← Sir Gawayne and the Green Knight / An Alliterative Romance-Poem (c. 1360 A.D.)
XVII
Then ruþes hym þe renk, & ryses to þe masse,
& siþen hor diner watȝ dyȝt & derely serued.
Þe lede with þe ladyeȝ layked alle day,
Bot þe lorde ouer þe londeȝ launced ful ofte,
Sweȝ his vncely swyn, þat swyngeȝ bi þe bonkkeȝ,
& bote þe best of his bracheȝ þe bakkeȝ in sunder;
Þer he bode in his bay, tel bawe-men hit breken,
& made hym, maw-gref his bed, forto mwe vtter;
So felle floneȝ per flete, when þe folk gedered;
Bot ȝet þe styffest to start bi stoundeȝ he made,
Til at þe last he watȝ so mat, he myȝt no more renne,
Bot in þe hast þat he myȝt, he to a hole wynneȝ,
Of a rasse, bi a rokk, þer renneȝ þe boerne,
He gete þe bonk at his bak, bigyneȝ to scrape,
Þe froþe femed at his mouth vnfayre bi þe wykeȝ,
Whetteȝ his whyte tuscheȝ; with hym þen irked
Alle þe burneȝ so bolde, þat hym by stoden,
To nye hym on-ferum, bot neȝe hym non durst
for woþe;
He hade hurt so mony byforne,
Þat al þuȝt þenne ful loþe,
Be more wyth his tuscheȝ torne,
Þat breme watȝ [&] brayn-wod bothe.
til (?). madee, in MS. fomed (?). þoȝt (?).