Epilogue

Horace.

A.

Exegi monumentum aere perennius

Regalique situ pyramidum altius,

Quod non imber edax, non Aquilo impotens

Possit diruere aut innumerabilis

5

Annorum series et fuga temporum.

Non omnis moriar, multaque pars mei

Vitabit Libitinam: usque ego postera

Crescam laude recens, dum Capitolium

Scandet cum tacita virgine pontifex.

10

Dicar, qua violens obstrepit Aufidus

Et qua pauper aquae Daunus agrestium

Regnavit populorum, ex humili potens

Princeps Aeolium carmen ad Italos

Deduxisse modos. Sume superbiam

15

Quaesitam meritis et mihi Delphica

Lauro cinge volens, Melpomene, comam.

Horace, Od. III. xxx.

Ovid.

B.

Iamque opus exegi, quod nec Iovis ira nec ignis

Nec poterit ferrum nec edax abolere vetustas.

Cum volet, illa dies, quae nil nisi corporis huius

Ius habet, incerti spatium mihi finiat aevi;

875

Parte tamen meliore mei super alta perennis

Astra ferar nomenque erit indelebile nostrum.

Quaque patet domitis Romana potentia terris,

Ore legar populi perque omnia saecula fama,

Siquid habent veri vatum praesagia, vivam.

Ovid, Met. xv. 871-9.

Martial.

C.

Ohe, iam satis est, ohe, libelle,

Iam pervenimus usque ad umbilicos:

Tu procedere adhuc et ire quaeris,

Nec summa potes in schida teneri,

5

Sic tamquam tibi res peracta non sit,

Quae prima quoque pagina peracta est.

Iam lector queriturque deficitque;

Iam librarius hoc et ipse dicit

‘Ohe, iam satis est, ohe, libelle.’

Martial, Epig. IV. lxxxix.