c. 4.

2573. Ad haec perpetranda furore rapti ducuntur, cruciatus quosvis tolerant, et mortem, et furore exacerbato audent et ad supplicia plus irritantur, mirum est quantam habeant in tormentis patientiam.

2574. Tales plus caeteris timent, et continue tristantur, valde suspiciosi, solitudinem diligunt, corruptissimas habent imaginationes, &c.

2575. Si a melancholia adusta, tristes, de sepulchris somniant, timent ne fascinentur, putant se mortuos, aspici nolunt.

2576. Videntur sibi videre monachos nigros et daemonos, et suspensos et mortuos.

2577. Quavis nocte se cum daemone coire putavit.

2578. Semper fere vidisse militem nigrum praesentem.

2579. Anthony de Verdeur.

2580. Quidam mugitus boum aemulantur, et pecora se putant, ut Praeti filiae.

2581. Baro quidam mugitus boum et rugitus asinorum, et aliorum animalium voces effingit.

2582. Omnia magna putabat, uxorem magnam, grandes equos, abhorruit omnia parva, magna pocula, et calceamenta pedibus majora.

2583. Lib. 1. cap. 16. putavit se uno digito posse totum mundum conterere.

2584. Sustinet humeris coelum cum Atlante. Alii coeli ruinam timent.

2585. Cap. 1. Tract. 15. alius se gallum putat, alius lusciniam.

2586. Trallianus.

2587. Cap. 7. de mel.

2588. Anthony de Verdeur.

2589. Cap. 7. de mel.

2590. Laurentius cap. 6.

2591. Lib. 3. cap. 14. qui se regem putavit regno expulsum.

2592. Dipnosophist. lib. Thrasilaus putavit omnes naves in Pireum portum appellantes suas esse.

2593. De hist. Med. mirab. lib. 2. cap. 1.

2594. Genibus flexis loqui cum illo voluit, et adstare jam tum putavit, &c.

2595. Gordonius, quod sit propheta, et inflatus a spiritu sancto.

2596. Qui forensibus causis insudat, nil nisi arresta cogitat, et supplices libellos, alius non nisi versus facit. P. Forestus.

2597. Gordonius.

2598. Verbo non exprimunt, nec opere, sed alta mente recondunt, et sunt viri prudentissimi, quos ego saepe novi, cum multi sint sine timore, ut qui se reges et mortuis putant, plura signa quidam habent, pauciora, majora, minora.

2599. Trallianus, lib. 1. 16. alii intervalla quaedam habent, ut etiam consueta administrent, alii in continuo delirio sunt, &c.

2600. Prac. mag. Vera tantum et autumno.

2601. Lib. de humeribus.

2602. Guianerius.

2603. De mentis alienat. cap. 3.

2604. Levinus Lemnius, Jason Pratensis, blanda ab initio.

2605. “A most agreeable mental delusion.”

2606. Hor.

2607. Facilis descensus averni.

2608. Virg.

2609. Corpus cadaverosum. Psa. lxvii. cariosa est facies mea prae aegritudine animae.

2610. Lib. 9. ad Ahnansorem.

2611. Practica majore.

2612. Quum ore loquitur quae corde concepit, quum subito de una re ad aliud transit, neque rationem de aliquo reddit, tunc est in medio, at quum incipit operari quae loquitur, in summo gradu est.

2613. Cap. 19. Partic. 2. Loquitur secum et ad alios, ac si vere praesentes. Aug. cap. 11. li. de cura pro mortuis gerenda. Rhasis.

2614. Quum res ad hoc devenit, ut ea quae cogitare caeperit, ore promat, atque acta permisceat, tum perfecta melancholia est.

2615. Melancholicus se videre et audire putat daemones. Lavater de spectris, part. 3. cap. 2.

2616. Wierus, lib. 3. cap. 31.

2617. Michael a musian.

2618. Malleo malef.

2619. Lib. de atra bile.

2620. Part. 1. Subs. 2, Memb. 2.

2621. De delirio, melancholia et mania.

2622. Nicholas Piso. Si signa circa ventriculum non apparent nec sanguis male affectus, et adsunt timor et maestitia, cerebrum ipsum existimandum est, &c.

2623. Tract. de mel. cap. 13, &c. Ex intemperie spirituum, et cerebri motu, tenebrositate.

2624. Facie sunt rubente et livescente, quibus etiam aliquando adsunt pustulae.

2625. Jo. Pantheon. cap. de Mel. Si cerebrum primario afficiatur adsunt capitis gravitas, fixi oculi, &c.

2626. Laurent. cap. 5. si a cerebro ex siccitate, tum capitis erit levitas, sitis, vigilia, paucitas superfluitatum in oculis et naribus.

2627. Si nulla digna laesio, ventriculo, quoniam in hac melancholia capitis, exigua nonnunquam ventriculi pathemata coeunt, duo enim haec membra sibi invicem affectionem transmittunt.

2628. Postrema magis flatuosa.

2629. Si minus molestiae circa ventriculum aut ventrem, in iis cerebrum primario afficitur, et curare oportet hunc affectum, per cibos flatus exortes, et bonae concoctionis, &c. raro cerebrum afficitur sine ventriculo.

2630. Sanguinem adurit caput calidius, et inde fumi melancholici adusti, animum exagitant.

2631. Lib. de loc. affect. cap. 6.

2632. Cap. 6.

2633. Hildesheim spicel. 1. de mel. In Hypochondriaca melancholia adeo ambigua sunt symptomata, ut etiam exercitatissimi medici de loco affecto statuere non possint.

2634. Medici de loco affecto nequeunt statuere.

2635. Tract. posthumo de mel. Patavii edit. 1620. per Bozettum Bibliop. cap. 2.

2636. Acidi ructus, cruditates, aestus in praecordiis, flatus, interdum ventriculi dolores vehementes, sumptoque cibo concoctu difficili, sputum humidum idque multum sequetur, &c. Hip. lib. de mel. Galenus, Melanelius e Ruffo et Aetio, Altomarus, Piso, Montaltus, Bruel, Wecker, &c.

2637. Circa praecordia de assidua in flatione queruntur, et cum sudore totius corporis importuno, frigidos articulos saepe patiuntur, indigestione laborant, ructus suos insuaves perhorrescunt, viscerum dolores habent.

2638. Montaltus, c. 13. Wecker, Fuchsius c. 13. Altomarus c. 7. Laurentius c. 73. Bruel, Gordon.

2639. Pract. major: dolor in eo et ventositas, nausea.

2640. Ut atra densaque nubes soli effusa, radios et lumen ejus intercipit et offuscat; sic, etc.

2641. Ut fumus e camino.

2642. Hypochondriaci maxime affectant coire, et multiplicatur coitus in ipsis, eo quod ventositates multiplicantur in hypochondriis, et coitus saepe allevat has ventositates.

2643. Cont. lib. 1. tract. 9.

2644. Wecker, Melancholicus succus toto corpore redundans.

2645. Splen natura imbecilior. Montaltus cap. 22.

2646. Lib. 1. cap. 16. Interrogare convenit, an aliqua evacuationis retentio obvenerit, viri in haemmorrhoid, mulierum menstruis, et vide faciem similiter an sit rubicunda.

2647. Naturales nigri acquisiti a toto corpore, saepe rubicundi.

2648. Montaltus cap. 22. Piso. Ex colore sanguinis si minuas venam, si fluat niger, &c.

2649. Apul. lib. 1. semper obviae species mortuorum quicquid umbrarum est uspiam, quicquid lemurum et larvarum oculis suis aggerunt, sibi fingunt omnia noctium occursacula, omnia busforum formidamina, omnia sepulchrorum terriculamenta.

2650. Differt enim ab ea quae viris et reliquis feminis communiter contingit, propriam habens causam.

2651. Ex menstrui sanguinis tetra ad cor et cerebrum exhalatione, vitiatum semen mentem perturbat, &c. non per essentiam, sed per consensum. Animus moerens et anxius inde malum trahit, et spiritus cerebrum obfuscantur, quae cuncta augentur, &c.

2652. Cum tacito delirio ac dolore alicujus partis internae, dorsi, hypochondrii, cordis regionem et universam mammam interdum occupantis, &c. Cutis aliquando squalida, aspera, rugosa, praecipue cubitis, genibus, et digitorum articulis, praecordia ingenti saepe torrore aestuant et pulsant, cumque vapor excitatus sursum evolat, cor palpitat aut premitur, animus deficit, &c.

2653. Animi dejectio, perversa rerum existimatio, praeposterum judicium. Fastidiosae, languentes, taediosae, consilii inopes, lachrymosae, timentes, moestae, cum summa rerum meliorum desperatione, nulla re delectantur, solitudinem amant, &c.

2654. Nolunt aperire molestiam quam patiuntur, sed conqueruntur tamen de capite, corde, mammis, &c. In puteos fere maniaci prosilire, ac strangulari cupiunt, nulla orationis suavitate ad spem salutis recuperandam erigi, &c. Familiares non curant, non loquuntur, non respondent, &c. et haec graviora, si, &c.

2655. Clisteres et Helleborismum Mathioli summe laudat.

2656. Examen conc. Trident. de coelibatu sacerd.

2657. Cap. de Satyr. et Priapis.

2658. Part. 3. sect. 2. Memb. 5. Sub. 5.

2659. “Lest you may imagine that I patronise that widow or this virgin, I shall not add another word.”

2660. Vapores crassi et nigri, a ventriculo in cerebrum exhalant. Fel. Platerus.

2661. Calidi hilares, frigidi indispositi ad laetitiam, et ideo solitarii, taciturni, non ob tenebras internas, ut medici volunt, sed ob frigus: multi melancholici nocte ambulant intrepidi.

2662. Vapores melancholici, spiritibus misti, tenebrarum causse sunt, cap. 1.

2663. Intemperies facit succum nigrum, nigrities, obscurat spiritum, obscuratio spiritus facit metum et tristiam.

2664. Ut nubecula Solern offuscat. Constantinus lib. de melanch.

2665. Altomarus c. 7. Causam timoris circumfert aler humor passionis materia, et atri spiritus perpetuam animae domicilio offundunt noctem.

2666. Pone exemplum, quod quis potest ambulare super trahem quae est in via: sed si sit super aquam profundam, loco pontis, non ambulabit super eam, eo quod imaginetur in animo et timet vehementer, forma cadendi impressa, cui obediunt membra omnia, et facultates reliquae.

2667. Lib. 2. de intellectione. Susoiciosi ob timorem et obliquum discursum, et semper inde putant sibi fieri insidias. Lauren. 5.

2668. Tract. de mel. cap. 7. Ex dilatione, contractione, confusione, tenebrositate spirituum, calida, frigida intemperie, &c.

2669. Illud inquisitione dignum, cur tam falsa recipiant, habere se cornua, esse mortuos, nasutos, esse aves, &c.

2670. 1. Dispositio corporis. 2. Occasio Imaginationis.

2671. In pro. li. de coelo. Vehemens et assidua cogitatio rei erga quam afficitur, spiritus in cerebrum evocat.

2672. Melancholici ingeniosi omnes, summi viri in artibus et disciplinis, sive circum imperatoriam aut reip. disciplinam omnes fere melancholici, Aristoteles.

2673. Adeo miscentur, ut sit duplum sanguinis ad reliqua duo.

2674. Lib. 2. de intellectione. Pingui sunt Minerva phlegmatici: sanguinei amabiles, grati, hilares, at non ingeniosi; cholerici celerna motu, et ob id contemplationis impatientes: Melancholici solum excellentes, &c.

2675. Trepidantium vox tremula, quia cor quatitur.

2676. Ob ariditatem quae reddit nervos linguae torpidos.

2677. Incontinentia linguae ex copia flatuum, et velocitate imaginationis.

2678. Calvities ob ficcitatis excessum.

2679. Aetius.

2680. Lauren. c. 13.

2681. Tetrab. 2. ser. 2. cap. 10.

2682. Ant. Lodovicus prob. lib. 1. sect. 5. de atrabilariis.

2683. Subrusticus pudor vitiosus pudor.

2684. Ob ignominiam aut turpedinem facti, &c.

2685. De symp. et Antip. cap. 12. laborat facies ob praesentiam ejus qui defectum nostrum videt, et natura quasi opem latura calorem illuc mittit, calor sanguinem trahit, undo rubor, audaces non rubent, &c.

2686. Ob gaudium et voluptatem foras exit sanguis, aut ob melioris reverentiam, aut ob subitum occursum, aut si quid incautius exciderit.

2687. Com. in Arist. de anima. Coeci ut plurimum impudentes, nox facit impudentes.

2688. Alexander Aphrodisiensis makes all bashfulness a virtue, eamque se refert in seipso experiri solitum, etsi esset admodum sanex.

2689. Saepe post cibum apti ad ruborem, ex potu vini ex timore saepe, et ab hepate calido, cerebro calido, &c.

2690. Com. in Arist. de anima, tam a vi et inexperientia quam a vitio.

2691. De oratore, quid ipse risus, quo pacto concitatur, ubi sit, &c.

2692. Diaphragma titillant, quia transversum et nervosum, quia titillatione moto sensu atque arteriis distentis, spiritus inde latera, venas, os, oculos occupant.

2693. Ex calefactione humidi cerebri: nam ex sicco lachrymae non fluunt.

2694. Res mirandas imaginantur: et putant se videre quae nec vident, nec audiunt.

2695. Laet. lib. 13. cap. 2. descript. Indiae Occident.

2696. Lib. 1. ca. 17. cap. de mel.

2697. Insani, et qui morti vicini sunt, res quas extra se videre putant, intra oculos habent.

2698. Cap. 10. de Spirit apparitione.

2699. De occult. Nat. mirac.

2700. “O mother! I beseech you not to persecute me with those horrible-looking furies. See! see! they attack, they assault me!”

2701. “Peace! peace! unhappy being, for you do not see what you think you see.”

2702. Seneca. Quod metuunt nimis, nunquam amoveri posse, nec tolli putant.

2703. Sanguis upupoe cum melle compositus et centaurea, &c. Albertus.

2704. Lib. 1. occult. philos. Imperiti homines daemonum et umbrarum imagines videre se putant, quum nihil sint aliud, quam simulachra animae expertia.

2705. Pythonissae vocum varietatem in ventre et gutture fingentes formant voces humanas a longe vel prope, prout volunt, ac si spiritus cum homine loqueretur, et sonos brutorum fingunt, &c.

2706. Gloucester cathedral.

2707. Tam clare et articulate audies repetitum, ut perfectior sit Echo quam ipse dixeris.

2708. Blowing of bellows, and knocking of hammers, if they apply their ear to the cliff.

2709. Memb. 1. Sub. 3. of this partition, cap. 16, in 9. Rhasis.

2710. Signa daemonis nulla sunt nisi quod loquantur ea quae ante nesciebant, ut Teutonicum aut aliud Idioma, &c.

2711. Cap 12. tract. de mel.

2712. Tract. 15. c. 4.

2713. Cap 9.

2714. Mira vis concitat humores, ardorque vehemens mentem exagitat, quum, &c.

2715. Praefat. Iamblici mysteriis.

2716. Si melancholicis haemorroides supervenerint varices, vel ut quibusdam placet, aqua inter cutem, solvilur malum.

2717. Cap. 10. de quartana.

2718. Cum sanguis exit per superficiem et residet melancholia per scabiem, morpheam nigram, vel expurgatur per inferiores partes, vel urinam, &c., non erit, &c. spen magnificatur et varices apparent.

2719. Quia jam conversa in naturam.

2720. In quocunque sit a quacunque causa Hypocon. praesertim, semper est longa, morosa, nec facile curari potest.

2721. Regina morborum et inexorabilis.

2722. Omne delirium quod oritur a paucitate cerebri incurabile, Hildesheim, spicel. 2. de mania.

2723. Si sola imaginatio laedatur, et non ratio.

2724. Mala a sanguine fervente, deterior a bile assata, pessima ab atra bile putrefacta.

2725. Difficilior cura ejus quae fit vitio corporis totius et cerebri.

2726. Difficilis curatu in viris, multo difficilio in faeminis.

2727. Ad interitum plerumque homines comitatur, licet medici levent plerumque, tamen non tollunt unquam, sed recidet acerbior quam antea minima occasione, aut errore.

2728. Periculum est ne degenereret in Epilepsiam, Apoplexiam, Convulsionem, caecitatem.

2729. Montal. c. 25. Laurentius. Nic. Piso.

2730. Her. de Soxonia, Aristotle, Capivaccius.

2731. Favent. Humor frigidus sola delirii causa, furoris vero humor calidus.

2732. Heurnius calls madness sobolem malancholiae.

2733. Alesander l. 1. c. 18.

2734. Lib. 1. part. 2. c. 11.

2735. Montalt. c. 15. Raro mors aut nunquam, nisi sibi ipsis inferant.

2736. Lib. de Insan. Fabio Calico Interprete.

2737. Nonulli violentas manus sibi inferunt.

2738. Lucret. l. 3.

2739. Lib. 2. de intell. saepe mortem sibi consciscunt ob timorem et tristitiam taedeio vitae affecti ob furorem et desperationem. Est enim infera, &c. Ergo sic perpetuo afflictati vitam oderunt, se praecipitant, his malis carituri aut interficiunt se, aut tale quid committunt.

2740. Psal. cvii. 10.

2741. Job xxxiii.

2742. Job. vi. 8.

2743. Vi doloris et tristitiae ad insaniam pene redactus.

2744. Seneca.

2745. In salutis suae desperatione proponunt sibi mortis desiderium, Oct. Horat l. 2. c. 5.

2746. Lib. de insania. Sic sic juvat ire per umbras.

2747. Cap. 3. de mentis alienat. maesti degunt, dum tandem mortem quam timent, suspendio aut submersione, aut aliqua alia vi, ut multa tristia exempla vidimus.

2748. Arculanus in 9. Rhasis, c. 16. cavendum ne ex alto se praecipitent aut alias laedant.

2749. O omnium opinionibus incogitabile malum. Lucian. Mortesque mille, mille dum vivit neces gerit, peritque Hensius Austriaco.

2750. Regina morborum cui famulantur omnes et obediunt. Cardan.

2751. Eheu quis intus Scorpio, &c. Seneca Act. 4. Herc. O Et.

2752. Silius Italicus.

2753. Lib. 29.

2754. Hic omnis imbonitas et insuavitas consistit, ut Tertulliani verbis utar, orat. ad. martyr.

2755. Plautus.

2756. Vit. Herculis.

2757. Persius.

2758. Quid est miserius in vita, quam velle mori? Seneca.

2759. Tom. 2. Libello, an graviores passiones, &c.

2760. Ter.

2761. Patet exitus; si pugnare non vultis, licet fugere; quis vos tenet invitos? De provid. cap. 8.

2762. Agamus Deo gratias, quod nemo invitus in vita teneri potest.

2763. Epist. 26. Seneca et de sacra. 2. cap. 15. et Epist. 70. et 12.

2764. Lib. 2. cap. 83. Terra mater nostri miserta.

2765. Epist. 24. 71. 22.

2766. Mac. 14. 42.

2767. Vindicatio Apoc. lib.

2768. “Finding that he would be destined to endure excruciating pain of the feet, and additional tortures, he abstained from food altogether.”

2769. As amongst Turks and others.

2770. Bohemus de moribus gent.

2771. Aelian. lib. 4. cap. 1. omnes 70. annum egressos interficiunt.

2772. Lib. 2. Praesertim quum tormentum ei vita sit, bona spe fretus, acerba vita velut a carcere se eximat, vel ab aliis eximi sua voluntate patiatur.

2773. Nam quis amphoram exsiccans foecem exorberet (Seneca epist. 58.) quis in poenas et risum viveret? stulti est manere in vita cum sit miser.

2774. Expedit. ad Sinas l. 1. c. 9. Vel bonorum desperatione, vel malorum perpessione fracti et fagitati, vel manus violentas sibi inferunt vel ut inimicis suis aegre faciant, &c.

2775. “No one ever died in this way, who would not have died some time or other; but what does it signify how life itself may be ended, since he who comes to the end is not obliged to die a second time?”

2776. So did Anthony, Galba, Vitellius, Otho, Aristotle himself, &c. Ajax in despair; Cleopatra to save her honour.

2777. Incertius deligitur diu vivere quam in timore tot morborum semel moriendo, nullum deinceps formidare.

2778. “And now when Ambrociotes was bidding farewell to the light of day, and about to cast himself into the Stygian pool, although he had not been guilty of any crime that merited death: but, perhaps, he had read that divine work of Plato upon Death.”

2779. Curtius l. 16.

2780. Laqueus praecisus, cont. 1. l. 5. quidam naufragio facto, amissis tribus liberis, et uxore, suspendit se; praecidit illi quidam ex praetereuntibus laqueum: A liberato reus fit maleficii. Seneca.

2781. See Lipsius Manuduc. ad Stoicam philosophiam lib. 3. dissert. 22. D. Kings 14. Lect. on Jonas. D. Abbot's 6 Lect. on the same prophet.

2782. Plautus.

2783. Martial.

2784. As to be buried out of Christian burial with a stake. Idem. Plato 9. de legibus, vult separatim sepeliri, qui sibi ipsis mortem consciscunt, &c. lose their goods, &c.

2785. Navis destitutae nauclero, in terribilem aliquem scopulum impingit.

2786. Observat.

2787. Seneca tract. 1. 1. 8. c. 4. Lex Homicida in se insepultus abjiciatur contradicitur; Eo quod afferre sibi manus coactus sit assiduis malis: summam infelicitatem suam in hoc removit, quod existimabat licere misero mori.

2788. Buchanan, Eleg. lib.

2789. Consil. 234. pro Abbate Italo.

2790. Consil. 23. aut curabitur, aut certe minus afficietur, si volet.

2791. Vide Renatum Morey Animad. in scholam Salernit, c. 38. si ad 40. annos possent producere vitam, cur non ad centum? si ad centum, cur non ad mille?

2792. Hist. Chinensum.

2793. Alii dubitant an daemon possit morbus curare quos non fecit, alii negant, sed quotidiana experientia confirmat, magos magno multorum stupore morbos curare, singulas corporis parte citra impedimentum permeare, et mediis nobis ignotis curare.

2794. Agentia cum patientibus conjugant.

2795. Cap. 11. de Servat.

2796. Haec alii rident, sed vereor ne dum nolumus esse creduli, vitium non efugiamus incredulitatis.

2797. Refert Solomonem mentis morbos curasse, et daemones abegisse ipsos carminibus, quod et coram Vespasiano fecit Eleazar.

2798. Spirituales morbi spiritualiter curari debent.

2799. Sigillum ex auro peculiari ad Melancholiam, &c.

2800. Lib. 1. de occult. Philos. nihil refert an Deus an diabolus, angeli an immundi spiritus aegro opem ferant, morbus curetur.

2801. Magus minister et Vicarius Dei.

2802. Utere forti imaginatione et experieris effectum, dicant in adversum quicquid volunt Theologi.

2803. Idem Plinius contendit quosdam esse morbos qui incantationibus solum curentur.

2804. Qui talibus credunt, aut ad eorum domos euntes, aut suis domibus introducunt, aut interrogant, sciant se fidem Christianam et baptismum praevaricasse, et Apostatas esse. Austin de superstit. observ. hoc pacto a Deo deficitur ad diabolum, P. Mart.

2805. Mori praestat quam superstitiose sanari, Disquis. mag. l. 2. c. 2. sect. 1. quaest. 1. Tom. 3.

2806. P. Lumbard.

2807. Suffitus, gladiorum ictus, &c.

2808. The Lord hath created medicines of the earth, and he that is wise will not abhor them, Ecclus. xxxviii. 4.

2809. My son, fail not in thy sickness, but pray unto the Lord, and he will make thee whole, Ecclus. xxxviii. 9.

2810. Huc omne principium, huc refer exitum. Hor. 3. carm. Od. 6.

2811. Music and fine fare can do no good.

2812. Hor. l. 1. ep. 2.

2813. Sint Craesi et Crassi licet, non hos Pactolus aureas undas agens eripiet unquam e miseriis.

2814. Scientia de Deo debet in medico infixa esse, Mesue Arabs. Sanat omnes languores Deus. For you shall pray to your Lord, that he would prosper that which is given for ease, and then use physic for the prolonging of life, Ecclus. xxxviii. 4.

2815. 27 Omnes optant quandam in medicina felicitatem, sed hanc non est quod expectent, nisi deum vera fide invocent, atque regros similiter ad ardentem vocationem excitent.

2816. 28 Lemnius e Gregor. exhor. ad vitam opt. instit. cap. 48. Quicquid meditaris aggredi aut perficere. Deum in consilium adhibeto.

2817. Commentar. lib. 7. ob infelicem pugnam contristatus, in aegritudinem incidit, ita ut a medicis curari non posset.

2818. In his animi malis princeps imprimis ad Deum precetur, et peccatis veniam exoret, inde ad medicinam, &c.

2819. Greg. Tholoss. To. 2. l. 28. c. 7. Syntax. In vestibule templi Solomon, liber remediorum cujusque morbi fuit, quem revulsit Ezechias, quod populus neglecto Deo nec invocato, sanitatem inde peteret.

2820. Livius l. 23. Strepunt aures clamoribus plorantium sociorum, saepius nos quam deorum invocantium opem.

2821. Rulandus adjungit optimam orationem ad finem Empyricorum. Mercurialis consil. 25. ita concludit. Montanus passim, &c. et plures alii, &c.

2822. Lipsius.

2823. Cap. 26.

2824. Lib. 2. cap. 7. de Deo Morbisque in genera descriptis deos reperimus.

2825. Selden prolog. cap. 3. de diis Syris. Rofinus.

2826. See Lilii Giraldi syntagma de diis, &c.

2827. 12 Cal. Januarii ferias celebrant, ut angores et animi solicitudines propitiata depellat.

2828. Hanc divae pennam consecravi, Lipsius.

2829. Jodocus Sincerus itin. Galliae. 1617. Huc mente captos deducunt, et statis orationibus, sacrisque peractis, in illum lectum dormitum ponunt, &c.

2830. In Gallia Narbonensi.

2831. Lib. de orig. Festorum. Collo suspensa et pergameno inscripta, cum signo crucis, &c.

2832. Em. Acosta com. rerum in Oriente gest. a societat. Jesu, Anno 1568. Epist. Gonsalvi Fernandis, Anno 1560. e Japonia.

2833. Spicel. de morbis daemoniacis, sic a sacrificulis parati unguentis Magicis corpori illitis, ut stultae plebeculae persuadeant tales curari a Sancto Antonio.

2834. Printed at London 4'to by J. Roberts. 1605.

2835. Greg. lib. 8. Cujus fanum aegrotantium multitudine refertum, undiquaque et tabellis pendentibus, in quibus sanati languores erant inscripti.

2836. “To offer the sailors' garments to the deity of the deep.”

2837. Mali angeli sumpserunt olim nomen Jovis, Junonis, Apollinis, &c. quos Gentiles deos credebant, nunc S. Sebastiani, Barbarae, &c. nomen habent, et aliorum.

2838. Part. 2, cap. 9. de spect. Veneri substituunt Virginem Mariam.

2839. Ad haec ludibria Deus connivet frequentur, ubi relicto verbo Dei, ad Satanam curritur, quales hi sunt, qui aquam lustralem, crucem, &c. lubricae fidei hominibus offerunt.

2840. Charior est ipsis homo quam sibi, Paul.

2841. Bernard.

2842. Austin.

2843. Ecclus. xxxviii. In the sight of great men he shall be in admiration.

2844. Tom. 4. Tract. 3. de morbis amentium, horum multi non nisi a Magis curandi et Astrologis, quoniam origo ejus a coelis petenda est.

2845. Lib. de Podagra.

2846. Sect. 5.

2847. Langius. J. Caesar Claudinus consult.

2848. Praedestinatum ad hunc curandum.

2849. Helleborus curat, sed quod ab omni datus medico vanum est.

2850. Antid. gen. lib. 3. cap. 2.

2851. “The leech never releases the skin until he is filled with blood.”

2852. Quod saepe evenit, lib. 3. cap. 2. cum non sit necessitas. Frustra fatigant remediis aegros, qui victus ratione curari possunt, Heurnius.

2853. Modestus et sapiens medicus, nunquam properabit ad pharmacum, nisi cogente necessitate, 41 Aphor. prudens et pius medicus cibis prius medicinal, quam medicinis puris morbum expellere satagat.

2854. Brev. 1. c. 18.

2855. Similitudo saepe bonis modicis imponit.

2856. Qui melancholicis praebent remedia non satis valida Longiores morbi imprimis solertiam medici postulant et fidelitatem, qui enim tumultuario hos tractant, vires absque ullo commodo laedunt et frangunt, &c.

2857. Naturae remissionem dare oportet.

2858. Plerique hoc morbo medicina nihil profecisse visi sunt, et sibi demissi invaluerunt.

2859. Abderitani ep. Hippoc.

2860. Quicquid auri apud nos est, libenter persolvemus, etiamsi tota urbs nostra aurum esset.

2861. Seneca.

2862. Per. 3. Sat.

2863. De anima. Barbara tamen immanitate, et deploranda inscitia contemnunt praecepta sanitatis mortem et morbos ultro accersunt.

2864. Consul. 173. e Scoltzio Melanch. Aegrorum hoc fere proprium est, ut graviora dicant esse symptomata, quam revera sunt.

2865. Melancholici plerumque medicis sunt molesti, ut alia aliis adjungant.

2866. Oportet infirmo imprimere salutem, utcunque promittere, etsi ipse desperet. Nullum medicamentum efficax, nisi medicus etiam fuerit fortis imaginationis.

2867. De promise, doct. cap. 15. Quoniam sanitatis formam animi medici continent.

2868. Spes et confidentia, plus valent quam medicina.

2869. Felicior in medicina ob fidem Ethnicorum.

2870. Aphoris. 89. Aeger qui plurimos consulit medicos, plerumque in errorem singulorum cadit.

2871. Nihil ita sanitatem impedit, ac remediorum crebra mutatio, nec venit vulnus ad cicatricem in quo diversa medicamenta tentantur.

2872. Melancholicorum proprium, quum ex eorum arbitrio non fit subita mutatio in melius, alterare medicos qui quidvis, &c.

2873. Consil. 31. Dum ad varia se conferunt, nullo prosunt.

2874. Imprimis hoc statuere oportet, requiri perseverantiam, et tolerantiam. Exiguo enim tempore nihil ex, &c.

2875. Si curari vult, opus est pertinaci perseverantia, fideli obedientia, et patientis singulari, si taedet aut desperet, nullum habebit effectum.

2876. Aegritudine amittunt patientiam, et inde morbi incurabiles.

2877. Non ad mensem aut annum, sed opportet toto vitae curriculo curationi operam dare.

2878. Camerarius emb. 55. cent. 2.

2879. Praefat. de nar. med. In libellis quae vulgo versantur apud literatos, incautiores multa legunt, a quibus decipiuntur, eximia illis, sed portentosum hauriunt venenum.

2880. Operari ex libris, absque cognitione et solerti ingenio, periculosum est. Unde monemur, quam insipidum scriptis auctoribus credere, quod hic suo didicit periculo.

2881. Consil. 23. haec omnia si quo ordine decet, egerit, vel curabitur, vel certe minus afficietur.

2882. Fuchsius cap. 2. lib. 1.

2883. In pract. med. haec affectio nostris temporibus frequentissima, ergo maxime pertinet ad nos hujus curationem intelligere.

2884. Si aliquis horum morborum, summus sanatur, sanantur omnes inferiores.

2885. Instit. cap. 8. sect. 1. Victus nomine non tam cibus et potus, sed aer, exercitatio, somnus, vigilia, et reliquae res sex non-naturales contineritur.

2886. Sufficit plerumque regimen rerum sex non-naturalium.

2887. Et in his potissima sanitas consistit.

2888. Nihil hic agendum sine exquisita vivendi ratione, &c.

2889. Si recens malum sit ad pristinum habitum recuperandum, alia medela non est opus.

2890. Consil. 99. lib. 2. si celsitudo tua, rectam victus rationem, &c.

2891. Moneo Domine, ut sis prudens ad victum, sine quo caetera remedia frustra adhibentur.

2892. Omnia remedia irrita et vana sine his. Novistis me plerosque ita laborantes, victu potius quam medicamentis curasse.

2893. “When you are again lean, seek an exit through that hole by which lean you entered.”

2894. l. de finibus Tarentinis et Siculis.

2895. Modo non multum elongentur.

2896. Lib. 1. de melan. cap. 7. Calidus et humidus cibus concoctu, facilis, flatus exortes, elixi non assi, neque sibi frixi sint.

2897. Si interna tantum pulpa devoretur, non superficies torrida ab igne.

2898. Bene nutrientes cibi, tenella aetas multum valet, carnes non virosae, nec pingues.

2899. Hoedoper. peregr. Hierosol.

2900. Inimica stomacho.

2901. Not fried or buttered, but poached.

2902. Consil. 16. Non improbatur butyrum et oleum, si tamen plus quam par sit, non profundatur: sacchari et mellis usus, utiliter ad ciborum condimenta comprobatur.

2903. Mercurialis consil. 88. acerba omnia evitantur.

2904. Ovid. Met. lib. 15. “Whoever has allayed his thirst with the water of the Clitorius, avoids wine, and abstemious delights in pure water only.”

2905. Pregr. Hier.

2906. The Dukes of Venice were then permitted to marry.

2907. De Legibus.

2908. Lib. 4. cap. 10. Magna urbis utilitas cum perennes fontes muris includuntur, quod si natura non praestat, effondiendi, &c.

2909. Opera gigantum dicit aliquis.

2910. De aquaeduct.

2911. Curtius Fons a quadragesimo lapide in urbem opere arcuato perductus. Plin. 36. 15.

2912. Quaeque domus Romae fistulas habebat et canales, &c.

2913. Lib. 2. ca. 20. Jod. a Meggen. cap. 15. pereg. Hier. Bellonius.

2914. Cypr. Echovius delit. Hisp. Aqua profluens inde in omnes fere domos ducitur, in puteis quoque aestivo tempore frigidissima conservatur.

2915. Sir Hugh Middleton, Baronet.

2916. De quaesitis med. cent. fol. 354.

2917. De piscibus lib. habent omnes in lautitiis, modo non sint e caenoso loco.

2918. De pisc. c. 2. l. 7. Plurimum praestat ad utilitatem et jucunditatem. Idem Trallianus lib. 1. c. 16. pisces petrosi, et molles carne.

2919. Etsi omnes putredini sunt obnoxii, ubi secundis mensis, incepto jam priore, devorentur, commodi succi prosunt, qui dulcedine sunt praediti. Ut dulcia cerasa, poma, &c.

2920. Lib. 2. cap. 1.

2921. Montanus consil. 24.

2922. Pyra quae grato sunt sapore, cocta mala, poma tosta, et saccliaro, vel anisi semine conspersa, utiliter statim a prandio vel a caena sumi possunt, eo quod ventriculum roborent et vapores caput petentes reprimant. Mont.

2923. Punica mala aurantia commode permittuntur modo non sint austera et acida.

2924. Olera omnia praeter boraginem, buglossum, intybum, feniculum, anisum, melissum vitari debent.

2925. Mercurialis pract. Med.

2926. Lib. 2. de com. Solus homo edit bibitque, &c.

2927. Consil. 21. 18. si plus ingerata quam par est, et ventriculus tolerare posset, nocet, et cruditates generat &c.

2928. Observat. lib. 1. Assuescat bis in die cibos, sumere, certa semper hora.

2929. Ne plus ingerat cavendum quam ventriculus ferre potest, semperque surgat a mensa non satur.

2930. Siquidem qui semimansum velociter ingerunt cibum, ventriculo laborem inferunt, et flatus maximos promovent, Crato.

2931. Quidam maxime comedere nituntur, putantes ea ratione se vires refecturos; ignorantes, non ea quae ingerunt posse vires reficere, sed quae probe concoquunt.

2932. Multa appetunt, pauca digerunt.

2933. Saturnal. lib. 7. cap. 4.

2934. Modicus et temperatus cibus et carni et animae utilis est.

2935. Hygiasticon reg. 14. 16. unciae per diem sufficiant, computato pane, carne ovis, vel aliis obsoniis, et totidem vel paulo plures unciae protus.

2936. Idem reg. 27. Plures in domibus suis brevi tempore pascentes extinguuntur, qui si triremibus vincti fuissent, aut gregario pane pasti, sani et incolumes in longam aetatem vitam prorogassent.

2937. Nihil deterius quam diversa nutrientia simul adjungere, et comedendi tempus prorogare.

2938. Lib. 1. hist.

2939. Hor. ad lib. 5. ode ult.

2940. Ciborum varietate et copia in eadem mensa nihil nocentius homini ad lutem, Fr. Valleriola, observ. l. 2. cap. 6.

2941. Tul. orat. pro M. Marcel.

2942. Nullus cibum sumere debet, nisi stomachus sit vacuus. Gordon, lib. med. l. 1. c. 11.

2943. E multis eduliis unum elige, relictisque caeteris, ex eo comede.

2944. L. de atra bile. Simplex sit cibus et non varius: quod licet dignitati tuae ob convivas difficile videatur, &c.

2945. Celsitudo tua prandeat sola, absque apparatu aulico, contentus sit illustrissimus princeps duobus tantum ferculis, vinoque Rhenano solum in mensa utatur.

2946. Semper intra satietatem a mensa recedat, uno ferculo, contentus.

2947. Lib. de Hel. et Jejunio. Multo melius in terram vina fudisses.

2948. Crato. Multum refert non ignorare qui cibi priores, &c. liquida precedant carnium jura, pisces, fructus, &c. Coena brevior sit prandio.

2949. Tract. 6. contradict. 1. Lib. 1.

2950. Super omnia quotidianum leporem habuit, et pomis indulsit.

2951. Annal. 6. Ridere solebat eos, qui post 30. aetatis annum, ad cognoscenda corpori suo noxia vel utilia, alicujus consilii indigerent.

2952. A Lessio edit. 1614.

2953. Aegyptii olim omnes morbos curabant vomitu et jejunio. Bohemus lib. 1. cap. 5.

2954. “He who lives medically lives miserably.”

2955. Cat. Major: Melior conditio senis viventis ex praescripto artis medicae, quam adolescentis luxuriosi.

2956. Debet per amaena exerceri, et loca viridia, excretis prius arte vel natura alvi excrementis.

2957. Hildesheim spicel, 2. de met. Primum omnium operam dabis ut singulis diebus habeas beneficium ventris, semper cavendo ne alvus sit diutis astricta.

2958. Si non sponte, clisteribus purgetar.

2959. Balneorum usus dulcium, siquid aliud, ipsis opitulatur. Credo haec dici cum aliqua jactantia, inquit Montanus consil. 26.

2960. In quibus jejunus diu sedeat eo tempore, ne sudorem excitent aut manifestum teporem, sed quadam refrigeratione humectent.

2961. Aqua non sit calida, sed tepida, ne sudor sequatur.

2962. Lotiones capitis ex lixivio, in quo herbas capitales coxerint.

2963. Cap. 8. de mel.

2964. Aut axungia pulli, Piso.

2965. Thermae. Nympheae.

2966. Sandes lib. 1. saith, that women go twice a week to the baths at least.

2967. Epist. 3.

2968. Nec alvum excernunt, quin aquam secum portent qua partes obscaenas lavent. Busbequius ep. 3. Leg. Turciae.

2969. Hildesheim speciel. 2. de mel. Hypocon. si non adesset jecoris caliditas, Thermas laudarem, et si non nimia humoris exsiccatio esset metuenda.

2970. Fol. 141.

2971. Thermas Lucenses adeat, ibique aquas ejus per 15. dies potet, et calidarum aquarum stillicidiis tum caput tum ventriculum de more subjiciat.

2972. In panth.

2973. Aquae Porrectanae.

2974. Aquae Aquariae.

2975. Ad aquas Aponenses velut ad sacram anchoram confugiat.

2976. Joh. Baubinus li. 3. c. 14. hist. admir. Fontis Bollenses in ducat. Wittemberg laudat aquas Bollenses ad melancholicos morbos, maerorem, fascinationem, aliaque animi pathemata.

2977. Balnea Chalderina.

2978. Hepar externe ungatur ne calefiat.

2979. Nocent calidis et siccis, cholericis, et omnibus morbis ex cholera, hepatis, splenisque affectionibus.

2980. Lib. de aqua. Qui breve hoc vitae curriculum cupiunt sani transigere, frigidis aquis saepe lavare debent, nulli aetati cum sit incongrua, calidis imprimis utilis.

2981. Solvit Venus rationis vim impeditam, ingentes iras remittit, &c.

2982. Multi comitiales, melancholici, insani, hujus usu solo sanati.

2983. Si omittatur coitus, contristat, et plurimum gravat corpus et animum.

2984. Nisi certo constet nimium semen aut sanguinem causam esse, aut amor praecesserit, aut, &c.

2985. Athletis, Arthriticis, podagricis nocet, nec opportuna prodest, nisi fortibus et qui multo sanguine abundant. Idem Scaliger exerc. 269. Turcis ideo luctatoribus prohibitum.

2986. De sanit tuend. lib. 1.

2987. Lib. 1. ca. 7. exhaurit enim spiritus animumque debilitat.

2988. Frigidis et siccis corporibus inimicissima.

2989. Vesci intra satietatem, impigrum esse ad laborem, vitale semen conservare.

2990. Nequitia est quae te non sinit esse senem.

2991. Vide Montanum, Pet. Godefridum, Amorum lib. 2. cap. 6. curiosum de his, nam et numerum de finite Talimudistis, unicuique sciatis assignari suum tempus, &c.

2992. Thespiadas genuit.

2993. Vide Lampridium vit. ejus 4.

2994. Et lassata viris, &c.

2995. Vid. Mizald. cent. 8. 11. Lemnium lib. 2. cap. 16. Catullum ad Ipsiphilam, &c. Ovid. Eleg. lib. 3. et 6. &c. quod itinera una nocte confecissent, tot coronas ludicro deo puta Triphallo, Marsiae, Hermae, Priapo donarent, Cin. gemus tibi mentulam coronis, &c.

2996. Pernobopcodid. Gasp. Barthii.

2997. Nich. de Lynna, cited by Mercator in his map.

2998. Mons Sloto. Some call it the highest hill in the world, next Teneriffe in the Canaries, Lat. 81.

2999. Cap. 26. in his Treatise of Magnetic Bodies.

3000. Lege lib. 1. cap. 23. et 24. de magnetica philosophia, et lib. 3. cap. 4.

3001. 1612.

3002. M. Brigs, his map, and Northwest Fox.

3003. Lib. 2. ca. 64. de nob. civitat. Quinsay, et cap. 10. de Cambalu.

3004. Lib. 4. exped. ad Sinas, ca. 3. et lib. 5. c. 18.

3005. M. Polus in Asia Presb. Joh, meminit lib. 2. cap. 30.

3006. Alluaresius et alii.

3007. Lat. 10. Gr. Aust.

3008. Ferdinando de Quir. Anno 1612.

3009. Alarum pennae continent in longitudine 12. passus, elephantem in sublime tollere potest. Polus l. 3. c. 40.

3010. Lib. 2. Descript. terrae sanctae.

3011. Natur. quaest. lib. 4. cap. 2.

3012. Lib. de reg. Congo.

3013. Exercit. 47.

3014. See M. Carpenter's Geography, lib. 2. cap. 6. et Bern. Telesius lib. de mari.

3015. Exercit. 52. de maris motu causae investigandae: prima reciprocationis, secunda varietatis, tertia celeritatis, quarta cessationis, quinta privationis, sexta contrarietatis. Patritius saith 52 miles in height.

3016. Lib. de explicatione locoram Mathem. Aristot.

3017. Laet. lib. 17. cap. 18. descrip. occid. Ind.

3018. Luge alii vocant.

3019. Geor. Wernerus, Aquae lanta celeritate erumpunt et absorbentur, ut expedito equiti aditum intereludant.

3020. Boissardus de Magis cap. de Pilapiis.

3021. In campis Lovicen, solum visuntur in nive, et ubinam vere, aestate, autumno se occultant. Hermes Polit. l. 1. Jul. Bellius.

3022. Statim ineunte vere sylvae strepunt eorum cantilenis. Muscovit. comment.

3023. Immergunt se fluminibus, lacubusque per hyemem totam, &c.

3024. Caeterasque volucres Pontum hyeme adveniente e nostris regionibus Europeis transvolantes.

3025. Survey of Cornwall.

3026. Porro ciconiae quonam a loco veniant, quo se conferant, incompertum adhuc, agmen venientium, descendentium, ut gruum venisse cernimus, nocturnis opinor temporibus. In patentibus Asiae campis certo die congregant se, eam quae novissime advenit lacerant, inde avolant. Cosmog. l. 4. c. 126.

3027. Comment. Muscov.

3028. Hist. Scot. l. 1.

3029. Vertomannus l. 5. c. 16. mentioneth a tree that bears fruits to eat, wood to burn, bark to make ropes, wine and water to drink, oil and sugar, and leaves as tiles to cover houses, flowers, for clothes, &c.

3030. Animal infectum Cusino, ut quis legere vel scribere possit sine alterius ope luminis.

3031. Cosmog. lib. 1. cap. 435 et lib. 3. cap. 1. habent ollas a natura formatas e terra extractas, similes illis a figulis factis, coronas, pisces, aves, et omnes animantium species.

3032. Ut solent hirundines et ranae prae frigoris magnitudine mori, et postea redeunte vere 24. Aprilis reviviscere.

3033. Vid. Pererium in Gen. Cor. a Lapide, et alios.

3034. In Necyotnantia Tom. 2.

3035. Pracastorius lib. de simp. Georgius Merula lib. de mem. Julius Billius, &c.

3036. Bimlerua, Ortelius, Brachiis centum subterra reperta est, in qua quadraginta octo cadavera inerant, Anchorae, &c.

3037. Pisces et conchae in montibus reperiuntur.

3038. Lib. de locis Mathemat. Aristot.

3039. Or plain, as Patricius holds, which Austin, Lactamius, and some others, held of old as round as a trencher.

3040. Li. de Zilphia et Pigmeia, they penetrate the earth as we do the air.

3041. Lib. 2. c. II2.

3042. Commentar. ad annum 1537. Quicquid dicunt, Philosophi, quaedam sunt Tartari ostia, et loca puniendis animis destinata, ut Hecla mons, &c. ubi mortuorum spiritus visuntur, &c. voluit Deus extare talia loca, ut discant mortales.

3043. Ubi miserabiles ejulantium voces audiuntur, qui auditoribus horrorem incutiunt hand vulgarem, &c.

3044. Ex sepulchris apparent mense Martio, et rursus sub terram se abscondunt, &c.

3045. Descript. Graec. lib. 6. de Pelop.

3046. Conclave Ignatii.

3047. Melius dubitare de occultis, quam litigare de incertis, ubi flamina inferni, &c.

3048. See Dr. Reynolds praelect. 55. in Apoc.

3049. As they come from the sea, so they return to the sea again by secret passages, as in all likelihood the Caspian Sea vents itself into the Euxine or ocean.

3050. Seneca quaest. lib. cap. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12. de causis aquarum perpetuis.

3051. In iis nec pullos hirundines excludunt, neque, &c.

3052. Th. Ravennas lib. de vit. hom. praerog. ca. ult.

3053. At Quito in Peru. Plus auri quam terrae foditur in aurifodinis.

3054. Ad Caput bonae spei incolae sunt nigerrimi: Si sol causa, cur non Hispani et Italiaeque nigri, in eadem latitudine, aeque distantes ab Aequatore, hi ad Austrum, illi ad Boream? qui sub Presbytero Johan. habitant subfusci sunt, in Zeilan et Malabar nigri, aeque distantes ab Aequatore, eodemque coeli parallelo: sed hoc magis mirari quis possit, in tota America nusquam nigros inveniri, praeter paucos in loco Quareno illis dicto: quae hujus coloris causa efficiens, coelive an terrae qualitas, an soli proprietas, aut ipsorum hominum innata ratio, aut omnia? Ortelius in Africa Theat.

3055. Regio quocunque anni tempore temperatissima. Ortel. Multas Galliae et Italiae Regiones, molli tepore, et benigna quadam temperie prorsus antecellit, Jovi.

3056. Lat. 45. Danubii.

3057. Quevira lat. 40.

3058. In Sir Fra. Drake's voyage.

3059. Lansius orat. contra Hungaros.

3060. Lisbon lat. 38.

3061. Danzig lat. 54.

3062. De nat. novi orbis lib. 1. cap. 9. Suavissimus omnium locus, &c.

3063. The same variety of weather Lod. Guicciardine observes betwixt Liege and Ajax not far distant, descript. Belg.

3064. Magin. Quadus.

3065. Hist. lib. 5.

3066. Lib. 11. cap. 7.

3067. Lib. 2. cap. 9. Cur. Potosi et Plata, urbes in tam tenui intervallo, utraque mont osa, &c.

3068. Terra malos homines nunc educat atque pusillos.

3069. Nav. l. 1. c. 5.

3070. Strabo.

3071. As under the equator in many parts, showers here at such a time, winds at such a time, the Brise they call it.

3072. Ferd. Cortesius. lib. Novus orbis inscript.

3073. Lapidatum est. Livie.

3074. Cosmog. lib. 4. cap. 22. Hae tempestatibus decidunt e nubibus faeculentis, depascunturque more locustorum omnia virentia.

3075. Hort. Genial. An a terra sursum rapiuntur a solo iterumque cum pluviis praecipitantur? &c.

3076. Tam ominosus proventus in naturales causas referri vix potest.

3077. Cosmog. c. 6.

3078. Cardan saith vapours rise 288 miles from the earth, Eratosthenes 48 miles.

3079. De Subtil. l. 2.

3080. In progymnas.

3081. Praefat. ad Euclid. Catop.

3082. Manucodiatae, birds that live continually in the air, and are never seen on ground but dead: See Ulysses Alderovand. Ornithol. Scal. exerc. cap. 229.

3083. Laet. descrip. Amer.

3084. Epist. lib. 1 p. 83. Ex quibus constat nec diversa aeris et aetheris diaphana esse, nec refractiones aliunde quam a crasso aere causari—Non dura aut impervia, sed liquida, subtilis, motuique Planetarium facile cedens.

3085. In Progymn. lib. 2. exempl. quinque.

3086. In Theoria nova Met. caelestium 1578.

3087. Epit. Astron. lib. 4.

3088. Multa sane hinc consequuentur absurda, et si nihil aliud, tot Cometae in aethere animadversi, qui nullius orbus ductum comitantur, id ipsum sufficienter refellunt. Tycho astr. epist. page 107.

3089. In Theoricis planetarum, three above the firmament, which all wise men reject.

3090. Theor. nova coelest. Meteor.

3091. Lib. de fabrica mundi.

3092. Lib. de Cometis.

3093. An sit crux et nubecula in coelis ad Polum Antarcticum, quod ex Corsalio refert Patritius.

3094. Gilbertus Origanus.

3095. See this discussed in Sir Walter Raleigh's history, in Zanch. ad Casman.

3096. Vid. Fromundum de Meteoris, lib. 5. artic. 5. et Lansbergium.

3097. Peculiari libello.

3098. Comment. in mortum terrae Middlebergi 1630.

3099. Peculiari libello.

3100. See Mr. Carpenter's Geogr. cap. 4. lib. 1. Campanella et Origanus praef Ephemer. where Scripture places are answered.

3101. De Magnete.

3102. Comment, in 2 cap. sphaer. Jo. de Sacr. Bosc.

3103. Dist. 3. gr. 1. a Polo.

3104. Praef. Ephem.

3105. Which may be full of planets, perhaps, to us unseen, as those about Jupiter, &c.

3106. Luna circumterrestris Planeta quum sit, consentaneum est esse in Luna viventes creaturas, et singulis Planetarum globis sui serviunt circulatores, ex qua consideratione, de eorum incolis summa probabilitate concludimus, quod et Tychoni Braheo, e sola consideratione vastitatis eorum visum fuit. Kepl. dissert, cum nun. sid. f. 29.

3107. Temperare non possum quin ex inventis tuis hoc moneam, veri non absimile, non tam in Luna, sed etiam in Jove, et veliquis Planetis incolas esse. Kepl. fo. 26. Si non sint accolae in Jovis globo, qui notent admirandam hanc varietatem oculis, cui bono quatuor illi Planetae Jovem circumcursitant?

3108. Some of those above Jupiter I have seen myself by the help of a glass eight feet long.

3109. Rerum Angl. l. 1. c. 27 de viridibus pueris.

3110. Infiniti alii mundi vel ut Brunus, terrae huic nostrae similes.

3111. Libro Cont. philos. cap. 29.

3112. Kepler fol. 2. dissert. Quid impedit quin credamus ex his initiis, plures alios mundos detegendos, vel (ut Democrito placuit) infinitos?

3113. Lege somnium Kepler: edit. 1635.

3114. Quid igitur inquies, si sint in coelo plures globi, similes nostrae telluris, an cum illis certabimus, quis meliorem mundi plagam teneat? Si nobiliores illorum globi, nos non sumus creaturarum rationalium nobilissimi: quomodo igitur omnia propter hominem? quomodo nos domini operum Dei? Kepler, fol. 29.

3115. Franckfort. quarto 1620. ibid. 40. 1622.

3116. Praefat. in Comment, in Genesin. Modo suadent Theologos, summa ignoratione versari, veras scientias admittere nolle, et tyrannidem exercere, ut eos falsis dogmatibus, superstitionibus, et religione Catholica, detineant.

3117. Theat. Biblico.

3118. His argumentis plane satisfecisti, de maculas in Luna esse maria, de lucidas partes esse terram. Kepler. fol. 16.

3119. Anno. 1616.

3120. In Hypothes. de mundo. Edit. 1597.

3121. Lugduni 1633.

3122. “Whilst these blockheads avoid one fault, they fall into its opposite.”

3123. Jo. Fabritius de maculis in sole. Witeb. 1611.

3124. In Burboniis sideribus.

3125. Lib. de Burboniis sid. Stellae sunt erraticae, quae propriis orbibus feruntur, non longe a Sole dissitis, sed juxta Solem.

3126. Braccini fol. 1630. lib. 4. cap. 52, 55. 59. &c.

3127. Lugdun. Bat. An. 1612.

3128. Ne se subducant, et relicta statione decessum parent, ut curiositatis finem faciant.

3129. Hercules tuam fidem Satyra Menip. edit. 1608.

3130. “I shall now enter upon a bold and memorable exploit; one never before attempted in this age. I shall explain this night's transactions in the kingdom of the moon, a place where no one has yet arrived, save in his dreams.”

3131. Sardi venales Satyr. Menip. An. 1612.

3132. Puteani Comus sic incipit, or as Lipsius Satyre in a dream.

3133. Tritemius. 1. de 7 secundis.

3134. They have fetched Trajanus' soul out of hell, and canonise for saints whom they list.

3135. In Minutius, sine delectu tempestates tangunt loca sacra et profana, bonorum et malorum fata, juxta, nullo ordine res fiunt, soluta legibus fortuna dominatur.

3136. Vel malus vel impotens, qui peccatum permittit, &c. unde haec superstitio?

3137. Quid fecit Deus ante mundum creatum? ubi vixit otiosus a suo subjecto, &c.

3138. Lib. 3. recog. Pet. cap. 3. Peter answers by the simile of an eggshell, which is cunningly made, yet of necessity to be broken; so is the world, &c. that the excellent state of heaven might be made manifest.

3139. Ut me pluma levat, sic grave mergit onus.

3140. Exercit. 184.

3141. Laet. descrip. occid. Indiae.

3142. Daniel principio historiae.

3143. Veniant ad me audituri quo esculento, quo item poculento uti debeant, et praeter alimentum ipsum, potumque ventos ipsos docebo, item aeris ambientis temperiem, insuper regiones quas eligere, quas vitare ex usu sit.

3144. Leo Afer, Maginus, &c.

3145. Lib. 1. Scot. hist.

3146. Lib. 1. de rer. var.

3147. Horat.

3148. Maginus.

3149. Haitonus de Tartaris.

3150. Cyropaed li. 8. perpetuum inde ver.

3151. The air so clear, it never breeds the plague.

3152. Leander Albertus in Campania, e Plutarcho vita Luculli. Cum Cn. Pompeius, Marcus Cicero, multique nobiles viri L. Lucullum aestivo tempore convinessent, Pompeius inter coenam dum familiariter jocatus est, eam villam imprimis sibi sumptuosam, et elegantem videri, fenestris, porticibus, &c.

3153. Godwin vita Jo. Voysye al. Harman.

3154. Descript. Brit.

3155. In Oxfordshire.

3156. Leander Albertus.

3157. Cap. 21. de vit. hom. prorog.

3158. The possession of Robert Bradshaw, Esq.

3159. Of George Purefey, Esq.

3160. The possession of William Purefey, Esq.

3161. The seat of Sir John Reppington, Kt.

3162. Sir Henry Goodieres, lately deceased.

3163. The dwelling-house of Hum. Adderley, Esq.

3164. Sir John Harpar's, lately deceased.

3165. Sir George Greselies, Kt.

3166. Lib. 1. cap. 2.

3167. The seat of G. Purefey, Esq.

3168. For I am now incumbent of that rectory, presented thereto by my right honourable patron, the Lord Berkley.

3169. Sir Francis Willoughby.

3170. Montani et Maritimi salubriores, acclives, et ad Boream ream vergentes.

3171. The dwelling of Sir To. Burdet, Knight, Baronet.

3172. In his Survey of Cornwall, book 2.

3173. Prope paludes stagna, et loca concava, vel ad Austrum, vel ad Occidentem inclinatae, domus sunt morbosae.

3174. Oportet igitur ad sanitatem domus in altioribus aedificare, et ad speculationem.

3175. By John Bancroft, Dr. of Divinity, my quondam tutor in Christ Church, Oxon, now the Right Reverend Lord Bishop Oxon, who built this house for himself and his successors.

3176. Hyeme erit vehementer frigida, et aestate non salubris: paludes enim faciunt crassum aerem, et difficiles morbos.

3177. Vendas quot assibus possis, et si nequeas, relinquas.

3178. Lib. 1. cap. 2. in Orco habita.

3179. Aurora musis amica, Vitruv.

3180. Aedes Orientem spectantes vir nobilissimus, inhabitet, et curet ut sit aer clarus, lucidus, odoriferus. Eligat habitationem optimo aere jucundam.

3181. Quoniam angustiae itinerum et altitudo tectorum, non perinde Solis calorem admittit.

3182. Consil. 21. li. 2. Frigidus aer, nubilosus, densus, vitandus, aeque ac venti septentrionales, &c.

3183. Consil. 24.

3184. Fenestram non aperiat.

3185. Discutit Sol horrorem crassi spiritus, mentem exhilarat, non enim tam corpora, quam et animi mutationem inde subeunt, pro coeli et ventorum ratione, et sani aliter affecti sini coelo nubilo, aliter sereno. De natura ventorum, see Pliny, lib. 2. cap. 26. 27. 28. Strabo, li. 7. &c.

3186. Fines Morison parr. 1. c. 4.

3187. Altomarus car. 7. Bruel. Aer sit lucidus, bene olens, humidus. Montaltus idem ca. 26. Olfactus rerum suavium. Laurentius, c. 8.

3188. Ant. Philos. cap. de melanc.

3189. Tract. 15. c. 9. ex redolentibus herbis et foliis vitis viniferae, salicis, &c.

3190. Pavimentum aceto, et aqua rosacea irrorare, Laurent, c. 8.

3191. Lib. 1. cap. de morb. Afrorum In Nigritarum regione tanta aeris temperis, ut siquis alibi morbosus eo advehatur, optimae statim sanitati restituatur, quod multis accidisse, ipse meis oculis vidi.

3192. Lib. de peregrinat.

3193. Epist. 2. cen. 1. Nec quisquam tam lapis aut frutex, quem non titillat amoena illa, variaque spectio locorum, urbium, gentium, &c.

3194. Epist. 86.

3195. 2. lib. de legibus.

3196. Lib. 45.

3197. Keckerman praefat, polit.

3198. Fines Morison c. 3. part. 1.

3199. Mutatio de loco in locum, Itinera, et voiagia longa et indeterminata, et hospitare in diversis diversoriis.

3200. Modo ruri esse, modo in urbe, saepius in agro venari, &c.

3201. In Catalonia in Spain.

3202. Laudaturque domos longos quae prospicit agros.

3203. Many towns there are of that name, saith Adricomius, all high-sited.

3204. Lately resigned for some special reasons.

3205. At Lindley in Leicestershire, the possession and dwelling-place of Ralph Burton, Esquire, my late deceased father.

3206. In Icon animorum.

3207. Aegrotantes oves in alium locum transportandae sunt, ut alium aerem et aquam participantes, coalescant et corrobentur.

3208. Alia utilia, sed ex mutatione aeris potissimum curatus.

3209. Ne te daemon otiosum inveniat.

3210. Praestat aliud agere quam nihil.

3211. Lib. 3. de dictis Socratis, Qui tesseris et risui excitando vacant, aliquid faciunt, et si liceret his meliora agere.

3212. Amasis compelled every man once a year to tell how he lived.

3213. Nostra memoria Mahometes Othomannus qui Graeciae imperium subvertit, cum oratorum postulata audiret externarum gentium, cochlearia lignea assidue caelabat, aut aliquid in tabula affingebat.

3214. Sands, fol. 37. of his voyage to Jerusalem.

3215. Perkins, Cases of Conscience, l. 3. c. 4. q. 3.

3216. Luscinius Grunnio. “They seem to think they were born to idleness,—nay more, for the destruction of themselves and others.”

3217. Non est cura melior quam injungere iis necessaria, et opportuna; operum administratio illis magnum sanitatis incrementum, et quae repleant animos eorum et incutiant iis diversas cogitationes. Cont. 1. tract. 9.

3218. Ante exercitum, leves toto corpore frictiones conveniunt. Ad hunc morbum exercitationes, quum recte et suo tempore fiunt, mirifice conducunt, et sanitatem tuentur, &c.

3219. Lib. 1. de san. tuend.

3220. Exercitium naturae dormientis stimulatio, membrorum solatium, morborum medela, fuga vitiorum, medicina languorum, destructio omnium malorum, Crato.

3221. Alimentis in ventriculo probe concotis.

3222. Jejuno ventre vesica et alvo ab excrementis purgato, fricatis membris, lotis manibus et oculis, &c. lib. de atra bile.

3223. Quousque corpus universum intumescat, et floridum appareat, sudoreque, &c.

3224. Omnino sudorem vitent. cap. 7. lib. 1. Valescus de Tar.

3225. Exercitium si excedat, valde periculosum. Salust. Salvianus de remed. lib. 2. cap. 1.

3226. Camden in Staffordshire.

3227. Fridevallius, lib. 1. cap. 2. optima omnium exercitationum multi ab hac solummodo morbis liberati.

3228. Josephus Quercetanus dialect. polit. sect. 2. cap. 11. Inter omnia exercitia praestantiae laudem meretur.

3229. Chyron in monte Pelio, praeceptor heroum eos a morbis animi venationibus et puris cibis tuebatur. M. Tyrius.

3230. Nobilitas omnis fere urbes fastidit, castellis, et liberiore coelo gaudet, generisque dignitatem una maxime venatione, et falconum aucupiis tuetur.

3231. Jos. Scaliger, commen. in Cir. in fol. 344. Salmuth. 23. de Novrepert. com. in Pancir.

3232. Demetrius Constantinop. de re accipitraria, liber a P. Gillir latine redditus. Aelius. epist. Aquilae Symachi et Theodotionis ad Ptolomeum, &c.

3233. Lonicerus, Geffreus, jovius.

3234. S. Antony Sherlie's relations.

3235. Hacluit.

3236. Coturnicum aucupio.

3237. Fines Morison, part 3. c. 8.

3238. Non majorem voluptatem animo capiunt, quam qui feras insectantur, aut missis canibus, comprehendunt, quum retia trahentes, squamosas pecudes in ripas adducunt.

3239. More piscatorum cruribus ocreatus.

3240. Si principibus venatio leporis non sit inhonesta, nescio quomodo piscatio cyprinorum videri debeat pudenda.

3241. Omnino turpis piscatio, nullo studio digna, illiberalis credita est, quod nullum habet ingenium, nullam perspicaciam.

3242. Praecipua hinc Anglis gloria, crebrae victoriae partae. Jovius.

3243. Cap. 7.

3244. Fracastorius.

3245. Ambulationes subdiales, quas hortenses aurae ministrant, sub fornice viridi, pampinis virentibus concameratae.

3246. Theophylact.

3247. Itinerat. Ital.

3248. Sedet aegrotus cespite viridi, et cum inclementia Canicularis terras excoquit, et siccat flumina, ipse securus sedet sub arborea fronde, et ad doloris sui solatium, naribus suis gramineas redolet species, pascit oculos herbarum amiena viriditas, aures suavi modulamine demulcet pictarum concentus avium, &c. Deus bone, quanta pauperibus procures solatia!

3249. Diod. Siculus, lib. 2.

3250. Lib. 13 de animal. cap. 13.

3251. Pet. Gillius. Paul. Hentzeus Itenerar. Italiae. 1617. Iod. Sincerus Itenerar. Galliae 1617. Simp. lib. 1. quest. 4.

3252. Jucundissima deambulatio juxta mare, et navigatio prope terram. In utraque fluminis ripa.

3253. Aurei panes, aurea obsonia, vis Margaritarum aceto subacta, &c.

3254. Lucan. “The furniture glitters with brilliant gems, with yellow jasper, and the couches dazzle with their purple dye.”

3255. 300 pellices, pecillatores et pincernae innumeri, pueri loti purpura induti, &c. ex omnium pulchritudine delecti.

3256. Ubi omnia cantu strepum.

3257. Odyss.

3258. Lucan. l. 8. “The timbers were concealed by solid gold.”

3259. Iliad. 10. “For neither was the contest for the hide of a bull, nor for a beeve, which are the usual prizes in the race, but for the life and soul of the great Hector.”

3260. Between Ardes and Guines, 1519.

3261. Swertius in delitiis, fol. 487. veteri Horatiorum exemplo, virtute et successu admirabili, caesis hostibus 17. in conspectu patriae, &c.

3262. Paterculus, vol. post.

3263. Quos antea audivi, inquit, hodie vidi deos.

3264. Pandectae Triumph, fol.

3265. Lib. 6. cap. 14. de bello Jud.

3266. Procopius.

3267. Laet. Lib. 10. Amer. descript.

3268. Romulus Amaseus praefat. Pausan.

3269. Virg. 1. Geor.

3270. “thirsting Tantalus gapes for the water that eludes his lips.”

3271. “I may desire, but can't enjoy.”

3272. Roterus lib. 3. polit. cap. 1.

3273. See Athenaeus dipnoso.

3274. Ludi votivi, sacri, ludicri, Megalenses, Cereales, Florales, Martiales, &c. Rosinus, 5. 12.

3275. See Lipsius Amphitheatrum Rosinus lib. 5. Meursius de ludis Graecorum.

3276. 1500 men at once, tigers, lions, elephants, horses, dogs, bears, &c.

3277. Lib. ult. et l. 1. ad finem consuetudine non minus laudabili, quam veteri contubernia Rhetorum Rythmorum in urbibus et municipiis, certisque diebus exercebant se sagittarii, gladiatores, &c. Alia ingenii, animique exercitia, quorum praecipuum studium, principem populum tragoediis, comoediis, fabulis scenicis, aliisque id genus ludis recreare.

3278. Orbis terrae descript. part. 3.

3279. “What shall I say of their spectacles produced with the most magnificent decorations,—a degree of costliness never indulged in even by the Romans.”

3280. Lampridius.

3281. Spartian.

3282. Delectatus lusis catulorum, porcellorum, ut perdices inter se pugnarent, aut ut aves parvulae sursum et deorsum volitarent, his maxime delectatus, ut solitu dines publicas sublevaret.

3283. Brumales laete ut possint producere noctes.

3284. Miles. 4.

3285. O dii similibus saepe conviviis date ut ipse videndo delectetur, et postmodum narrando delectet. Theod. prodromus Amorum dial. interpret. Gilberto Giaulinio.

3286. Epist. lib. 8. Ruffino.

3287. Hor.

3288. Lib. 4. Gallicae consuetudinis est ut viatores etiam invitos consistere cogant, et quid quisque eorum audierit aut cognorit de qua re quaerunt.

3289. Vitae ejus lib. ult.

3290. Juven.

3291. They account them unlawful because sortilegious.

3292. Insist. c. 44. In his ludis plerumque non ars aut peritia viget, sed fraus, fallacia, dolus astutia, casus, fortuna, temeritas locum habent, non ratio consilium, spientia, &c.

3293. “In a moment of fleeting time it changes masters and submits to new control.”

3294. Abusus tam frequens hodie in Europa ut plerique crebro harum usu patrimonium profundant, exhaustisque facultatibus, ad inopiam redigantur.

3295. Ubi semel prurigo ista animum occupat aegre discuti potest, solicitantibus undique ejusdem farinae hominibus, damnosas illas voluptates repetunt, quod et scortatoribus insitum, &c.

3296. Instutitur ista exercitatio, non lucri, sed valetudinis et oblectamenti ratione, et quo animus defatigatus respiret, novasque vires ad subeundos labores denuo concipiat.

3297. Latrunculorum ludus inventus est a duce, ut cum miles intolerabili fame laboraret, altero die edens altero ludens, famis oblivisceretur. Bellonius. See more of this game in Daniel Souter's Palamedes, vel de variis ludis, l. 3.

3298. D. Hayward in vita ejus.

3299. Muscovit. commentarium.

3300. Inter cives Fessanos latrunculorum ludus est usitatissimus, lib. 3. de Africa.

3301. “It is better to dig than to dance.”

3302. Tullius. “No sensible man dances.”

3303. De mor. gent.

3304. Polycrat. l. 1. cap. 8.

3305. Idem Salisburiensis.

3306. Hist. lib. 1.

3307. Nemo desidet otiosus, ita nemo asinino more ad seram noctem laborat; nam ea plusquam servilis aerumna, quae opificum vita eat, exceptis Utopiensibus qui diem in 24. horas dividunt, sex duntaxat operi deputant, reliquum a somno et cibo cujusque arbitrio permittitur.

3308. Rerum Burgund. lib. 4.

3309. Jussit hominem deferri ad palatium et lecto ducali collocari, &c. mirari homo ubi se eo loci videt.

3310. Quid interest, inquit Lodovicus Vives, (epist. ad Francisc. Barducem) interdiem illius et nostros aliquot annos? nihil penitus, nisi quod, &c.

3311. Hen. Stephan. praefat. Herodoti.

3312. “Study is the delight of old age, the support of youth, the ornament of prosperity, the solace and refuge of adversity, the comfort of domestic life, &c.”

3313. Orat. 12. siquis animo fuerit afflictus aut aeger, nec somnum admittens, is mihi videtur e regione stans talis imaginis, oblivisci omnium posse, quae humanae vitae atrocia et difficilia accidere solent.

3314. De anima.

3315. Diad. 19.

3316. Topogr. Rom. part. 1.

3317. Quod heroum conviviis legi solitae.

3318. Melancthon de Heliodoro.

3319. I read a considerable part of your speech before dinner, but after I had dined I finished it completely. Oh what arguments, what eloquence!

3320. Pluvines.

3321. Thibault.

3322. As in travelling the rest go forward and look before them, an antiquary alone looks round about him, seeing things past, &c. hath a complete horizon. Janus Bifrons.

3323. Cardan. “What is more subtle than arithmetical conclusions; what more agreeable than musical harmonies; what more divine than astronomical, what more certain than geometrical demonstrations?”

3324. Hondius praefat. Mercatoris. “It allures the mind by its agreeable attraction, on account of the incredible variety and pleasantness of the subjects, and excites to a further step in knowledge.”

3325. Atlas Geog.

3326. Cardan. “To learn the mysteries of the heavens, the secret workings of nature, the order of the universe, is a greater happiness and gratification than any mortal can think or expect to obtain.”

3327. Lib. de cupid. divitiarum.

3328. Leon. Diggs. praefat. ad perpet. prognost.

3329. Plus capio voluptatis, &c.

3330. In Hipperchen. divis. 3.

3331. “It is more honourable and glorious to understand these truths than to govern provinces, to be beautiful or to be young.”

3332. Cardan. praefat. rerum variet.

3333. Poetices lib.

3334. Lib. 3. Ode 9. Donec gratus eram tibi, &c.

3335. De Pelopones. lib. 6. descript. Graec.

3336. Quos si integros haberemus, Dii boni, quas opes, quos thesauros teneremus.

3337. Isaack Wake musae regnantes.

3338. Si unquam mihi in fatis sit, ut captivus ducar, si mihi daretur optio, hoc cuperem carcere concludi, his catenia illigari, cum hisce captivis concatenatis aetatem agere.

3339. Epist. Primiero. Plerunque in qua simul ac pedem posui, foribus pessulum abdo; ambitionem autem, amorem, libidinem, etc. excludo, quorum parens est ignavia, imperitia nutrix, et in ipso aeternitatis gremio, inter tot illustres animas sedem mihi sumo, cum ingenti quidem animo, ut subinde magnatum me misereat, qui felicitatem hanc ignorant.

3340. Chil. 2. Cent. 1. Adag. 1.

3341. Virg. eclog. 1.

3342. Founder of our public library in Oxon.

3343. Ours in Christ Church, Oxon.

3344. Animus lavatur inde a curis multa quiete et tranquillitate fruens.

3345. Ser. 38. ad Fratres Erem.

3346. Hom. 4. de poenitentia. Nam neque arborum comae pro pecorum tuguriis factae meridie per aestatem, optabilem exhibentes umbram oves ita reficiunt, ac scripturarum lectio afflictas angore animas solatur et recreat.

3347. Otium sine literis mors est, et vivi hominis sepultura, Seneca.

3348. Cap. 99. l. 57. de rer. var.

3349. Fortem reddunt animum et constantem; et pium colloquium non permittit animum absurda cogitatione torqueri.

3350. Altercationibus utantur, quae non permittunt animum submergi profundis cogitationibus, de quibus otiose cogitat et tristatur in iis.

3351. Bodin. prefat. ad meth. hist.

3352. Operum subcis. cap. 15.

3353. Hor.

3354. Fatendum est cacumine Olympi constitutus supra ventos et procellas, et omnes res humanas.

3355. “Who explain what is fair, foul, useful, worthless, more fully and faithfully than Chrysippus and Crantor?”

3356. In Ps. xxxvi. omnis morbus animi in scriptura habet medicinam; tantum opus est ut qui sit seger, non recuset potionem quam Deus temperavit.

3357. In moral. speculum quo nos intueri possimus.

3358. Hom. 28. Ut incantatione viris fugatur, ita lectione malum.

3359. Iterum atque, iterum moneo, ut animam sacrae scripturae lectione occupes. Masticat divinum pabulum meditatio.

3360. Ad 2. definit. 2. elem. In disciplinis humanis nihil praestantius reperitur: quippe miracula quaedam numerorum eruit tam abstrusa et recondita, tanta nihilo minus facilitate et voluptate, ut, &c.

3361. Which contained 1,080,000 weights of brass.

3362. Vide Clavium in com. de Sacrobosco.

3363. Distantias caelorum sola Optica dijudicat.

3364. Cap. 4. et 5.

3365. “If the lamp burn brightly, then the man is cheerful and healthy in mind and body; if, on the other hand, he from whom the blood is taken be melancholic or a spendthrift, then it will burn dimly, and flicker in the socket.”

3366. Printed at London, Anno 3620.

3367. Once astronomy reader at Gresham College.

3368. Printed at London by William Jones, 1623.

3369. Praefat. Meth. Astrol.

3370. Tot tibi sunt dotes virgo, quot sidera coelo.

3371. Da pie Christe urbi bona sit pax tempore nostro.

3372. Chalonerus, lib. 9. de Rep. Angel.

3373. Hortus Coronarius medicus et culinarius, &c.

3374. Tom. 1. de sanit. tuend. Qui rationem corporis non habent, sed cogunt mortalem immortali, terrestrem aethereae aequalem praestare industriam: Caeterum ut Camelo usu venit, quod ei bos praedixerat, cum eidem servirent domino et parte oneris levare illum Camelus recusasset, paulo post et ipsius curem, et totum onus cogeretur gestare (quod mortuo bove impletum) Ita animo quoque contingit, dum defatigato corpori, &c.

3375. Ut pulchram illam et amabilem sanitatem praestemus.

3376. Interdicendae Vigiliae, somni paulo longiores conciliandi. Altomarus cap. 7. Somnus supra modum prodest, quovismodo conciliandus, Piso.

3377. Ovid.

3378. In Hippoc. Aphoris.

3379. Crato cons. 21. lib. 2. duabus aut tribus horis post caenam, quum jam cibus ad fundum ventriculi resederit, primum super latere dextro quiescendum, quod in tali decubito jecur sub ventriculo quiescat, non gravans sed cibum calfaciens, perinde ac ignis lebetem qui illi admovetur; post primum somnum quiescendum latere sinistro, &c.

3380. Saepius accidit melancholicis, ut nimium exsiccato cerebro vigiliis attenuentur. Ficinus, lib. 1. cap. 29.

3381. Ter. “That you may sleep calmly on either ear.”

3382. Ut sis nocte levis, sit tibi, caena brevis.

3383. Juven. Sat. 3.

3384. Hor. Scr. lib. 1. Sat. 5. “The tipsy sailor and his travelling companion sing the praises of their absent sweethearts.”

3385. Sepositis curis omnibus quantum fieri potest, una cum vestibus, &c. Kirkst.

3386. Ad horam somni aures suavibus cantibus et sonis delinire.

3387. Lectio jucunda, aut sermo, ad quem attentior animus convertitur, aut aqua ab alto in subjectam pelvim delabatur, &c. Ovid.

3388. Aceti sorbitio.